Met Caroline's liefde gaat het beter

De inspectie van de erewacht was in twee minuten bekeken - met welgeteld 54 gevederde militairen stond tweederde van de nationale strijdkrachten in het gelid....

Frankrijk is dol op Monaco, en al helemaal op zijn vorstenhuis, de Grimaldi's. Het zal wel komen doordat de Fransen zich nog altijd schuldig voelen omdat ze hun eigen koningshuis tweehonderd jaar geleden een kopje kleiner hebben gemaakt, want er kan geen week voorbij gaan of vanaf de voorpagina van minstens één van de vele weekbladen kijkt prinses Caroline (40) met haar doorleefde blik de potentiële bladenkoper aan. Haar zuster Stéphanie is een goede tweede, en laatst onthulde vader Rainier in een exclusief interview met het opinieblad Point de Vue: 'Door mijn functie, door mijn karakter, ben ik een eenzaam man.'

Chirac prikte dus een vorkje met zijn Monegaskische evenknie prins Rainier, wellicht ook in de hoop in het kielzog van de prins wat extra procentpunten populariteit mee terug te nemen. Prins Rainier had echter andere zorgen, en het kleine uur dat de twee samen de staatszaken bespraken, begon de Monegaskische vorst uitgerekend over een onderwerp waar Chirac vast geen zin in had. De euro. Want Monaco is geen lid van de Europese Unie, en zou desondanks gaarne de euro als munt van het prinsdom zien.

Chirac zal wat gezucht hebben, en misschien hebben gedacht aan de nog altijd mooie Caroline die hij zonet het Légion d'honneur had opgespeld. Hoe dan ook, hij moest nog een vuiltje wegwerken. Deze winter had prins Rainier aan een verslaggever van Nice Matin toevertrouwd dat Parijs de minister van Staat, Paul Dijoud, vervroegd had teruggeroepen. Dijoud was regeringsleider in Monaco, omdat Frankrijk per traditie een hoge ambtenaar mag benoemen om de Monegaskische staatszaken te regelen.

Maar de betrokken functionaris dient wel het vertrouwen te genieten van de vorst, en het viel dus bepaald op dat deze ambtenaar drie jaar voor het verstrijken van zijn dienstverband, betrekkelijk plotseling, het vliegtuig naar Orly nam.

De uitleg van Rainier dat Parijs zijn mannetje had teruggeroepen bevredigde niet iedereen. Vooral niet de medewerkers van Dijoud, die zich in zijn opdracht hadden beziggehouden met een grote schoonmaak van de casino's van Monte Carlo. Die kruistocht had tot dan toe opgeleverd dat een stuk of vijftig maffiose Russen waren uitgewezen. Maar onder druk van hetzij de prins, hetzij Parijs, moest de iets te nieuwsgierige minister van Staat zijn werkzaamheden staken.

Het was trouwens niet de eerste keer dat de beide landen het moeilijk hadden. Onder de Gaulle was het tot een heuse Franse blokkade van de Monegaskische grenzen gekomen, omdat Monte Carlo weigerde belasting te heffen aan Franse ingezetenen. En de overgrootvader van de huidige prins Rainier aarzelde in 1899 niet bij het Elysée aan te kloppen om een goed woordje te doen voor de naar het Duivelseiland verbannen joodse officier Alfred Dreyfus.

Daarmee werd hij de laatste bezoeker aan de toenmalige president Félix Faure, enkele uren voordat de president een hartaanval kreeg. Faure had zich mateloos opgewonden over de bemoeizucht van de Monegaskische dwerg. Hij werkte de prins de deur uit, om zich weer naar zijn maîtresse te haasten. Voordat hij zich bij haar voegde, slikte hij nog een liefdeversterkend tablet - hetgeen hem fataal werd.

A propos: met de liefde van Caroline schijnt het beter te gaan. Na zeven jaar treurnis, volgend op het fatale ongeluk in 1990 waarmee een eind kwam aan het leven van haar tweede man, lijkt ze (schrijft Ici Paris) het geluk te hebben hervonden met de Duitse prins Ernst-August van Hannover. Klein obstakel: Ernst-August moet nog scheiden . . .

Martin Sommer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden