Meer zielerust door taekwondo

Bakoe, hoofdstad van Azerbeidzjan, is het laatste station waar de taekwondoka's Virginia Lourens, Charmie Sobers, Thijs Oude Luttikhuis en Ferry Greevink zich kunnen plaatsen voor de Olympische Spelen in Athene....

Van onze medewerker Peter Bruin

Ziek van teleurstelling was Virginia Lourens de eerste weken na die zwarte vrijdag begin december in Parijs. Haar eerste kwalificatiepoging voor de Spelen in Athene was op een faliekante mislukking uitgelopen. Een denkfout leidde tot de uitschakeling vol zelfverwijt, 'hoe kon ik zom zijn' en vooral heel veel verdriet.

Dit weekeinde mag Lourens het nog keer proberen. Net als de overige leden van de nationale taekwondoploeg wordt haar in Bakoe, hoofdstad van Azerbeidzjan, een tweede en laatste mogelijkheid geboden om alsnog kwalificatie voor de Spelen af te dwingen.

De ontgoocheling na de eliminatie in Parijs heeft ze ondertussen verwerkt. Zelfbewust taxeert ze nu haar mogelijkheden. De tweevoudig Europees kampioene en nummer vier bij de Olympische Spelen in Sydney behoort al enkele jaren tot de wereldtop. Daar zijn de onderlinge krachtsverschillen gering. 'Iedereen kan van iedereen winnen. Veel zal van de loting afhangen.' Wie zaterdag in de vedergewichtsklasse (-57 kg) de voornaamste concurrenten zijn voor de drie te verdelen olympische toegangsbewijzen weet de bijna 29-jarige Tilburgse niet.

Met Ji Jo Jang (ZK), Christiana Corsi (It) en Gladys Espanque (Fr) hoeft ze geen rekening te houden. Die zijn al geplaatst. Eigenlijk hoort Lourens in dat rijtje thuis, ware het niet dat ze de kansen op Athene zelf heeft verprutst. Waar ze nu rekening mee moet houden zijn tegenstanders uit Spanje, KroatiTurkije en Duitsland.

Haar vorm is er al, dat merkt ze aan alles. 'Iemand hoeft maar een beweging te maken en ik reageer er automatisch op.' De voorbereiding verliep ook haast perfect. Dat mag gerust het werk van de nieuwe assistent-bondscoach Nelson Saenz Miller uit Cuba worden genoemd. Hij regelde een trainingskamp in zijn geboorteland met de Cubaanse vrouwenploeg, derde op de wereldranglijst. 'Ik kon heerlijk sparren, echt scherp.' Na terugkeer trainde ze nog een week op Papendal en 's avonds was ze te vinden bij haar sportschool Tilburg Noord.

Vroeger ging ze nog wel eens stappen na de training. 'Dat heb ik afgeleerd, dat trek ik niet meer. Ik merkte dat ik de volgende dag minder scherp was. Met mijn inspanningen wil ik het maximale uit deze sport halen. Dan laat ik niets aan het toeval over. Taekwondo en topsport passen bij mij.'

Bij Virginia Lourens, eerste luitenant bij de landmacht, stafofficier communicatie aan de Koninklijke Militaire Academie in Breda, loopt taekwondo als een rode draad door het leven. Behalve het stellen van sportieve doelen, 'eerst wilde ik medailles winnen, de volgende stap was voor het nationale team uitkomen, vervolgens Europees kampioen worden en daarna de Spelen', bieden elementen van de Koreaanse vechtsport - zelfbeheersing, discipline en hoffelijkheid - haar buiten de sportschool rust en stabiliteit.

'Het helpt zaken te relativeren. Ik heb ook geleerd van mijn eigen succes te genieten. Eerst gunde ik me daar geen tijd voor. Ik wilde alleen maar meer en meer.' En na twee zware knieoperaties behield ze het geloof in algeheel herstel. Nu herinnert niet meer dan een fors litteken op de knieschijf aan het fysiek ongemak van destijds.

Op de mat is taekwondo voor Lourens vooral een spel met variaties. Ze is conditioneel sterk, technisch en tactisch goed geschoold en bezit veel kracht in de benen. Tijdens een duel demonstreert ze haar souplesse en behendigheid door met voet en vuist op de romp of het hoofd van de met beschermingsstukken uitgeruste tegenstander punten te scoren zonder zelf te worden geraakt.

Bang voor een scheve neus of een andere schending van het gelaat is ze niet. 'Ik zorg wel dat zoiets niet gebeurt. Niet zozeer vanwege de lichamelijke gevolgen, maar omdat je dan twee of drie punten achterstand oploopt.'

Van nature en ook omdat ze in de strategie gelooft is ze aanvallend ingesteld. Maar juist dit concept dat haar op het ranke lijf is geschreven, verloor ze die donkere vrijdag in het Stade de Coubertin in Parijs even uit het oog.

Tegen Christiana Corsi, waar ze al twee keer van had gewonnen, was ze te passief. 'In plaats van zelf aan te vallen liep ik maar te denken hoe ik op haar technieken moest reageren.' Zo kreeg de Italiaanse ruimte haar spel te spelen en dat deed ze goed. De uitschakeling van Virginia Lourens was een feit. 'ie nederlaag was een dieptepunt voor mij', zegt Virginia nu. 'Maar alles in het leven heeft een reden, toeval bestaat niet. Een goede kans dat ik door deze ervaring juist sterker ben geworden en dat ik dit in Bakoe al kan laten zien.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden