Media in Polen: apothekersassistent werd 'meneer minister'

Bartlomiej Misiewicz liet militairen naar zich salueren

Waar hebben de media het deze week over in Polen? Over het schandaal rond de arrogante jonge assistent van de minister van Defensie. Die kreeg zelfs een gouden lintje.

Bartlomiej Misiewicz

Het jongensboek van Bartlomiej Misiewicz is ten einde. Schandaal op schandaal rolde van de krantenpersen, tot hij wel moest opstappen als rechterhand van de minister van Defensie, Antoni Macierewicz. Bij persmomenten zal Macierewicz het voortaan zonder zijn ietwat pafferig uitgevallen assistent moeten doen.

Misiewicz en Macierewicz vormden met hun leeftijdsverschil van bijna veertig jaar een opmerkelijke tandem. Maandenlang speculeerden journalisten erop los. Wat deed de pas 27-jarige knul Misiewicz naast de minister? Waarom was juist hij, een oud-apothekersassistent zonder afgeronde universitaire opleiding, door Macierewicz uitverkoren? Binnen het kabinet werden de wenkbrauwen gefronst.

Het leven van de jonge Bartlomiej stond in het teken van het motto 'God, eer en vaderland', zo vertelde hij in een interview. Hij werd misdienaar en wandelde als middelbare scholier het kantoor binnen van (toen nog) staatssecretaris Macierewicz om zijn diensten aan te bieden. Misiewicz was toen 17. 'Dat moeten we eerst aan je ouders vragen', zou de staatssecretaris met een glimlach hebben geantwoord.

Een paar jaar later werd Misiewicz lid van Recht en Rechtvaardigheid (PiS). Een partij van God, eer en vaderland - en bovendien de partij van diezelfde Macierewicz. Hij klom op en verscheen na de verkiezingsoverwinning (2015) van PiS aan de zijde van de minister als woordvoerder en stafchef. De jongste binnen het ministerie was hij toen al niet meer, want die eer kwam ene Edmund Janniger (1995) toe. Met zijn twintig prille jaren werd het wonderkind Janniger 'politiek adviseur' van Macierewicz, al dan niet geholpen door zijn haast angstaanjagende gelijkenis met Harry Potter (ook Janniger is inmiddels weg en leidt nu een denktank in de VS).

Bartlomiej Misiewicz, de rechterhand van de Poolse minister van Defensie

Inspraak in personeelsbeleid

Voor dat andere wonderkind, Misiewicz, moesten de problemen toen nog beginnen. Journalisten ontdekten dat hij inspraak had in het personeelsbeleid. Militairen liet hij tijdens een veldbezoek naar zich salueren. Een aantal beklaagde zich publiekelijk: Misiewicz zou erop hebben gestaan dat hij met 'meneer de minister' werd aangesproken. In augustus vorig jaar volgde een hoge onderscheiding voor zijn 'verdiensten' voor de Poolse staatsveiligheid. De kleur van de onderscheiding was goud. Ter vergelijking: officieren die namens Polen in Irak dienden, kregen brons.

Al gauw maakte Misiewicz zijn opwachting in de satirische hitserie Oor van de president, een YouTube-variant op Yes, Minister. De serie heeft in Polen een miljoenenpubliek. 'Teddybeer?', vraagt Macierewicz in aflevering 3, 'wil je warme chocolademelk?' Gulzig slurpend gaat Misiewicz verder met het spelen van een videospelletje.

Voor de PiS-regering werd Misiewicz een blok aan het been. Op Macierewicz na kon niemand nog uitleggen wat een twintiger zonder diploma te zoeken had aan de top van een ministerie. Poolse commentatoren bombardeerden hem tot symbool van de hardnekkigheid van vriendjespolitiek in Warschau. Voor PiS-partijvoorzitter Jaroslaw Kaczynski was het zoeken naar het juiste moment om hem te lozen.

Dat moment diende zich twee weken geleden aan, toen bekend werd dat Misiewicz voor een commissariaat (ja, dat deed hij ook) bij een militair-industrieel bedrijf een maandsalaris van 11,5 duizend euro ving, wat neerkomt op vijftien keer het Poolse gemiddelde. Kaczynski zette 'teddybeer' Misiewicz uit de partij en zaagde daarmee ook aan de stoelpoten van diens baas. Macierewicz staat volgens de geruchten in toenemende mate alleen binnen het kabinet.

Na zijn gedwongen ontslag zei Misiewicz dat het hem speet dat de Polen thuis 'dit genante spektakel' hadden moeten aanschouwen. Zijn jongensboek kon in de prullenbak.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.