Column

Met een slecht gepoetst gebit tandenborstels aangapen

Ook elektrische tandenborstels geven uiteindelijk de moed op. We poetsten al een week met die kapotte, wat net zo vervelend voelt als lopen op een stilstaande roltrap. Nu zijn al mijn gezinsleden te druk met de studie, te lui, te weinig gesteld op hygiëne of te zelden thuis om zich om dit soort ogenschijnlijke futiliteiten te bekommeren, dus deed ík het maar.

null Beeld Thinkstock
Beeld Thinkstock

Bij de drogist stuitte ik op een woud van elektrische tandenborstels met namen als 'sonicare airfloss pro', 'diamond clean' en 'vitality precision', in prijs oplopend tot bedragen waarvan je vroeger een week op vakantie kon ('mama, zeur toch niet zo').

Ik heb wel een abonnement op de Consumentengids, het fijnste blad van Nederland, maar om nu gebundelde jaargangen in je handtas mee te slepen, is ook weer zo wat. Geheel onvoorbereid stond ik dus die tandenborstels aan te gapen, met mijn slecht gepoetste gebit. Welke moest ik nou nemen?

Daar kwam een medewerkster van de drogist aan. Of ze kon helpen. 'Ik kan niet kiezen', zei ik, en ze gaf toe dat het inderdaad lastig was. Ze lachte stralend, waarbij twee rijen ongelooflijk mooie, rechte witte tanden te zien kwamen. Zelf was ze zwart. Nou ja, niet echt zwart, want dat is zowat niemand, maar u begrijpt wat ik bedoel.

Nu wilde ik natuurlijk graag weten welke tandenborstel ze zélf gebruikte, voor die blinkende wondertanden, maar ik aarzelde. Je doet het tegenwoordig zo gauw verkeerd en misschien was het wel racistisch om te vinden dat een zwart iemand mooie witte tanden heeft. Als kind vond ik het altijd genant als mijn moeder goedbedoeld extra hard stond te koeren boven een kinderwagen met een zwart baby'tje erin. Zou dit niet een beetje hetzelfde zijn? Of was ik me nu enorm aan het aanstellen?

Ik vermande me. 'Welke tandenborstel gebruik jij?', vroeg ik. 'Want die wil ik dan óók.' Weer begon ze zo aanstekelijk te lachen. 'Mijn tanden zijn helemaal niet echt wit, hoor', zei ze. 'Dat lijkt alleen maar zo, omdat ik donker ben.' Ik lachte aarzelend terug. 'Ik heb gewoon déze', zei ze en wees op een tamelijk goedkoop model.

Het was precies zo'n tandenborstel als die het, in mijn badkamer, vorige week had begeven. Witte tanden had ik er nooit van gekregen. 'Ja, deze hád ik dus...', zei ik beteuterd. 'Het is echt een prima borstel, hoor', sprak het meisje. En, met een meewarige blik op mijn herfstig hoofd: 'Een keertje onder de zonnebank, dat scheelt óók...'

Ik heb 'm maar gekocht. Zoals Carmiggelt schreef: 'Een mens van goede wil heeft het zwaar. Andere mensen trouwens óók.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden