Met harde hand probeert Mugabe het tij te keren

De foto’s zijn te gruwelijk om in een keurige krant te plaatsen. Beelden van kapotgeslagen hoofden, van billen waarvan de huid verdwenen is, van dichtgeslagen ogen, van verbrande ruggen waar niets menselijks meer aan te zien is.

Zoals in Manicaland, in het oosten, waar Mugabes ZANU-PF- partij eind maart tijdens de eerste ronde van de verkiezingen, een schokkend verlies te verwerken kreeg. ‘Oorlogsveteranen’ gingen onderwijzers te lijf, die volgens hen allemaal aanhangers zijn van Morgan Tsvangirai, leider van de Beweging voor Democratische Verandering (MDC). Gewapend met bijlen en stokken dwongen ze de leraren op hun buik te gaan liggen en begonnen ze op benen en rug te slaan.

Een dorp verder werd een nieuw gekozen MDC-lid, pseudoniem ‘Promise’, opgepikt. ‘De ZANU-PF-mensen sleepten me naar buiten en vroegen hoe oud ik was. Toen ik vertelde dat ik 36 was, zeiden ze dat ik voor elk jaar een stokslag zou krijgen. Ze hingen me omgekeerd op en begonnen op me in te slaan.’ Promise heeft een gebroken hand en zijn oren suizen nog steeds.

Promise kwam nog ‘goed’ weg. De laatste weken zouden minstens 65 leden van de MDC zijn vermoord. Ook Morgan Tsvangirai, grote winnaar van de eerste ronde van de presidentsverkiezingen in maart, mag de komende weken voor zijn leven vrezen. Tsvangirai, die al eerder aanslagen overleefde (al in 1997 dreigden aanhangers van Mugabe hem uit het raam van een hoog kantoorgebouw te gooien), wordt beschermd door lijfwachten, maar die mogen geen wapens dragen. De afgelopen week werd de MDC-leider nog negen uur door de politie vastgezet.

Een dag later werden vijf Amerikaanse en twee Britse diplomaten uren vastgehouden. Het zevental bracht bezoeken aan slachtoffers van politiek geweld. De politie stopte de auto’s van de diplomaten bij een wegversperring en sneed de banden kapot. ‘Het is een poging ons te intimideren, zodat we niet meer naar het platteland kunnen’, zei de Amerikaanse diplomaat voor Afrika, Jendayi Frazer. ‘De regering kan dan ongemerkt supporters van de MDC in elkaar blijven slaan.’

In de week dat Robert Mugabe de voedseltop in Rome bijwoonde en zijn jonge vrouw Grace, ‘Zimbawe’s First Shopper’, dure schoenen kocht aan de Via Condotti, hopen zijn politieke vrienden dat ze hun geprivilegieerde leventje ook na 27 juni kunnen voortzetten.

Van ‘vrije’ verkiezingen is geen sprake, het is een gruwelijke klucht, met eind deze maand vier mogelijke scenario’s. Een: door de angstcampagnes van de laatste weken ‘wint’ Mugabe en verandert er niets. Twee: Tsvangirai wint, maar Mugabe eist de zege op en er verandert niets. Drie: er komt een regering van nationale eenheid, onder leiding van Mugabe, en er verandert nog niets.

Een vierde scenario wordt geschetst door een oppositielid in The Guardian: ‘Als, door een wonder, Tsvangirai tot winnaar wordt uitgeroepen dan zullen Mugabe’s generaals een staatsgreep plegen. Mugabes nieuwe, officieuze verkiezingsleuze luidt dan ook: als ik verlies, wordt het oorlog.’

Torso van een Zimbabwaanse man die urenlang is mishandeld met kettingen en aandrijfbanden door aanhangers van president Robert Mugabe. (EPA)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden