Meisjes en slangen

Het schijnt iets typisch Aziatisch te zijn, dus als farang, als buitenlander in Bangkok, moet je je er maar vooral niet al te veel van aantrekken, van die ondoorgrondelijkheid, want zelfs de meest volhardende buitenlanders die zich hier voor langere tijd vestigen, wordt het op zeker moment een tikje vreemd...

Ik heb de minibar zo dicht tegen het hotelbed aangeschoven dat ik er met mijn pijnlijke voeten helemaal in kan, en ik lees onder het laken het boek van de jonge, vrolijke, slimme Amerikaanse antropologe Cleo Odzer, die begin jaren negentig tussen de hoeren van Patpong ging leven om er hun achtergronden, hun motieven en hun sociale verbanden te onderzoeken, en die na drie jaar tot de conclusie kwam dat ze weliswaar genoeg feiten had verzameld om een dissertatie te kunnen schrijven, maar dat ze er niet één keer in was geslaagd een op wederzijds vertrouwen en op vriendschap gebaseerd contact met een van de honderden Sisters op te bouwen. En, om misverstanden te voorkomen: dat heeft, stelt Odzer, minder met de aard van het beroep van de zusters te maken en de manier waarop ze door hun westerse klanten worden behandeld, als wel met een veel wijderverbreid en dieper cultuurverschil tussen de Thai enerzijds en de farang anderzijds.

Dus ja, daar lig je op bed met je voeten tegen de koude flesjes Singha en Mekong-whisky in de minibar, en je leest dat, en je luistert tegelijk op je walkman naar een hiphop-bandje van Puff Daddy, Faith Evans en The Lox die over hun vermoorde collega Notorious B.I.G. zingen , en je denkt: laten we er gewoon nog een gulden of zes tegenaan gooien en de Longboat naar Banglamphu nemen, de tuktuk-rijders en de taxi-chauffeurs zeuren er per slot van rekening zo om als je je eerste stap buiten je hotel zet.

En buiten op de trappen van het hotel wacht Oom Bob, die er uitziet als John F. Kennedy zonder tanden, en Oom Bob roept dat ie me al heeft gezien, en dat ie het al wel wist, ja, dat ik nu toch echt een meisje wil, of dat het moment dan eindelijk daar is dat ik in zijn ouwe Nissan naar de luchthaven wens te worden vervoerd, maar, nee, zeg ik, breng me maar naar de Longboat, oom Bob, we nemen de Longboat naar Banglamphu, we gaan door de khlongs varen, naar de grote villa's aan de rivier kijken, en naar de families die onder de bruggen ervan in dozen wonen, ik wil fotograferen hoe ze zich in het vuile water ervan wassen en dat ook met zoveel woorden in mijn notitieblok kunnen noteren zonder dat ik er dan ook direct ook maar iets van hoef te begrijpen, en het is oké hoor, zegt Oom Bob, jij nu nog even naar de slangenboerderij, en dan straks jij mooi meisje.

En de Longboat vaart naar de boerderij van Thonburi en legt er aan bij een uitgestoken plank, en op de kant staat een man die zoiets zegt als: man, jongen, sukkel, vriend, zie je wel, we wisten wel dat jij dit wou zien, en hij neemt je mee naar de circusring onder de kokosnotenboom, en hij roept een andere man met een grote, ontstoken wond op zijn bovenarm, en die treedt de ring in met in zijn vuist - een cobra of een python van een meter of drie - en de man gaat op zijn hurken zitten en spreidt en sluit zijn benen, en hij spreidt ze, en sluit ze tot de slang zich uiteindelijk opricht om het mes in zijn mond te kunnen ontvangen, en de man neemt het mes, bindt de mond van de cobra of de python af, neemt de beker waarin hij het gif van het beest kan opvangen, en snijdt dan de klier open. En de slang valt weer, en richt zich op, en valt weer, en wordt opgepakt, en rondgeslingerd, en hij ziet het dak van zijn circus, en hij ziet de grond, en hij ziet de krokodil die twee meter verderop woont, en hij ziet de baby-aap die aan zijn eigen pik zuigt, en hij ziet de khlongs, en hij ziet Oom Bob die lacht en zijn duim in de lucht steekt, en hij ziet de man die mij dadelijk een Souvenir gaat verkopen, en hij ziet mij.

Wim de Jong

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden