Meisjesorgasmes

De ene had een vriendje met een piemel die stonk, en zij had echt iets van: die stinkpik ga ik echt niet pijpen....

De ander had een vriend die ze echt heel leuk vond en dan heeft ze altijd iets van: seks, oké, maar het hoeft niet.

Da's nou gek, dat heeft die ene ook wel, zoiets van: dat je betere seks hebt met iemand op wieje nou niet direct heel verliefd bent.

De derde had een keer een vriend die te veel de Viva had gelezen en die had echt ietsvan: eerst dit, dan dat en er zat helemaal geen geiligheid of niets bij.

Ja, zegt de vierde, ik heb soms ook zoiets van: dat gefröbel van het voorspel hoef ik helemaal niet, ik wil alleen maar neuken.

Girltalk, een halfuur lang bij Net 5 wat later op de avond, en na dat halve uur had ik echt iets van: ik ben onwijs geïnteresseerd in de seksbeleving van vrouwen, maar dit? Dodelijk saai is het.

Vier jonge vrouwen zitten schijnbaar intiem en openhartig met elkaar te praten aan een cafétafeltje. Zonder een het gesprek leidende presentator, want zo iemand zou weer te veel doen denken aan ordening, structuur, een doel of een zin.

Het is de zoveelste variant op het Big Brother-concept: breng zogenaamd gewone mensen (zonder achternaam of achtergrond) bij elkaar in één ruimte, hang er camera's en microfoons omheen, en je hebt een uitzending waarin het echte leven betrapt wordt. Een real life-programma heet het dan ook. Vals natuurlijk. Het is gewoon een soort studio, een naar de smaak en de bedoeling van de programmamakers geconstrueerde omgeving, waarin in het geval van Girltalk zeven vrouwen zes afleveringen lang in scène gezet zijn.

Wanneer je weer eens een week lang nauwkeurig naar de televisie hebt gekeken, frappeert het hoe weinig het medium is geworden wat het volgens idealisten ooit beloofde te zijn: een venster op de wereld. Integendeel, het medium heeft - als je dat zo kunt zeggen - zijn blik vernauwd en zich meer en meer naarbinnen gekeerd, zijn eigen studio in. Wat ook goedkoper en dus een factor van belang is, natuurlijk. Hoe meer televisie er kwam, hoe meer ze zich terugtrok in de studio, des te minder real life erop te zien en aan te beleven was. Zelfs in het amusement deed zich die ontwikkeling voor. De Joop van den Ende-sterren André van Duin en Ron Brandsteder doen geen grote shows meer maar nemen deel aan quizjes achter deskjes.

Meisjesorgasmes zijn fake op teevee.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden