Meeslepende verbeelding van tienerwereld

Ze ontmoeten elkaar op een zomerdag. Mona heeft net een tweedehands brommer gekocht - een koopje, al zit er geen motor in....

Daar zijn weinig woorden voor nodig.

Als ze hun mond opendoen, hoor je de verschillen. Mona praat plat, met een Noord-Engels accent. Haar toekomst ziet ze al helemaal voor zich: werken in een abattoir, trouwen met de verkeerde vent, een reeks probleemkinderen baren en dan wachten op de menopauze. Of kanker.

Tamsin is een pedant kostschoolmeisje, dat platitudes rondstrooit over Freud en Nietzsche ('zou je ook eens moeten lezen') en dweept met romantische heldinnen als Edith Piaf. Ze woont in een sprookjesachtig landhuis, waar ze meestal het rijk alleen heeft. Moeder hangt de actrice uit bij een reizend theatergezelschap, vader ligt met zijn secretaresse in bed, 'dus feitelijk ben ik een wees'. Er was ooit ook nog een zusje, maar zij is overleden aan anorexia.

Het is duidelijk wat de meisjes in elkaar zien. De theatrale, rijke Tamsin is als een exotische vrucht voor Mona, die Tamsin op haar beurt verleidt met haar humor en frisse directheid. Ze gaan in elkaar op; samen creëren ze een droomachtige werkelijkheid, een zeepbel die een zomer lang standhoudt.

De kracht van My Summer of Love ligt in de meeslepende verbeelding van dit tieneruniversum. Het platteland van Yorkshire, waar de film zich afspeelt, ziet er uit als een paradijs. Glooiende heuvels, gouden zonlicht - een perfect decor voor een zomerliefde. Met rijke kleuren, soft focus en verrassende closeups zorgt het camerawerk van Ryszard Lenczewski voor een tijdloze, romantische sfeer.

Alles lijkt rozig, maar onder de oppervlakte borrelt de harde realiteit. Mona heeft het niet gemakkelijk. Haar moeder is overleden, haar vader heeft ze nooit gekend, en haar broer is niet meer dezelfde sinds hij is vrijgekomen uit de gevangenis. Phil is nu een herboren christen; hij heeft de kroeg van zijn moeder gesloten en alle sterke drank door de gootsteen gespoeld. Elke dag organiseert hij religieuze meetings waarbij hij bidt voor zijn dolende zusje.

In Tamsin herkent Phil onmiddellijk gevaar. Hij wil zichzelf en zijn zus beschermen, maar krampachtig bidden kan hem niet behoeden voor oude fouten. My Summer of Love, losjes gebaseerd op een roman van Helen Cross, krijgt langzaam maar zeker een onheilspellende ondertoon. De meisjes gaan te ver, de broer staat op ontploffen.

Regisseur Paul (Pawel) Pawlikowski, een Brit van Poolse afkomst, maakte vier jaar geleden indruk met het ingetogen asielzoekersdrama Last Resort. Met My Summer of Love bevestigt de voormalig documentairemaker zijn talent. Hij haalt het beste uit zijn acteurs, en met de ontdekking van de jonge Nathalie Press en Emily Blunt lijken nieuwe sterren opgestaan.

Pawlikowski heeft goed gekeken naar films over meisjes. Hij combineert de sfeer van The Virgin Suicides met de spanning van Heavenly Creatures, maar houdt echte wanhoop of gekte buiten de deur. De meisjes in My Summer of Love blijven heel gewone meisjes, hoezeer ze zich ook verliezen in fantasieën over heldinnenmoed en liefdestragiek. Aan alle zomers komt nu eenmaal een eind. De illusies van de jeugd zijn beperkt houdbaar, maar Pawlikowski brengt ze glansrijk tot leven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden