Meer dan ooit een sterveling die moet bewijzen wat hij nog kan

In zijn hoogtijdagen won hij de ene wedstrijd na de andere. Daarna haalde Tom Boonen vooral het nieuws met affaires. Nu zijn de vorm en het zelfvertrouwen terug. 'Ik wil gewoon knallen.'

Tom Boonen heeft haast. Als de wereld over acht maanden vergaat, wil hij op zijn minst kunnen zeggen dat zijn carrière in stijl is geëindigd.

Zijn ogen glimmen. Dat de oude Maya's gelijk krijgen in december, daarover wil hij nog wel een boom opzetten. Maar ook als de mensheid blijft bestaan, staat er dit seizoen wat op het spel. Het is aan hem om te laten zien dat hij in de belangrijkste koersen nog altijd meetelt.

Een overwinning0 in de Omloop Het Nieuwsblad zou hem zaterdag alvast op weg helpen. In de eerste koers van het seizoen op eigen bodem behoort de 31-jarige Belg als vanouds tot de kanshebbers, al won hij er nog nooit. Hij spint van zelfvertrouwen na zijn prestaties de afgelopen weken. Hij won een etappe in de Tour de San Luis en schreef met twee ritzeges de Ronde van Qatar op zijn naam.

Boonen heeft weer de beschikking over twee benen en een pols die doen wat hij wil. Dat was het afgelopen jaar wel anders. Een reeks valpartijen deed hem op het sukkelpad belanden en het lukte hem maar niet daarop om te keren.

Het voedde de twijfels die er toch al langer over hem waren. Hij was geen schim meer van de windhoos die de klassiekers ooit met speels gemak naar zijn hand zette, zo luidde de kritiek. Boonen sprintte niet meer zo hard als Cavendish en werd in de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix weggeblazen door Cancellara. Hij was een renner geworden die zich nergens meer mee kon onderscheiden.

Zelf ziet hij het anders. 'Ik vind mezelf geen ander type renner dan vroeger. Ik wil nog altijd graag sprinten, met een treintje, ja. Waarom niet? Gewoon knallen. We hebben er de coureurs voor. Als je in een koers drie sprints kunt doen en je wint er een, dan ben je vertrokken.'

Maar een klassieker winnen zoals de Ronde is een ander verhaal geworden. Boonen weet het. 'Ik heb vorig jaar gemerkt dat ik de Ronde kon winnen met slechte benen. Dat geeft hoop. Maar het is waar, we kiezen met zo'n doel niet voor de makkelijkste weg. Dat heb ik nooit gedaan.'

Drie cocaïneaffaires en een reeks escapades met vrouwen en gedeukte sportwagens verder is er niet zo veel meer over van het krediet dat hij vergaarde. Boonen werd twee keer door zijn ploeg geschorst vanwege de cocaïne, krabbelde op en sloeg met zijn fiets tegen het asfalt. Van de afgelopen twee seizoenen beklijft weinig, of het moet zijn zege in Gent-Wevelgem vorig jaar zijn.

Alsof hij twee sabbaticals op rij heeft genomen, zo kijkt hij terug op 2010 en 2011. Misschien blijkt straks dat de tegenslag ergens goed voor is geweest. Zijn fysieke en mentale weerbaarheid zijn in elk geval op de proef gesteld. 'Test geslaagd', concludeert hij.

Nu beseft hij pas echt hoe het er in zijn hoogtijdagen aan toeging. In 2005 en 2006 won hij twee keer de Ronde en voor het eerst Parijs-Roubaix en hij werd wereldkampioen. 'Zonder die tijd zou ik hier nooit hebben gestaan. Maar het ging te snel om er echt van te kunnen genieten. Ik zou nu anders met die overwinningen omgaan. Toen leek het allemaal zo normaal.'

Meer dan ooit is hij een sterveling die moet vechten voor zijn plek en dient te bewijzen wat hij nog in zijn mars heeft. Een die al gelukkig mag zijn als hij een keer winnend over de streep komt in Qatar, zo verwoordt hij het in december. Het zal hem twee keer lukken, waarmee hij ook de ronde wint.

Dus gaat het in België alweer over Boonen 2.0, of Boonen Revisited. Hij lacht erom. 'Tom Boonen 2.0 bestaat helemaal niet. Er zijn zoveel misvattingen over me die ik allang niet meer probeer te ontkrachten. Iedereen denkt volgens mij dat ik een luierik ben die niet traint en op zijn talent teert. Dan kan ik wel zeggen dat het niet zo is. Maar als ze het tegendeel blijven opschrijven, denkt iedereen toch maar dat je wat lult.'

Zijn relatie met de Belgische pers is er een van pieken en dalen. Als het om Boonen gaat, bestaat er geen verzadiging. Toen hij 29 jaar was, vroegen ze hem of hij er tegenop zag om 30 te worden. Toen hij die leeftijd eenmaal had bereikt, moest hij vertellen of het allemaal zo erg was als gedacht. En nu, op zijn 31ste, willen ze weten of hij al kan merken dat hij geen 30 meer is.

Er is altijd wat, bromt hij. 'Nu proberen ze me weer aan te praten dat ik de motivatie bij mezelf heb teruggevonden. Maar de motivatie is nooit weggeweest. Ik fiets weer in een ploeg waar alles terug op niveau is en daaraan heb ik heel wat steentjes bijgedragen, dat is het verschil. Ik heb gewoon zin om weer een goed seizoen te rijden.'

Quick-Step liep in 2011 op zijn laatste benen. De ploeg was een flauw aftreksel geworden van het collectief dat de voorjaarsklassiekers jarenlang domineerde en voortbouwde op de successen van Mapei. Renners van het kaliber Bettini vertrokken of stopten. Hun beoogde vervangers vielen tegen of waren niet te betalen voor Patrick Lefevere, die links en rechts werd ingehaald door superploegen met superbudgetten.

De wond etterde jaren door, tot eind vorig jaar de uitbarsting kwam. Het waren Chavanel en Boonen, al tien jaar een dienaar onder Lefevere, die hun hart luchtten. 'Het had niet veel gescheeld of we waren naar een andere ploeg vertrokken. We werden voorbij gevlogen langs alle kanten. Er moest wat gebeuren. En het ging echt niet alleen om meer geld.'

Zie het als een relatie, zegt Boonen. 'Ook in een ploeg moet je blijven investeren. Door omstandigheden hebben we altijd de wind in de rug gehad. We hadden goede renners, reden altijd op kop. En dan kom je ineens achteraan te zitten. Zoiets ben je helemaal niet gewend.'

De euro's van de Tsjechische investeerder Bakala, opgeteld bij de inkomsten van Omega Pharma dat zich van Lotto losweekte, heeft geleid tot een ploeg waarin geld geen rol meer speelt. Een ploeg ook die zich niet louter op het voorjaar focust. Het is zelfs toegestaan te zeggen dat je de klassiekers liever mijdt, zoals Tony Martin doet.

Dat zal niemand Boonen horen zeggen. Daarvoor is hij te veel een kind van Vlaanderen. In april verruilt hij Monaco definitief voor een woning in België. Dan ook moet de basis zijn gelegd voor een jaar dat weleens het keerpunt van zijn carrière kan worden. 'Dat ze zullen zeggen: die Boonen is terug.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden