Met hulp van Suus ben ik in de muurkast gekropen

Mensenjacht in Delft.

Delft, 9 december 1944

De kinderen denken dat ik door het raam ben geklauterd. Ik ben sinds anderhalf uur wakker en zit op Leo's onopgeruimde kamer. Een onbeschrijfelijke rommel. Schrijfmachine, ontelbare kleine batterijen voor de zaklamp, dozen met kleine gloeilampen, tijdschriften, schroeven, ijzerdraad.

Op straat en in het park patrouilleert de Grüne Polizei. Je kunt met korte onderbrekingen schoten horen. Mensenjacht in Delft. Om kwart voor vijf word ik gewekt door Suus, tegelijk hoor ik de deurbel hard gaan. Sinds dagen, weken zijn we voorbereid op dit signaal. Nu is het zover, en toch is het een beetje griezelig, voortdurend schoten, soms dichterbij, soms verderaf. Met hulp van Suus in de muurkast gekropen. De langzame passen van rijglaarzen op het plaveisel voor het raam.

De politieagent heeft zijn geweer nu dwars over zijn borst hangen. Een halfuur eerder zag ik hem op de Laan van Altena op een verpleegster aanleggen, omdat ze zich niet snel genoeg verwijderde. 'Wacht even, alsjeblieft', schreeuwde ze hard, 'alsjeblieft.' Die goeie Hollanders - ze leren het maar niet. Godzijdank. Deze mate van wreedheid overstijgt hun nuchtere voorstellingsvermogen.

Degenen die zich melden voor de Arbeitseinsatz worden goede behandeling, kost en rookartikelen beloofd. Voor de achterblijvers wordt gezorgd. Waaruit die zorg bestaat, zeggen ze er jammer genoeg niet bij.

Hans Keilson (1909-2011), Duits-Nederlandse schrijver en psychiater. Fragment uit Dagboek 1944. Vertaald door Hans Driessen. Van Gennep, 2014.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden