Mertens showt veelzijdigheid in al zijn doelpunten

EINDHOVEN - Een klinkend spreekkoor galmt elke thuiswedstrijd door het stadion van PSV. In één adem passeren de helden van weleer de revue, om te beginnen bij Luc Nilis. En nu is daar landgenoot Dries Mertens, hard op weg die plek in de yell op te eisen. Qua lettergrepen moet dat in elk geval kunnen.


Overigens werd de naam van Dries Mertens zaterdagavond vooral in verband gebracht met Coen Dillen. In de wedstrijd (die geen wedstrijd was) tegen Roda JC was hij goed geweest voor vier van de acht doelpunten. PSV won met 7-1 en Mertens is nu met afstand de topscorer van de eredivisie.


Wie in Eindhoven veel doelpunten maakt, heeft meteen Coen Dillen aan zijn broek hangen. Dillen, wiens naam uiteraard ook opduikt in genoemde yell, scoorde ruim een halve eeuw geleden 43 keer in één seizoen. Het is een nationaal record dat trefzekere aanvallers van PSV sindsdien wordt voorgehouden.


Dries Mertens zit na zeven wedstrijden op een totaal van elf. Met dat moyenne zal hij Coen Dillen over ruim een half jaar voorgoed naar de vergetelheid hebben geschopt.


Maar wat vooral opvalt aan Dries Mertens, is zijn ongelooflijke dadendrang. Dat begint al in de catacomben voor de wedstrijd.


Hij sloot zaterdag als laatste aan bij de rij wachtende PSV'ers. Toen het te lang naar zijn zin duurde, draaide hij zich om en trok zich weer in zichzelf terug. Als een batterij die zichzelf oplaadt, als een vulkaan die per se wil uitbarsten.


Dat gebeurde ook tegen Roda JC, in figuurlijke zin. Dries Mertens vloog als een horzel over het veld en was negentig minuten lang intens betrokken bij het spel, zelfs al speelde zich dat ver van hem af. Je zag hem hupjes van teleurstelling en ergernis maken wanneer op de andere vleugel een combinatie mislukte.


Ook zijn gezicht spreekt trouwens boekdelen: een voortdurende blijk van verschillende emoties. Er schuilt op het voetbalveld in Dries Mertens wel iets van het jongetje dat de beste van de klas wil zijn. Niet voor niets draagt hij rugnummer 14 dat in de Nederlandse competitie een eeuwige herinnering zal zijn aan de zogenoemde 'Verlosser'.


Dat is Mertens trouwens ook tegen Roda JC, de beste welteverstaan. Hij is niet te beroerd om een aanval van de tegenstander te verijdelen. Een echte teamspeler dus, maar ook een voetballer met een perfecte lichaamsbeheersing en de mooiste traptechniek.


Vrije trappen die doelpogingen kunnen zijn, neemt Mertens voor zijn rekening. Twee nam hij er zaterdag. De eerste schoot hij, haaks op zijn loop, in de linkerbovenhoek. Het was een harde en toch effectvolle trap.


De tweede was misschien nog wel mooier: laag over de muur scherend. Vlak voor de doellijn stuitte de bal op het gras, waardoor het effect werd versterkt. Het kostte doelman Kieszek een hoop moeite een doelpunt te voorkomen.


Mertens' veelzijdigheid werd blootgelegd in vier uiteenlopende treffers. Een vrije trap dus, daarna een schuiver in de hoek, vervolgens een attente reactie op een combinatie en tot slot een strafschop die hij mocht nemen nadat eerder Wijanldum vanaf elf meter had gefaald.


Overigens zei de ruime zege van PSV nog het meest over de tegenstander. Trainer Fred Rutten had alle reden om zich gelukkig te prijzen met het daadkrachtige teamverband, maar Roda JC legde de thuisploeg werkelijk geen strobreed in de weg.


Binnen tien seconden kon al de eerste doelpoging van PSV worden genoteerd, terwijl Roda JC nota bene aan de aftrap stond. De linkerflank lag negentig minuten lang als een vrije busbaan open voor Wijnaldum en Manolev.


Vorige week werd Roda op een vergelijkbare manier van het veld gespeeld tegen Vitesse, maar tegen PSV had het met hetzelfde gemak 17-1 kunnen worden. In deze tijden van omkopingschandalen zou het niet eens zo gek zijn als de KNVB deze wedstrijd onder de loep legde.


Aan de andere kant: de verbijstering onder de spelers van Roda JC na afloop zag er authentiek uit. Vooral Rob Wielaert kon er een half uur later nog niet over uit. 'Ik geloof niet dat ik eerder zo'n afgang heb meegemaakt. We hebben gewoon een wedstrijd lang niets gedaan. Ik weet het even niet meer.'


De jongens van PSV stonden daarentegen te glimmen, al was Dries Mertens alweer een toonbeeld van bescheidenheid. Zo uitgesproken als zijn gedrag in het veld is, zo bedeesd is hij daarbuiten.


Het was vooral een teamprestatie geweest, dus met de naam van Coen Dillen moesten we hem niet lastig vallen.


Dat hij na zeven wedstrijden voor PSV al meer heeft gescoord dan in één seizoen bij FC Utrecht, was helemaal niet gek. 'Hier krijg je gewoon meer kansen.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden