Meeslepend Rammstein onontkoombare headliner

Alle festivalgangers warmen zich aan de open haard van Rammstein op het hoofdpodium.

Pop


Forta Rock XL, 1/6


Goffertpark, Nijmegen


Om nu te zeggen dat het hele festival FortaRock XL, een winderige en kille zaterdag lang, één enorme aanloop was naar de hoofdact, nee, dat is overdreven. Maar als zaterdagavond even na tienen de eerste explosies door de schedel dreunen en het luchtafweergeschut van Rammstein de hemel boven het Nijmeegse Goffertpark laat branden, dan weten ruim veertigduizend metalheads waar ze de lange mars voor hebben gemaakt.


Natuurlijk: eerst en vooral voor die megalomane maar meeslepende 'Tanzmetall' van de Teutoonse krijgers in vuurvaste kleding, die als hoofdgast van FortaRock een spectaculaire greatest-hits-show neerzetten. Het Goffertpark ziet zanger en ijzervreter Till Lindemann opkomen in roze knuffelberenjas - die uiteraard snel wordt vervangen door een brandend oliepak - en bijvoorbeeld een zeldzaam smachtende versie van Ohne Dich vertolken onder een tragisch druipende vonkenregen. En FortaRock wordt vereerd met het beukende Wollt Ihr Das Bett In Flammen Sehen?, het eerste nummer van de debuutplaat uit 1995 waarmee de band zich voorstelde aan de wereld, in een niet mis te verstaan ego-refrein: 'Rammstein! Rammstein!'


De volle festivalweide wordt één groot headbangend hoofd, knikkend naar het podium dat inmiddels is veranderd in een kolossale open haard. Lekker, even opwarmen.


Het waren droevige jaren voor de Nederlandse liefhebbers van de betere buitenmetal. Voor de echt grote festivals voor harde muziek moest de metalhead naar Duitsland (Wacken Open Air), Frankrijk (Hellfest) of België (Graspop), want binnen de landsgrenzen was het na Dynamo Open Air en Wâldrock wel zo'n beetje gedaan. Het liep hier niet, mede dankzij die bovengenoemde concurrentie.


Gelukkig broeide in Nijmegen de 'FortaRock'. Een metalfeestje ontstaan als muziekliefhebberij in een verpakkingsfabriek, uitgewaaierd als clubavond naar poppodium Doornroosje en daarna als bescheiden maar fijn festival naar een naburig park. Om te bewijzen dat het toch weer eens zou moeten lukken in Nederland, organiseerde FortaRock deze heuglijke XL-editie: eenmalig, naar eigen zeggen, en om het lustrum groots te vieren.


Met mega-act Rammstein werd het budget waarschijnlijk leeggeslurpt, maar loopt het Goffertpark in ieder geval vol. Nagenoeg uitverkocht, missie geslaagd. Ook omdat FortaRock in dit park de zichzelf gestelde taakopvatting in het oog houdt. De programmeurs willen het soms best wat stroeve, om niet te zeggen aartsconservatieve metalpubliek enthousiast maken voor een fris geluid, om de vergrijzing binnen het genre te stoppen en de metal waar mogelijk nieuw leven te geven.


Zo wordt de spijkerjassenbrigade zaterdagmorgen verrast door bijvoorbeeld de inktzwarte postmetal van het Belgische hardcorecollectief Amenra. Misschien niet waar het al stevig bierdrinkende publiek bij binnenkomst tegenaan hoopt te lopen, maar toch: het blijft hangen voor het tweede en overdekte tentenpodium en raakt zelfs lichtelijk betoverd door de verdrietige pijnzang en ondoordringbare gitaarmuur. Prachtig mooi.


Daarna wordt de cursus 'nieuwe metal' voortgezet met het Britse Hacktivist, een piepjong bandje dat hiphop en snerpend gerapte 'grime' mixt met rammende gitaren. Hacktivist doet zelfs aan maatschappijkritiek: 'Steek allemaal je middelvinger in de lucht, tegen de regering.' Welke regering vertelt Hacktivist er niet bij, maar wat maakt het uit. Eén pot nat.


De Nederlandse techneuten van Textures krijgen op FortaRock, dankzij de plotselinge absentie van Five Finger Death Punch, de kans om zieltjes te winnen vanaf het hoofdpodium. Met een als altijd razend knap gespeelde maar complexe set, waar FortaRock toch ook geïnteresseerd het koppie bij houdt.


Dan de progressieve en soms zelfs symfonische tak van de nieuwe metal, met Enslaved, Mastodon en het weer eens indrukwekkende Opeth, dat de ramvolle tent stil speelt met soms fluisterzachte gitaartapijtjes en de ontroerende rockvocalen van Mikael ¿kerfeldt. Heel wat plezieriger dan die van de Deense vetkuivenmetalband Volbeat. Zanger Michael Poulsen komt zijn ademtekort maar niet te boven, en krijgt de stemming er voor het hoofdpodium dus niet in. Die tegenvaller wordt goedgemaakt door de gierende 'vikingmetal' van Amon Amarth: een beukende deathmetalband in topvorm, die het festival even voor Rammstein vast doet ontvlammen met werk van de aanstormende nieuwe plaat Deceiver Of The Gods.


Zo smaakt FortaRock dus naar meer. Of dat ook komt, lijkt af te hangen van het antwoord op slechts één vraag: vindt FortaRock voor bijvoorbeeld volgend jaar nog zo'n onontkoombare headliner als Rammstein, waar heel Goffertpark voor volloopt?


Zoeken, puzzelen, en sparen maar.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden