Nieuws Kinderpardon

Maysam (11) en haar ouders mogen na tien jaar in Nederland blijven - maar ze durven het nog niet te vieren

De familie Al Neema met dochters Maryam (18) en Maysam (11). Hun 16-jarige broer staat niet op de foto. Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant.

‘Ik geloof het niet, tot ik de bevestigingsbrief in handen heb.’ De Iraakse Maryam (18) durfde dinsdagavond niet te juichen toen ze met haar familie het nieuws volgde in hun krappe onderkomen in het Utrechtse asielzoekerscentrum. Zou het nu echt zo zijn dat ze in Nederland mogen blijven, na een tienjarig verblijf in Nederland? Ook haar 11-jarige zus Maysam, haar broer en haar ouders willen niet te vroeg blij zijn, om straks een teleurstelling te voorkomen als het allemaal toch weer anders blijkt te zijn. Ze hebben aan den lijve ervaren hoe grillig de Nederlandse politiek kan zijn, wat hun lot betreft.

Maysam was nog een baby toen het gezin Al Neema tien jaar geleden vanuit Bagdad naar Nederland kwam; daar was het voor hen te onveilig. Nu hoopt de basisschoolscholier binnenkort haar Citotoets te doen in Utrecht. Maryam studeert tandtechniek en loopt nu stage. De twee voelen zich Nederlands. Hun 16-jarige broer, die een als jongetje een trauma heeft opgelopen van een bomaanslag in Bagdad, praat niet met de pers. Hij zou graag in het nieuwe schooljaar aan een hbo-opleiding willen beginnen, vertelt zijn moeder.

Moeder Aliya Al Neema voelt zich woensdagochtend verdwaasd. ‘Als het echt zo is nu dat we mogen blijven, ben ik zo blij voor m’n kinderen. Het was zo spannend dinsdagavond’, zegt ze met een brok in de keel. Het gezin volgde het nieuws op tv en op Twitter, en ondertussen kregen ze voortdurend belletjes en appjes van hun Nederlandse vrienden en kennissen. ‘Daarna heb ik de hele nacht niet geslapen. En nu ga ik het debat in de Tweede Kamer volgen.’

Uitzetting

Het nieuws komt voor de familie Al Neema op een spannend moment. Eerder deze maand hebben ze gehoord dat ook hun laatste verzoek om een verblijfsvergunning is afgewezen. Dan zouden ze moeten verhuizen uit Utrecht naar een gezinslocatie elders, in afwachting van hun uitzetting. Utrechtse kennissen en vrienden van de familie waren al voorbereidingen aan het treffen om actie te voeren tegen deze verhuizing. Maar door de politieke beslissing van dinsdagavond is het onduidelijk wat er nu gaat gebeuren. Het gezin zou het liefst in Utrecht willen blijven, waar de kinderen en de ouders zich nu thuis voelen.

‘We kunnen niet meer doen dan afwachten’, zegt moeder Aliya. ‘Als dit nu betekent dat wij en andere gezinnen met kinderen mogen blijven, is dat prachtig. Ik hoop dit voor elk kind dat al zo lang in Nederland is. Ik voel in mijn gezin elke dag hoe moeilijk dit is voor de kinderen.’

Recent uitgezette gezinnen proberen ondertussen van alles om alsnog terug te keren naar Nederland. Het gezin Grigoryan, dat vorige week maandag bijvoorbeeld werd uitgezet naar Armenië, gaat er alles aan doen om terug te keren naar Nederland. Hun Nederlandse advocaat is nu druk bezig met een nieuwe procedure. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden