Column

Met bed-bad-brood ging het al bijna mis

Vele uren zendtijd en evenzovele kolommen krant laten zich moeiteloos vullen met speculaties over 'de houdbaarheid van de coalitie', speculaties die er achteraf vaak nét naast blijken te zitten.

Minister Lodewijk Asscher van Sociale Zaken, Premier Mark Rutte en Staatssecretaris Klaas Dijkhoff van Veiligheid en Justitie tijdens een schorsing van het debat over de aankomende Europese Top. Beeld anp

In de afgelopen tien dagen raakte ik al vier keer buiten mijn schuld en geheel per ongeluk verzeild in een speculatieve, serieus bedoelde en nutteloze conversatie over de vraag hoe lang 'ze' het nog met elkaar zullen volhouden, daar in Den Haag, in het kabinet, in de coalitie.

Wanneer 'ze' ermee uitscheiden. Wanneer 'het' valt. Want alles kraakt nu het land in het ongerede is geraakt door de vrees voor vluchtelingen. Met bed-bad-brood ging het al bijna mis, dit is veel groter, dat kan toch niet goed gaan, en straks ook nog dat gekke referendum?

Misschien leeft het onder de mensen, misschien moet ik gewoon leuker gezelschap opzoeken.

Vroeger heette het 'Haags', de obsessie met vragen als 'is er al ruzie' en 'gaan er koppen rollen' - niet in de laatste plaats omdat Haagse politici, net als alle gewone werkende mensen, niets liever doen dan roddelen over de bedrijfsleider en over de mensen uit de Raad van Bestuur. Met dat verschil dat hun roddels het nieuws halen.

Vele uren zendtijd en evenzovele kolommen krant laten zich moeiteloos vullen met speculaties over 'de houdbaarheid van de coalitie', speculaties die er achteraf vaak nét naast blijken te zitten, hetgeen ook voor mij geen beletsel vormt voor nieuwe speculaties. Speculeren is lekker, stille wensen kunnen worden omgezet in mogelijkheden die je met een beetje dóórspeculeren voor waarheden kunt laten doorgaan. En wie voor voldoende spreiding binnen zijn speculaties zorgdraagt, krijgt altijd wel een keer gelijk.

Aangezien speculaties ook stomvervelend zijn, ditmaal geen speculaties maar een stille wens. In lijn met de reclamespotjes van een uitvaartverzekeraar waarin de kijker wordt aangespoord de steunbetuiging niet op te sparen voor na de uitvaart: ik wens dat 'ze' er niet mee uitscheiden, dat 'het' niet valt. Nu niet, straks niet.

Niet omdat de peilingen doen vermoeden dat we na verkiezingen op een Escher-achtige constructie van het landsbestuur zullen afstevenen - dat zal in maart 2017 niet anders zijn (ai, toch weer speculatie).

Niet omdat de mensen stembusmoe zouden zijn na een slagveld van gestruikelde kabinetten in het afgelopen decennium - ze zijn dol op referenda naar nu blijkt, ze willen gráág naar de stembus.

Niet omdat iedereen geacht wordt zijn werk af te maken en zijn contractuele verplichtingen na te komen - soms is er sprake van overmacht en van begrijpelijke walging voor de mensen met wie je het moet doen.

Niet omdat het 'niet zou kunnen' dat een demissionair kabinet het Nederlandse voorzitterschap van de Europese Unie bekleedt - dat iets 'niet zou kunnen' is nooit een sterk argument.

Wel omdat dit - in vergelijking met waar we het mee hebben moeten doen in het recente verleden, en ondanks alle krankzinnigheid, ondoordachtheid, dwangmaatregelen, flutvoorstellen, dédain voor de rechtstaat, fixatie op beeldvorming, schadelijke plannen en andere malligheden - een goed kabinet is. Dat de ramen heeft opengezet, meer in gang heeft gezet dan vier kabinetten Balkenende bij elkaar, knap manoeuvreert in een versplinterd politiek landschap, taboes doorbreekt, de af en toe krankzinnige eigen Kamerfracties weet te apaiseren, en bevolkt wordt door een gezelschap dat onverwoestbaar vrolijk door de drek en de haat waadt.

Graag aanblijven dus. Maar ze zullen - waarschuwing: speculatie - wel weer niet luisteren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.