Met hun nijvere geknaag zijn bevers ideale beheerders van het Hunzedal

Caspar loopt

Aflevering 130: met hun burchten en dammen zijn bevers ideale beheerders van het beekdal rond de Hunze.

Foto Studio V, met dank aan Reisboekhandel Pied à Terre, Amsterdam

Met Bertil Zoer van Het Drentse Landschap sta ik bij twee grote beverburchten, de ingangen onder water, in een vaart in het bos de Zoersche Landen bij Exloo. Op de kant een niet te missen rond huis, bestaande uit modder en een grote hoeveelheid takken. Bevers werken op de lachspieren, bij mij althans. Dat nijvere geknaag, het gesleep met takken, de loop van het water die ze veranderen met hun dammen, de overstromingen die ze veroorzaken, de omvallende bomen.

Caspar loopt

Caspar Janssen loopt een jaar lang door Nederland en brengt al doende het landschap in kaart, en daarmee de planten, dieren, mensen en kwesties van het Nederlandse land.

Lees hier eerdere afleveringen terug.

Toch doen ze het niet voor de lol, of om de boel op stelten te zetten, het is puur functioneel. Die dammen dienen om de ingang van hun burcht onder water te houden of te zetten. Hout eten ze, de takken gebruiken ze voor vlechtwerk aan hun burcht. Mensen graven kanalen op plaatsen die bevers hebben bedacht, er zijn legers getrokken over door bevers gebouwde dammen.

Voor dit soort gebieden, langs rivieren en beken, is de bever een ideale beheerder. Hij houdt het water in het gebied, hij zorgt voor open plekken en voor dood hout, die insecten en vogels trekken. Ook libellen en amfibieën profiteren.

Het Drentse en Het Groninger Landschap wilden dus graag bevers langs de nieuwe, meanderende Hunze, de eerste dieren werden hier in 2009 uit gezet. Ze koloniseerden al snel het beekdal, inmiddels zijn er rond de 150 exemplaren, het streven is een populatie van minimaal 500 in Noord-Nederland. 'Het mooie is', zegt Zoer, 'dat er hier nu ook otters zijn. Dit is het enige gebied in Noord-Nederland met bevers en otters. En die otters maken vaak gebruik van beverburchten.'

Beverwerk.

Inmiddels zijn er de onvermijdelijke zorgen. Er komt een plan om te voorkomen dat de bever de lagere delen van Groningen bereikt, waar hoge vaarten liggen. Want er zijn natuurlijk grenzen.

We lopen om een van de burchten heen. Ze zijn thuis, weet Zoer. In juni, als ze jongen hebben, dan zijn ze heel luidruchtig, dan hoor je ze ook. Even verderop: een perfect beknaagde els, op het punt van omvallen. In de buurt liggen stukken bewerkt hout die zo in een expositieruimte kunnen.

Meer over