Meneer de voorzitter

Telkens wanneer hij in beeld verschijnt, denk ik: daar is de gelukkigste man van Nederland...

Frans Weisglas.

De enigszins pedante en niet altijd even gewaardeerde buitenland-specialist is sinds zijn verkiezing tot voorzitter van de Tweede Kamer een ander mens geworden. Het is alsof hij eindelijk zijn ware bestemming heeft gevonden. Man of the House. Hoeder van het parlementaire gezag. Voorzitter van Mat Herben én Jan Marijnissen, van André Rouvoet én Gerrit Zalm.

Of hij nu aanschuift bij Daphne Bunskoek of te gast is in Barend & Van Dorp, overal speelt hij met verve de rol van joyeuze preses. Ik fantaseer wel eens dat hij 's ochtends uit bed stapt, naar de spiegel loopt, die gelukzalige glimlach opzet en tegen zichzelf zegt: 'Ik ben voorzitter van de Tweede Kamer !'

De NOS verzorgde gisteren een rechtstreeks verslag van de beëdiging van de nieuwe Tweede Kamer. Veel blije gezichten, maar niemand zat zo intens te genieten als Weisglas. Vol welbehagen presideerde hij over de plechtigheid. Zoals hij de dag tevoren met veel zwier de vertrekkende leden van de oude Kamer uitluidde. Op volgorde van anciënniteit en navenant gedoseerd: een pakketje bon mots voor de oudgedienden, een enkel hartelijk woord voor degenen die slechts kort op het Binnenhof hebben vertoefd.

Nadat alle 46 uittreders de revue waren gepasseerd, noemde verslaggeefster Wouke van Scherrenburg het bewonderenswaardig dat hij iedereen in het zonnetje had weten te zetten. Groter compliment is nauwelijks denkbaar.

Geheel in stijl droeg Weisglas gisteren de voorzittershamer over toen het profiel van zijn functie ter sprake kwam. Want hij is belanghebbende. Volgende week kiest de Kamer een nieuwe voorzitter, en hij zou graag worden herkozen. Maar er zijn kapers op de kust. Eentje heeft zich al gemeld: Gerda Verburg. Van vrouwelijke kunne, van het CDA en van het CNV geweest, dus een tegenstander van formaat.

Maar Weisglas kan allicht appelleren aan de beduchtheid voor een CDA dat zich te gretig in het centrum van de macht nestelt. Iets daarvan klonk ook door in Nederland komt thuis, dat aandacht besteedde aan het 'peperdure penthouse' dat premier Balkenende tijdelijk gebruikt vanwege de verbouwing van het Catshuis. Een penthouse met 'twee luxe badkamers', zei Karin de Groot op een toon alsof dit wel het toppunt van decadentie is.

Bij wijze van contrast werd nog even het rijtjeshuis van de oude Drees aan de Beeklaan in beeld gebracht. Zo zien wij onze leidende politici toch het liefst wonen. Om de gelukkigste man van Nederland te blijven moet Weisglas dus misschien een offertje brengen qua wooncomfort. Er staat nog een huis vrij aan de Beeklaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.