Column

Met een boogje om de brave brommerboys

Hartjes van goud: iedereen weet dat motorbendes buitengewoon brave brommerclubjes zijn.

Journaliste Mylene de la Haye bij de presentatie van haar boek over de Hells Angels in 2009. Beeld anp

Dinsdagochtend, redactievergadering. Altijd weer een creatief lichtpuntje bij het opinieblad waar ik werkte. 'Ik zou wel een stevig interview met Big Willem willen lezen', opperde de collega, die later een gevierd schrijfster zou worden. Big Willem, de toenmalige leider van de Hell's Angels. Een moordidee! 'Maar wie gaat het doen?', lachte de hofnar ter redactie de zenuwen weg. De gewaardeerde collega die het opperde was zelf de komende weken helaas wat druk. De enige vingers die aan het tikken sloegen, deden dat op het tafelblad. Weer een briljant verhaal het raam uitgestaard.

Twee leden van de hobbyvereniging No Surrender hebben de hoofdredacteur van Panorama gedwongen een contract te ondertekenen om verdere publicaties te voorkomen, meldde NRC Handelsblad dinsdag. Je verwacht het niet. Iedereen weet dat motorbendes buitengewoon brave brommerclubjes zijn. Toch hebben ze - heel gek - een opvallende conduitestaat in het bedreigen van de pers. De met een blauw oog afgedwongen excuses van Barend & Van Dorp. Jan Lenferink kreeg een knal voor z'n kanis toen hij de Hell's Angels een taart bezorgde. Ze konden ook al niet lachen om een grap van Peter Heerschop in Kopspijkers: hij kreeg ook een klap, Jack Spijkerman bood excuses aan.

En nu had No Surrender dus verhaal gehaald bij mannenblad Pano. Het is verleidelijk de Pano-poeperds weg te zetten als lafbekken. Maar ik moet de helden van het vrije woord nog zien, in hemdsmouwen tegenover vijf leren jacks vol spikes.

Het gaat om wat de media denken te zoeken, anders dan sensatie. Het NRC beschrijft hoe Surrenderbaas Klaas Otto zijn pr op orde had: hij nodigde Guus Meeuwis en Johnny de Mol uit voor een RTL-programma. En kijk: geen afpersing, moord of matpartij te zien. Ook de tv-serie die John van den Heuvel mocht maken: buiten de ruwe rituelen bleken de jongens ware schatten. Hartjes van goud.

Naar idee van Otto zou Pano's Mylène de la Haye een vrouwenafdeling van zijn club oprichten en daarover schrijven. Het plan strandde na de tweede aflevering. Welke afspraak Pano had geschonden, weten we niet. Omerta, keurig op contract. We weten wat De la Haye wél optikte. Poeslief proza van een fangirl ('Ik voelde me thuis tussen al dat testosteron'), de mores van 't vak aan haar leren laars gelapt. Zoals: 'Als ik ja zeg, sluit ik me aan bij een club waarvan 80 procent van Nederland denkt dat het een broeinest van criminaliteit is. Omdat ik al zo lang over deze jongens bericht, weet ik dat dat niet zo is.'

Vandaag staat Klaas Otto voor de rechter, verdacht van afpersing, witwassen en brandstichting. Een onderzoek naar een liquidatie loopt nog.

'Je gaat geschiedenis schrijven', had Otto tegen De la Haye gezegd. Ja, een trieste geschiedenis van liefdesverklaringen. Gepaste afstand is de beste aanval voor de journalistiek. Die erecode kun je maar beter niet verbreken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.