Met Blue Band gaat opnieuw een stukje Nederlandse identiteit verloren

'Van de merken moeten we het niet meer hebben, wat onze identiteit betreft, dat is duidelijk.'

Unilever gaat Blue Band verkopen. Andere margarinemerken gaan er ook uit, zoals Zeeuws Meisje en Bona, maar het voorgenomen afstoten van Blue Band trof me toch vol tussen de ogen. Ik kom namelijk niet uit een roombotergezin. Bij ons thuis was het Blue Band, uitgesproken als Bleue Band, want dit speelt ver voor de verengelsing van het Nederlands was ingezet - Engels werd genadeloos vernederlandst, mijn moeder liep hierin voorop.

De 'merkendeskundige' Bas Kist zei in het AD dat de ophef over de verkoop van de oud-Nederlandse merken te maken heeft met nostalgie, met de weemoed over een verdwenen samenleving. Ik zat gisteren even een paar oude Blue Band-reclames terug te kijken uit de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw, en inderdaad zie je daarin een verdwenen samenleving. Sterker: een samenleving die vermoedelijk zelfs nooit heeft bestaan, vol perfecte moeders en blije kinderen - wel met een ernstige Blue Band-verslaving, maar dat was juist goed.

De samenleving waarin ik mijn eerste Bolletje-eierbeschuit met Blue Band besmeerde was destijds overigens ook al verleden tijd, de snelheid waarmee de samenleving verandert is angstwekkend en de wijze waarop merken daarop inspelen indrukwekkend.

Maar nu wilde de Amerikaanse reus Kraft Heinz Unilever overnemen, en moest het bedrijf maatregelen treffen om dat te voorkomen. Van dat mondiale overnamegevecht wordt Blue Band (sinds 1923) nu het slachtoffer. Niet dat het verdwijnt, volgens CEO Polman staan de kopers in de rij. Maar de kans dat het merk overgaat in 'buitenlandse handen' is groot. In het AD werd daarom gesproken van de teloorgang van 'Nederlands erfgoed'.

Er bestaat sinds een paar jaar een investeerder die zich richt op oude vertrouwde Nederlandse merken, Nederlands MerkGoed. Die blies onder meer Ranja nieuw leven in en kocht het merk BenBits - al is dat volgens mij Deens erfgoed. Vermoedelijk is Blue Band te duur voor MerkGoed, dus áls we dat merk in Nederlandse handen willen houden, zal er een crowdfundingsactie moeten worden gestart of zal de regering een staatsmargarinebedrijf in het leven moeten roepen. Het Nederlandse deel van Unilever, de Margarine-unie, werd geboren in Oss. Dus mogelijk vindt de SP nationalisering van Blue Band een goed idee. Maar die partij zit niet aan tafel bij de formateur. De partijen die wel meepraten lijken zich niet al te sappel te maken over de margarinekwestie en het verlies van alweer een stukje Nederlandse identiteit.

Eerder hadden we al de aanval op AkzoNobel van het Amerikaanse PPG - straks sta je gewoon te verven met Amerikaanse bagger in plaats van met een lekker Hollands strijkertje. De Franse stakers van AirFrance namen de facto KLM over en van Eindhovense gloeilampen is allang geen sprake meer. De mondialisering pakt me mijn hele jeugd af. Grolsch is nu Japans, de grote korrels Venz zijn van de investeerder Warren Buffett, Heinz Kraft schaakte Roosvicee, Liga is van de Amerikaanse multinational Mondelez International. En dan moet de grote klap nog komen: ook Calvé pindakaas staat te koop.

Van de merken moeten we het niet meer hebben, wat onze identiteit betreft, dat is duidelijk. Misschien was het al die tijd sowieso een illusie. We moeten op zoek naar iets anders. De Afsluitdijk, het Concertgebouw en het Koninklijk Huis hebben we nog in bezit en daar moeten we ons dan maar aan vastklampen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden