Met de zon in haar broekzak

Ik en de koningin****..

Den Haag Zelden een actrice gezien die met zulke vuile handen het toneel verlaat. Vingers vol met wasco, krijt en verf. Lottie Hellingman tekent tijdens de muzikale familievoorstelling Ik en de koningin als een dolle om zich heen. Een huis, een bloem, een stad, wolken, regendruppels en mist, maar vooral zon, héél véél zon. Door de fantastisch ingenieuze vormgeving van Michiel Voet – vier grote tekentafels met camera’s erboven – ontstaan die creaties tegelijkertijd levensgroot op het achterdoek. Zodat wij deelgenoot worden van haar kleurige wereld.

Hier zindert een kind met de zon in haar broekzak. Daar zit altijd haar lievelingspotlood: het gele. En zoals haar vader en moeder vinden dat ze met hun dochter ‘het mooiste schilderij’ ooit hebben afgeleverd, zo kleurt dit kind haar eigen leven in. En dan gebeurt ook nog het onverwachte: ze schopt het tot ‘onberispelijk’ bloemenkind, de uitverkorene die de koningin bij een bezoek aan de stad een boeket mag aanbieden. Dit springerige ding, met al die kleuren en vlekken, mag doorgaan voor iemand ‘van onbesproken gedrag’.

Natuurlijk gaat er op die bijzondere dag iets ongelooflijks mis, en is de zon even ver te zoeken. Maar wie zo van kleuren droomt, tekent zich er zelf weer boven op.

Orkest Max Tak – door het Fonds NFPK+ uit de vierjarige subsidies gegooid – heeft met deze samenwerking met zangtalent Hellingman en schrijver Ted van Lieshout (die zijn gelijknamige boek bewerkte) een swingende voorstelling afgeleverd. Hellingman rent van tekentafel naar tekentafel en gaat gezongen en gesproken discussies aan met de muzikanten. Die doen op hun beurt niet voor haar springerigheid onder. Zoals altijd bij Max Tak dollen de musici over het toneel. Ze spelen de vader, de fanfare, de secretaris van de burgemeester of haar stemming in het hoofd. Met een lekkere drumroffel, een huppelende viool of een knetterende klarinet. Het is een knappe prestatie van Hellingman dat ze in haar eentje dit tienkoppige orkest van weerwoord voorziet, met pompende soul, olijke pretliedjes of (even) knallende herrie. En dat ze ondertussen laat zien dat je nooit te oud bent voor inktvlekken op je vingers.

Annette Embrechts

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden