Met dank aan de wethouder

Muziekscholen die stampij maken over bezuinigingen mogen best één toontje lager zingen.

‘Er komt een McDonald’s in de muziekschool! De muziekschool gaat weg!’, roept mijn dochter ontzet als ze terugkomt van haar harpensemble. ‘Dat zei juf Natascha!’

De muziekschool voert luidkeels actie, omdat de gemeente een kwart van hun subsidie wil intrekken.

Ik twijfel of ik alle schreeuwende petities zal tekenen. Ik vind het ook niet tof van juf Natascha dat ze tegen haar leerlingen zegt dat de muziekschool plaats moet maken voor een hamburgerrestaurant.

Ik kan mijn twijfel niet goed onderbouwen, maar ik zie dezelfde aarzeling die avond bij mijn mede-sopranen, als de dirigent van ons koor protestkaarten ronddeelt, waarmee we onze verontwaardiging over de bezuinigingen op het omroepkoor en –orkest kenbaar kunnen maken. ‘Iedereen moet inleveren’, zegt mijn buurvrouw, dralend met een pen in haar hand.

Ik teken de kaart. ‘Kwaliteit mag geld kosten’, motiveer ik desgevraagd.

Brinkman
Muziekscholen liggen al sinds 1983 onder vuur, toen minister Elco Brinkman begon over ‘sponsoring, privatisering en het introduceren van stimulansen voor ondernemersgericht gedrag’.

Veel gemeentes hebben sindsdien hun muziekschool opgegeven. De privé-lespraktijken schieten daarentegen als paddestoelen uit de grond. De kritiek die muziekscholen krijgen van gemeentebestuurders is dat de subsidies ten goede komen aan kinderen van hoogopgeleide, witte ouders.

Dat zal me worst wezen, muziekschoolleerlingen dragen onze cultuur voort, we mogen hun ouders dankbaar zijn voor hun investering in geld en inspanning.

Maar toch … wat me hindert aan de wij-worden-een-McDonald’s retoriek is dat je niet mag liegen tegen kinderen. De muziekschool gaat niet weg, de muziekschool moet op wat kleinere voet verder. Laten ze ons eens vertellen wat ze met een kwart minder subsidie nog wel en niet kunnen doen!

Boemannen
Het stoort me ook dat de protesterende muziekschool de lokale overheid afschildert als een stelletje boemannen, terwijl die brave wethouders niets anders doen dan het zoeken van de redelijkste oplossing, na afweging van alle deelbelangen.

De gemeente geeft ook subsidie aan andere cultuurbrengers dan de muziekschool, zoals bijvoorbeeld aan mijn koor, het Pauluskoor, dat vrijdagavond voor 350 Amstelveners drie modern-klassieke koorwerken zong: het uitbundige Gloria van John Rutter, het overdonderende Requiem van Karl Jenkins en dan nog het StabatMater van Szymanowski, dat mijn dochter thuis ‘een nachtmerrie’ vond. Tijdens het concert was ze aangedaan door de tekst van het Stabat Mater, die ze meelas in het programmaboekje: ‘Met een hart vol pijn stond de moeder wenend naast het kruis toen daar haar Zoon aan hing.’ Mijn dochter vond dat ‘vet erg’ en de sopraan, Caroline Stam, die de woorden zong vond ze ‘heel erg mooi’.

Met dank aan de gemeente Amstelveen voor hun bijdrage aan deze voor haar onvergetelijke ervaring!

Littekens
Geen doelwit van de bezuinigingsronde is het cultuurbudget van tussen de 11 en de 20 euro per kind per jaar, dat scholen naar eigen inzicht mogen besteden. Van die subsidie profiteren ook kinderen die nooit een muziekschool van binnen zullen zien.

Op een van de scholen waar ik uit dat cultuurbudget ben ingehuurd, zitten alleen maar Mohameds en Yasmins, adhd’ers, pdd-nossen en kinderen vol littekens, die zich gedragen alsof ze thuis immer door de dag heen geslagen worden. Waarom zingen deze kinderen zoveel gretiger en hartstochtelijker dan kinderen uit betere milieus, vraag ik me af. Muziek is voor hen puur schoonheid, denk ik. Orde en schoonheid. En dat komt zomaar uit hun keel!

Ik begeleid de liedjes op mijn fluit en op de schoolpiano. Wat ben ik blij dat ik als kind naar de muziekschool mocht en wat ben ik trots dat ik dag in dag uit hard studeerde. Nu kan ik het mooiste dat de Westerse cultuur heeft voortgebracht, geven aan deze school.

Alle kinderen, van groep 1 tot en met groep 8, luisteren muisstil, als ik op de piano iets speel dat Bach begin achttiende eeuw componeerde en noteerde in zijn geschenkboek voor Anna Magdalena.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden