'Met een vertaalboek zat ik in de klas, ik kon met niemand praten'

Welke rol speelt afkomst in Nederland? Dat onderzoekt de Volkskrant in een reeks interviews. Ondernemer Eveline Wu ( 40 ): 'Mr. Wok zat altijd vol. Iedereen kwam bij mij kijken.'

Eveline Wu (China, 1977) is de eigenaar van de Eindhovense restaurants MOOD, Wynwood, Fish & Chips en de Kreeftenbar. Ze heeft plannen voor meer restaurants. Beeld Robin de Puy

Eveline Wu kwam naar Nederland in de tijd van de ouderwetse Chinees. 'De Chin. Ind. restaurants. Met rijsttafels, grote loempia's en babi pangang. In China kun je babi pangang alleen vinden in bepaalde delen van het land, maar wel met een andere saus.'

In gesprek

Schrijver Robert Vuijsje (Alleen maar nette mensen, Beste vriend) interviewt voor V Nederlanders over de rol die afkomst speelt in hun leven. Mede gebaseerd op deze serie verscheen vorig jaar zijn boek Kaaskoppen. Hij spreekt onder anderen nog met de directeur-generaal van het CBS Tjark Tjin-A-Tsoi (Surinaams) en atleet Churandy Martina (Antilliaans).

Daarna kwamen de wokrestaurants. Wu opende de eerste, Mr. Wok, in Heerlen. En nu zitten we in het volgende tijdperk: sushi.

'Ik denk dat 99 procent van de all you can eat-sushirestaurants in Nederland van Chinezen zijn. Het ondernemen zit in ons bloed. Iedereen wil een eigen zaak hebben. Je kunt geen Chinees personeel meer vinden.'

Is het niet raar om Japans eten te maken terwijl u uit China komt?

'Wij willen alles leren. Dit is wat de klanten willen. Wij zijn buitenlanders, we zijn het gewend ons aan te passen.'

Waarom emigreerde u naar Nederland?

'Mijn tante had een Chin. Ind. in Udenhout en mijn vader kwam uit China om bij haar te werken. Ik kom uit Qingtian, een dorp dat niemand kent. Als je die naam noemt tegen een Chinees vraagt hij: wat, waar kom je vandaan? In dat dorp wonen honderdduizend mensen, maar er is bijna geen werk, niemand heeft geld. Ik weet nog dat ik voor het eerst een appel zag, ik denk dat ik 7 was. Nu ligt mijn hele huis vol appels. Vlees aten we een keer per week.

'In Nederland heb je twee soorten Chinezen. Uit Hongkong of uit mijn dorp. De mensen uit Hongkong zijn ontwikkeld, wij komen van het platteland. Elk deel van het land heeft zijn eigen eten, een andere smaak. Hongkong is zoetzuur. Szechuan, in het midden, daar is alles pittig. Je kunt er niets eten wat niet pittig is.

'Tot ik 5 was, woonde ik in een nog kleiner dorp, daar stonden maar vier of vijf huizen. Mijn moeder had me daar gedumpt bij haar ouders zodat ze kon werken in Qingtian. Op mijn 15de was ik klaar met school in China en kon ik naar Nederland.'

Nederlands
'Toen ik mijn paspoort kreeg. Ik was 20.'

Chinees
'Al het Chinese nieuws volg ik met apps op mijn iPhone.'

Eten
'Sushi. Ik kan geen dag zonder.'

Partner
'Ik ben vrijgezel. De vader van mijn kinderen is Chinees, maar ik heb ook een Nederlandse vriend gehad.'

Dubbel paspoort
'In China mag je maar één paspoort hebben. Een visum aanvragen kost veel moeite. Ik zou graag een Chinees paspoort hebben, maar mijn leven is in Nederland.'

Gedumpt. In Nederland vinden we dat onaardig klinken.

'Zo bedoel ik het niet. Ik hou van mijn moeder. In Eindhoven wonen mijn ouders bij me in huis om voor de kinderen te zorgen.'

Hoe vond u het in Brabant?

'In China zie je op straat overal mensen, ook 's avonds. In Nederland is 's avonds niemand op straat, alleen in Amsterdam en Rotterdam. Zo druk als het op de Dam is, zo druk is het overal in China, de hele dag. Ik ging weer naar school, naar 3-mavo, maar ik sprak geen Nederlands. Met een vertaalboek zat ik in de klas, ik kon met niemand praten. Elke avond moest ik huilen.

'Eerst werkte ik bij mijn familie in het restaurant. Ik was 19 toen ik naar een ander restaurant kon, daar kreeg ik 2.000 gulden per maand. Drie jaar later ging ik op vakantie in China. In een deftig restaurant zag ik live cooking. Je kon de ingrediënten uitzoeken en welke smaak je erbij wilde hebben. Dat concept wilde ik in Nederland ook introduceren.

'Hoe dat moest met het bouwen van die woktafels en de waskraan, ik heb het allemaal zelf moeten uitvinden. Er was nog niemand die dit deed. Mr. Wok zat elke avond vol. Iedereen kwam bij me kijken. In no time stond heel Nederland vol met wokrestaurants.'

Was u niet te jong voor een eigen restaurant?

'Ik ben de oudste dochter. Bij mijn tante werkten mijn ouders voor een minimumloon. Ik vond dat ik voor de familie moest zorgen.'

Hoeveel restaurants heeft u nu?

'Vier, allemaal in Eindhoven. Ik heb er twee verkocht. In de oude Philips-fabriek zitten Wynwood, de Europese keuken op hoog niveau, en Fish & Chips, een to go-concept met de beste kibbeling van Eindhoven. Dan de Kreeftenbar. En ik kook zelf in MOOD, Europees en Aziatisch. Mijn specialiteit is sushi rollen. Maar als ik zie dat het toilet vies is, maak ik dat ook schoon. Ik doe alles.'

Hoe werd u wereldkampioen Chinees koken?

'Dat was in 2016. Ik ben de eigenaar, maar ook de kok. Dat is mijn voordeel. De meeste mensen doen het een of het ander. Om de vier jaar hebben ze een wereldkampioenschap, meestal in een Aziatisch land. Deze keer was het in Rotterdam. Ik ken alle topchefs in China. Mijn leermeester zei dat ik moest meedoen. We waren met drie vrouwen, het enige vrouwelijke team. De een maakte een voorgerecht, de ander het hoofdgerecht en ik het dessert. Ik probeerde te bedenken: wat vinden Chinezen lekker? Wat vindt mijn moeder lekker? Ze houdt niet van vreemde Europese smaken. Boter, kaas, dat eet ze niet.

'Voor het dessert bedacht ik een verhaal over mijn jeugd. Iedereen at hazelnoten, die poften we, alle Chinezen vinden dat lekker. Het dessert zag eruit als een zwart veld met bloemen, zoals de natuur die je in mijn jeugd zag. Met hazelnootsmaak. Toen ik hoorde dat ik had gewonnen, was ik zo blij.'

Eveline Wu. Beeld Robin de Puy
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden