Melancholie op zondagmiddag in Apeldoorn

Niet alleen het betaald voetbal loopt gevaar, ook de amateurs dreigen het loodje te leggen.

APELDOORN - Het is een melancholisch stemmende zondagmiddag in Apeldoorn. Jong AGOVV speelt in de miezer tegen oud AGOVV. Slechts een handjevol toeschouwers is er getuige van.


Langs de kant gaat het vooral over het verrassende gelijkspel dat het andere AGOVV de vorige dag speelde uit de Kuip had weggesleept. Het is een resultaat dat trots zou moeten stemmen, maar dat doet het niet. Vermoedelijk is de uitslag van 0-0, behaald in een oefenduel tegen Feyenoord, het laatste wapenfeit van de Apeldoornse voetbalclub in het betaald voetbal. Morgen, dinsdag 8 januari, beslist de belastingdienst of er nog een keer uitstel van betaling in zit. Langs de kant weten ze zondag wel waarop dat zal uitdraaien.


De thuisbasis van Alleen Gezamenlijk Oefenen Voert Verder heet sportpark Berg en Bos. Zo mooi als dat klinkt, is het ook. Vanaf de welgestelde rand van Apeldoorn rijd je zo de stilte van een bos in.


Tussen al het groen, deze zondag nadruppelend van een verregende winter, ligt een piekfijn kunstgrasveld. Op het dak van de klassieke tribune is een bord aangebracht. Daarop staat de oprichtingsdatum: 25-2-1913.


AGOVV bestaat dus honderd jaar, al is het feitelijk misschien beter om vast te stellen dat AGOVV 99 jaar is geworden. Als morgen inderdaad blijkt dat alle reddingspogingen niets hebben opgeleverd en de belastingdienst voet bij stuk houdt, is het afgelopen met profvoetbal in Apeldoorn.


Maar niet alleen dat: ook de gelijknamige amateurclub, waaruit al die ambities ooit zijn voortgekomen, legt vermoedelijk daarna het loodje. De betaalde tak van AGOVV huurt de accommodatie van de AGOVV-amateurs. Als die inkomsten definitief wegvallen, lijkt deze illustere afkorting uit het Nederlandse voetbal geschiedenis te worden. En daarover gaat het vervolgens deze zondagmiddag.


Wanneer de A1 van AGOVV met 3-2 heeft gewonnen van de veteranen houdt voorzitter Ton Peters zijn nieuwjaarstoespraak in de kantine. Hij staat voor een grote foto waarop het beroemde elftal van 1949 staat afgebeeld. In een volgepakte Kuip, toen wel dus, verloor AGOVV van SVV in de strijd om het voetbalkampioenschap van Nederland.


De voorzitter wijst zijn vader aan. De oude Peters was destijds een verdienstelijk verdediger. Alleen tegen Faas Wilkes en Coen Moulijn had hij het moeilijk. 'Maar met Abe Lenstra had hij nooit zoveel te stellen.' Ergens vorig jaar rolde Ton Peters weer eens binnen bij zijn oude liefde. Peters dacht een rol te kunnen spelen in het aanstaande jubileum. En nu zit hij als voorzitter met de gebakken peren.


Ton Peters doet zijn uiterste best om van zijn nieuwjaarspeech geen grafrede te maken. Dat valt niet mee. 'Een nieuw jaar is altijd een moment van perspectieven, maar die zitten er voor AGOVV op dit moment niet in.'


Peters somt een waslijst aan mislukkingen en tegenvallers op. Zo'n gescheiden constructie tussen profs en amateurs had nooit bedacht moeten worden. De gemeente zou wat inschikkelijker en begripvoller moeten zijn. Beoogde partners als de voetbalacademie van FC Twente moesten niet zo snel de handdoek in de ring gooien.


Boven de bar in de kantine hangen zo'n beetje alle clubsjaals uit het betaald voetbal. Vanaf 1954, het oprichtingsjaar, maakte AGOVV deel uit van de professionele voetbalfamilie. Zeventien jaar later, bij een saneringsronde van de KNVB, werd de club weer veroordeeld tot de amateurs. Maar met het aanbreken van een nieuwe eeuw begon het toch weer te kriebelen in Apeldoorn.


De KNVB stelde voorwaarden aan herintreding bij de profs. Misschien is het toen wel misgegaan. Zo moest AGOVV eerst algemeen amateurkampioen worden. Er werd geïnvesteerd in het spelersmateriaal. Stanley Menzo kwam in zijn nadagen het doel verdedigen, Hendrie Krüzen vertoonde voor nog één keer zijn kunstjes.


Al het geld werd in het voetbal gestoken, met daar bovenop nog eens de drie miljoen die de KNVB aan de overstap verbond. Het was geld dat AGOVV eigenlijk in zijn accommodatie had moeten steken. Gevolg is dat al die klassieke voetbalschoonheid nu in verval is geraakt en niemand in Apeldoorn een cent heeft om dat te keren.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden