Medaille is resultaat van streng regime

De coach trakteerde in de lounge van het havengebouw op chocola. De repen vlogen door de lucht. ‘Ik was er aan toe’, zei zeilster Lobke Berkhout, zilveren medaillewinnares in de 470....

Van onze verslaggever John Volkers

Berkhout en stuurvrouw Marcelien de Koning legden zichzelf in China een streng regime op. Om een kans te maken in de lichte weersomstandigheden van Qingdao moest er serieus aan gewichtsverlies worden gedaan. Dat betekende een uitgekiend dieet.

‘Lobke heeft vandaag voor het eerst niet op de weegschaal gestaan’, zei vriend Dennis. Hij stapte dit voorjaar bovendien vaak met haar op de fiets. Elke dag moest Berkhout drie uur fietsen om haar conditie op peil te houden.

Het was een opvallende voorbereiding van de Hoornse zeilster, in 1994 al wereldkampioene in de Optimist. ‘Ik heb dit voorjaar heel Noord-Holland gezien op de fiets. Maar ik heb er mijn uithoudingsvermogen mee vergroot.

‘Veel teams waren na de finalerace aan het eind van hun Latijn. Ik ben nog fris. Ik kan morgen weer, als het zou moeten.’

Het resultaat van de afvalrace van de Noord-Hollandse vrouwen mocht er zijn. De Koning werd een vlieggewicht, ze viel van 58 kilo af naar 54 kilo. Berkhout ging terug van 76 naar 67 kilogram. Het leven op een blaadje sla, zoals het gekscherend werd genoemd, had invloed op het familieleven. De mannen van de meiden vielen ook kilo’s af.

Er waren meer offers nodig om zo ver te komen dat de Chinese omstandigheden bijna een kolfje naar hun hand werden. Er werden veel en langdurige trainingskampen belegd. Met hun coaches Jacco Koops en Daniel Smith waren de Nederlandse 470-zeilsters 220 dagen per jaar onderweg.

Deze winter verbleven ze vaak in Portugal, in Portimao. Daar waren de stroming en de getijden te vergelijken met Qingdao, mede omdat aan de zuidkant van de Portugese kust de wind vaak wegvalt. Windwakken zijn de schrik van de hardweer zeilers.

De Koning en Berkhout ontdekten ook dat ze in eigen land, tussen Den Helder en Texel, de stroming vonden waarin zij hun voorbereiding op China konden doen. Als er een uitgekiende olympische campagne was, dan was het die van het duo dat in 2005, ’06 en ’07 wereldkampioen werd.

Vorig jaar gingen ze als kersverse kampioenen naar de preolympische regatta bij de havenstad van de provincie Shandong. Daar werden ze toch verrast door de omstandigheden. De vrouwen die bij de noordenwind langs de Portugese kust bij Cascais nog zo fraai hun wereldtitel hadden geprolongeerd, moesten tot het uiterste gaan om zesde te worden.

Toen beseften ze dat ze een andere stijl van zeilen moesten aanleren. Er werd geleerd ‘van zuchtje wind naar zuchtje wind’ te zeilen. Nederlandse zeilers kennen dat nauwelijks. Die gaan alleen naar buiten als ze flink kunnen stampen aan de wind. Alles onder windkracht 2 wordt niet interessant gevonden.

Er bleek een mentaliteitsverandering voor nodig. Dat kregen De Koning en Berkhout voor elkaar. Ze voeren met een andere techniek, met meer geduld, met meer oog voor het weer en meer communicatie naar elkaar toe.

Voor de olympische regatta van Qingdao waren ze ruim op tijd klaar. Na een eerste trainingskamp ter plekke gingen ze in juli nog twee weken terug naar huis, om niet de concentratie te verliezen door een te lange aanwezigheid op de plek waar het allemaal zou moeten gebeuren.

Op 2 augustus, meer dan een week voor de start van de olympische regatta, hadden ze alles klaar. Berkhout: ‘Sommigen moesten hier toen nog arriveren.’ Ze kregen kort voor de start twee dagen verlof, om nog even vrij te worden in het hoofd. Het is niet vreemd in hun professionele aanpak. ‘Voor andere grote wedstrijden gaan we vaak vier dagen met vakantie’, aldus Berkhout.

In hun olympische week waren ze bij de les. Ze wonnen een race en werden tweemaal tweede. Er was één team, Australië, dat aan de hand van de befaamde coach Kovalenko, te sterk was voor het Nederlandse koppel. De Koning ging maandag na de huldiging eventjes naast de Australische stuurvrouw Elisa Rechichi staan. Dat was een klein poppetje, vergeleken met de Nederlandse.

Dat verschil in formaat was niet te overbruggen geweest. Daarvan waren ze zich bewust geweest. Daarom heette de zilveren medaille van Qingdao er een met een gouden randje. ‘Want we hebben hier het maximale er uitgehaald’, analyseerde De Koning, voordat ze op weg ging naar de chocoladefontein van Shangri La.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden