Met de ijsbeer gaat het juist hartstikke goed

Berichten verspreiden zich vaak razendsnel, of ze nu kloppen of niet. Wij proberen in deze rubriek de zin van de onzin te scheiden.

Met smeltend poolijs sterven ijsberen niet zozeer massaal af, maar zullen steeds meer beren met minder voedsel moeten overleven. Uitsterven is een sloom proces.Beeld anp

Afgelopen maandag moest internationale ijsberendag worden gevierd, omdat het witharige roofdier met kraaloogjes dreigt te verzuipen door de opwarming van de aarde. Onzin, zegt expert Susan Crockford van de Amerikaanse denktank Global Warming Policy Foundation (GWPF): met de ijsbeer gaat het hartstikke goed. Sterker nog: ondanks het smeltende poolijs komen er sinds de jaren zestig steeds meer ijsberen bij. Waren het er zo'n 20 duizend in 2005, nu zouden dat er 30 duizend zijn. Klimaatverandering bedreigt ijsbeer dus helemaal niet, aldus GWPF, en dat is volgens hen reden genoeg om de ijsbeer van de bedreigde dierenlijst te halen.

Maar klopt dat?
Op Crockfords bewering blijkt van alles af te dingen. Vooruit: met grofweg 30 duizend koppen sterk staan ijsberen allerminst op de afgrond. 'Actiegroepen doen wel wat vaak alsof de ijsbeer acuut zal uitsterven, maar dat is absoluut niet zo', zegt Maarten Loonen, poolonderzoeker bij het Arctisch Centrum in Groningen. Ook op de Rode Lijst krijgt de ijsbeer het relatief milde stempel 'kwetsbaar'.

En dat het nu relatief goed gaat vergeleken met de jaren zestig, komt echter vooral doordat er al tientallen jaren een breed jachtverbod op ijsberen geldt: de dieren zijn nog bezig met een comeback. Die comeback maakt ijsbeertellingen moeilijk te koppelen aan het alsmaar slinkende zee-ijs, iets dat Crockford toch doet.

Verdere stijging

Ze beweert zelfs dat de ijsbeeraantallen sinds 2005 in rap tempo verder zouden stijgen, maar daarmee winkelt Crockford selectief in ijsbeertellingen, zegt Jouke Prop, die vanuit het Arctisch Centrum het aanpassingsvermogen van ijsberen onderzoekt. 'Die beesten zijn ongelofelijk moeilijk te tellen. Eigenlijk weet niemand precies hoeveel het er zijn, dus van stijgingen of dalingen op korte termijn kun je niet spreken.'

De sombere voorspellingen waaraan de ijsbeer desondanks zijn beschermde status ontleent, zijn daarentegen bedoeld voor de lange termijn en op stevig bewijs gestoeld. Met smeltend poolijs sterven ijsberen niet zozeer massaal af, maar zullen steeds meer beren met minder voedsel moeten overleven. Uitsterven is een sloom proces.

Conclusie: de ijsbeer redt zich inderdaad aardig, maar de vooruitzichten blijven slecht.

Meer lezen?

Lees hier alle artikelen uit de rubriek Klopt dit wel?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden