Mensheid moet de afschuw voorbij en zich verdiepen in de daders

De ingezonden lezersbrieven van maandag 29 mei 2017.

Gewapende politie op straat in Manchester na de aanslag. Beeld Getty Images

Brief van de dag: het duiden van terreur

In haar column (O&D, 26 mei) betoogde Elma Drayer dat het gilde der zelfbenoemde duiders misschien soms minder happig moet zijn op het duiden van terreuraanslagen en door te verkondigen 'dat zij er heus niet zomaar toe overgaan om zelfmoordaanslagen te plegen.'

Daar kan ik het wel eens mee eens zijn. De hele karavaan van zogenaamd wijze mannen en vrouwen die na zo'n vreselijke gebeurtenis een minute-of-fame heeft voelt soms inderdaad misplaatst aan.

Vervolgens vroeg Elma Drayer zich af of er iemand zou zijn 'die hetzelfde beweert over jongeren die zich aansloten bij de nationaal-socialisten? Zou iemand durven betogen dat ze zo'n keuze heus niet zomaar maakten?'

Dat is geen goed voorbeeld. Ik kan mevrouw Drayer vertellen dat daar hele zeeën historici al sinds jaar en dag mee bezig zijn. Niet per se om, zoals zij oppert, 'je had moeten proberen om de oorzaak te vinden ten einde een oplossing te vinden', maar omdat het de morele plicht is van een historicus.

Als historicus ben je verplicht je in het onbegrijpelijke en onmenselijke te dompelen om er een inzicht in te verwerven.

Het is niet altijd leuk en zeker niet altijd dankbaar, maar zoals de Amerikaanse historicus Timothy Snyder ooit beschreef leren wij als mensheid meer van het verdiepen in de beweegredenen van de daders dan van bij het in afschuw achterblijven in onwetendheid en onmacht.

Begrijpen is niet per se hetzelfde als nuanceren.

Daniël Korving, Leiden

Hardlopen helpt niet

Het was tijdens het hardlopen dat ik zo naar was van mijn angst, piekeren en somberheid dat ik bedacht dat ik maar beter niet meer kon leven. Al rende ik me suf, het lukte mij niet om zelf die 'feelgood-stofjes' aan te maken die volgens meneer Bakker (Opinie, 27 mei) ontstaan als je 'van je denkmodus naar je voelmodus' gaat.

Inmiddels krijg ik gelukkig stofjes uit een potje. Hardlopen doe ik niet meer. Genieten van het leven inmiddels weer wel!

Elise Brouwer, Utrecht

Baudet

Ik werd onaangenaam verrast door het artikel over Thierry Baudet (Zaterdag, 27 mei).

Volop insinuaties over hoe rechts hij wel niet zou zijn, maar geen enkel steekhoudend argument ter onderbouwing.

Typisch geval van framing dunkt mij. De druiven over de nederlaag van Links bij de laatste verkiezingen zijn blijkbaar wel erg zuur bij sommige journalisten van de Volkskrant.

Harry Fontein, Leiderdorp

Baudet (2)

Een grondige, bijna serene analyse door Dion Mebius en Mark Misérus van het gedachtegoed van Baudets Forum voor Democratie.

Willem Wagenaar (Anne Frank Stichting) en Sarah de Lange (UvA) aarzelen de FvD extreem-rechts te noemen. Misschien hebben ze gelijk als een strikte definitie wordt gehanteerd. Maar er is grond voor gerede twijfel. De Haze Winkelman (adviseur van de FvD) suggereert een Europees complot tot rassenvermenging met Afrikanen. Het zou tot een dociele mix leiden.

Die gedachte duidt niet alleen op een paranoïde instelling, maar ook op een racistische fantasie. Baudet wordt gesteund door neonazistische en fascistische groeperingen (Nederlandse Volksunie en Erkenbrand), wat hij zich laat aanleunen.

Hij maakt een selfie met een rabiate rechts-radicale Amerikaanse activist en rept over een verdunning van de westerse bevolking, sorry, cultuur.

Los van definities gaat het hier om een beweging met ranzige opvattingen die honderd jaar geleden opgeld deden en nu gelukkig vrij algemeen als historische knekels worden beschouwd.

Joost Heyink, Zuidwolde

Leraren mijden barricaden

Natasja van Overeem maakte in haar brief van de dag (O&D 26 mei) een treffende analyse van het statusverlies van de leraar. Feminisering gepaard aan onderbetaling. Ferry Haan wees al eerder op de weinig competitieve instelling van degenen die voor het vak kiezen.

Tel het een en ander bij elkaar op en je hebt een verklaring voor het gebrek aan actiebereidheid in het onderwijsveld. Er wordt nu wel gedreigd met een staking van een week, maar als het er op aankomt krijgen de vakbonden hun achterban niet op de barricaden.

De deeltijddames en gefeminiseerde heren zullen aanvoeren dat Het Kind geen dag zonder hen kan, laat staan een week. Schijterigheid vermomd als idealisme.

Er is geen gebrek aan ijver. Mijn voormalige collega's werken zich drie slagen in de rondte om elke leerling het zijne te geven. 'Passend Onderwijs' in overbevolkte groepen van toenemende diversiteit.

Met honds-trouwe volgzaamheid pogen zij irreële ambities die door de politiek zijn opgelegd een schijn van werkelijkheid te geven.

Opstand? Onmogelijk!

Bert de Croon, Den Haag

Linda Bilal, blijf fietsen

Ik heb het stuk gelezen van Linda Bilal (Opinie, 27 mei) en bij deze wil ik haar een hart onder de riem steken:

Trek je niets aan van mensen die niet weten hoe het er in Irak aan toegaat. Zij zijn geen juiste afspiegeling van het Nederlandse volk. Voor velen onder ons is helaas de voorpagina van een ochtendkrant de enige nieuwsbron waarop meningen worden gebaseerd.

Ik leef met je mee en wens je alle succes toe bij het integreren in onze samenleving.

Wel doorgaan met fietsen !

Peter Anker, Breda

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden