Opinie

'Mediteren is het enige dieet dat werkt'

Het verhaal dat gewicht verliezen en daarna slank blijven onmogelijk is, mogen we nooit geloven, vindt Renée Braams.

Een man mediteert in een drukke straat. Beeld ThinkStock

De dikke diëtist is de uitdagende titel van het kookboek annex pamflet dat mijn oud-collega en Volkskrant-redacteur Marie Louise Schipper vorige week presenteerde.

De ondertitel luidt 'een pleidooi voor lekker koken'. Schipper raadt mensen met en zonder overgewicht aan om met zorg en aandacht gezonde maaltijden te gaan bereiden.

Dat is het inspirerende deel van het boek: de recepten, van linzenballetjes tot avocadorolletjes, van slakropjes met geitenkaas en peer tot aardpeertjes in citroensaus.

Wakker
Van het andere deel van het boek, het pamflet zeg maar, heb ik wakker gelegen. Schipper gaat met ingehouden woede en bijtende spot - ik weet al lezend niet of ik erom moet lachen of huilen - tekeer tegen diëtisten en voedingswetenschappers die zeggen dat iedereen een gezond gewicht kan bereiken en behouden door minder te eten en meer te bewegen.

Dat werkt niet, schrijft Schipper, we worden immers alleen maar dikker. De overheid, die zou moeten helpen, laat het afweten en de voedingsindustrie weet ons wél te vinden.

Zelf denk ik dat de nood te hoog is om te wachten op overheidsbeleid. Ik schrik iedere keer als ik lees hoe overgewicht je kans op borstkanker vergroot, op diabetes met wegrottende benen, op hartziekten, op alle andere kanker.

Ik schrik ook elke dag als ik nieuwe dikke kinderen zie. Ik zie ook steeds vaker slanke ouders met mollige kinderen. Daar moeten ouders aan de bak, niet de overheid. En ook dikke volwassenen moeten hulp krijgen van hun dierbaren.

Saai
Ik wil een pleidooi houden voor mediteren. Ga stil zitten op een stoel, leg je handen neer en doe je ogen dicht. Begin desnoods met twee keer vijf minuten per dag. Wat je dan ontmoet is de leegte, zo saai als saai maar kan zijn. Niets.

Mijn dochter voelt die leegte als een schreeuw om moviestar-planet (populaire kinder-site). Dikke mensen voelen die leegte als honger, denk ik. Voel die honger! Het is een gapend gat, duizelig word je ervan. Voel het, wees er gewoon alleen maar bij, met al je aandacht.

En dan? Ik kan niets beloven, maar ik word zelf vaak vrolijk van mediteren. Mijn dochter gaat een speeltuin voor haar gogo's bouwen van lego.

En de dikke boeddha? Ik denk dat er veel verdriet komt. Pak een schrift en schrijf alles op! En wie weet ontkiemt in al die leegte het mededogen met jezelf, de wens om van je eigen gezondheid je eerste prioriteit te maken.

Ik weet hoe moeilijk mediteren is. Met een bonkend hoofd en een lijf vol onrust is niets moeilijker dan stil gaan zitten en je ogen dicht doen. Maar doe het gewoon.

Is mediteren ook weggelegd voor iemand die thuiskomt van een drukke baan in een hectisch gezin, met een weekend vol hockeyvelden, sint-surprises en aardrijkskundewerkstukken? Of voor iemand die het hele weekend besteedt aan freelance-klussen om iets van de hypotheek te kunnen aflossen?

Ik weet het niet. Maar die twee keer vijf minuten per dag stil zitten, ogen dicht en gewoon alleen maar ademhalen, kunnen vast verlichting geven.

Renée Braams is neerlandica, muziekdocent en columnist voor Volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden