reportagegeluidsoverlast

Met een pasgeboren baby thuiswerken, terwijl het studentenhuis ernaast het feestje thuis viert

De studenten uit Oudwijk in hun woonkamer.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Geluidsoverlast neemt toe, naarmate we meer thuisblijven. In de Utrechtse wijk Oudwijk wonen tien studenten naast een jong stel met een pasgeboren kind. ‘Fijn dat de jongens rekening met ons houden, maar het helpt niet.’

De muziek staat aan, de discolamp draait en er wordt hard gelachen. In het Utrechtse studentenhuis van Maurits Sprong (21) is huisgenoot Niels Reijns (21) een snelle pasta bolognese in elkaar aan het flansen. ‘Wie eet er mee?’, vraagt Niels. Het is lastig bij te houden wie van de tien bewoners er nou thuis zijn. Even later zitten bijna alle huisgenoten aan de keukentafel. Het gesprek is gemoedelijk, maar soms luid. De huishond wacht kwispelend op zijn eten.

De slaapkamer van Maaike (32) en Joris (34) bevindt zich aan de andere kant van de muur. De wieg van hun 5 maanden oude baby Guus staat in de woonkamer. ‘De muur is erg dun’, zegt Maaike. ‘Als wij in onze slaapkamer liggen, klinkt het alsof zij naast het bed staan. We horen letterlijk elk woord dat ze zeggen.’

Joris tilt Guus op en wiegt hem heen en weer. Hij vertelt dat ze doordeweeks allebei hun werkritme aanhouden, hoewel ze thuiswerken. ‘Voor de studenten is dat natuurlijk lastig, dat begrijp ik wel.’ Maaike zegt dat bijslapen haar niet meer lukt sinds ze een kind heeft. ‘Vooral toen ik net bevallen was maakte de vermoeidheid me machteloos.’

Huisavond

Geluidsoverlast in en om het huis is vanwege de coronamaatregelen de afgelopen maanden toegenomen, blijkt uit cijfers van de politie. In het studentenhuis van Maurits en het huis van zijn buren, komen twee trends samen. Veel werknemers moeten thuiswerken. Ook als ze kinderen hebben. Tegelijkertijd vieren veel mensen door de gedeeltelijke sluiting van cafés , en dus ook studenten, hun feestje thuis. 

In het Oudwijkse studentenhuis is vrijdag de vaste ‘huisavond’. Pieter Dalstra (23) klimt over de tafel en loopt naar een grote koelkast gevuld met bier: ‘Wie wil er nog?’, roept hij. De keukentafel stemt unaniem en luidkeels in. ‘Vroeger hadden we deze avond op dinsdag. We hebben hem verplaatst naar vrijdag omdat onze borrel op dinsdag te veel overlast gaf’, zegt bewoner Jeroen Wiersma (23).

‘Het is superfijn dat de jongens hun huisavond hebben verplaatst naar de vrijdag, alleen hebben wij er nog last van’, zegt Maaike.

‘Sinds Maaike en Joris hier wonen, hebben zij al last van ons. Daar zijn we ons van bewust en we proberen zo veel mogelijk rekening met hen te houden. Maar sinds zij een zoon hebben gekregen is dat gewoon lastig’, zegt Folkert Kerckhoffs (22).

Maurits wijst naar een hoek in de gang: ‘Hier zetten we een statafel neer en daar een box voor de muziek.’ Boven de tussendeur hangt een bord: ‘Café het Halletje’. Toch een beetje het kroeggevoel. ‘We vinden het een prima middenweg om na half elf in de gang door te gaan. Het is wel jammer dat onze huizen zo gehorig zijn, het liefst zitten we natuurlijk gewoon in de keuken de hele avond. We kunnen nu eigenlijk geen spontaan feestje meer organiseren’, zegt Jeroen.

Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Kwelling

De naam ‘Guus’ valt, en de studenten aan tafel beginnen allemaal breed te glimlachen. ‘Wat een onwijs lieve baby, echt een schatje’, klinkt het. Niels: ‘Toen Guus net geboren was, zijn we langs geweest om een cadeautje te geven. Dat was een zebra-badjas met zijn naam erop.’

Maaike wil graag beklemtonen dat haar nieuwe buren zich meteen hebben voorgesteld toen zij hier kwamen wonen. ‘Ook als we de afspraken moeten doornemen komen zij bij ons langs’, zegt ze. Volgens Joris zijn het erg sympathieke jongens.

De studenten zijn lid van een studentenvereniging. Dit betekent dat er elk jaar nieuwe eerstejaars bij hen komen wonen. Jeroen Wiersma (23) zegt dat hij zichzelf als contactpersoon heeft aangesteld om het contact met de buren te onderhouden. Dat gebeurt via een Whatsappgroep.

Met de tweede lockdown in het vizier hopen Maaike en Joris dat de jongens zich goed blijven vermaken, maar zich ook aan de afgesproken regels blijven houden: ‘Wij vinden dat zo’n groot studentenhuis eigenlijk niet in een woonwijk hoort, omdat dit voor veel overlast zorgt. Vooral tijdens de coronacrisis’, zeggen Maaike en Joris.

‘Gelukkig vindt de hond het leuk dat wij ineens allemaal thuis zijn. Die snapt er niks van’, zegt Pieter. De jongens lachen. ‘Kijk, ik krijg een appje van de buurman!’ zegt Niels. Er wordt gelachen als hij het voorleest: ‘Wij vinden het ook gezellig dat jullie er zijn hoor!’

Hoewel Maaike en Joris hun huis heerlijk vinden, zijn ze nu sinds vijf maanden op zoek naar een nieuwe woning: ‘Hoe hard de jongens ook hun best doen: we blijven ze toch horen.’

‘Een enorme kwelling’

Een tweede lockdown dreigt en dit baart GZ-psycholoog Gijs Coppens van zorgplatform OpenUp zorgen: ‘Voor veel mensen gaat dit een buitengewone inspanning worden. Het is vooral voor stadsbewoners onvermijdelijk dat zij meer last hebben van de buren in deze periode’, zegt Coppens. ‘Consequent geluidsoverlast is een enorme kwelling voor de mens. Deze mate van overprikkeling kan iemand flink ontregelen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden