Onze gids deze week

Maxwell zoekt een Michelle Obama-lady

Er is meer dan zingen, vindt Maxwell, en hij liet de fans 7 jaar wachten op nieuwe liefdesliedjes. Nu tourt hij weer en doet ook Amsterdam aan. Een soulster, beïnvloed door de Bijbel en Harry Belafonte.

Beeld Els Zweerink

Zeven jaar na zijn vorige album kwam zanger Maxwell eindelijk met zijn vijfde: blackSUMMERS'night. Het werd een glorieuze terugkeer. De recensies voor zijn sensueel esoterische liefdesliedjes waren lovend. En om zijn status als soulster te herbestendigen - samen met D'Angelo en Erykah Badu was Gerald Maxwell Rivera fakkeldrager van de neo-soulbeweging die terugkeerde naar een klassiek organisch geluid - is er ook een tournee met diva Mary J. Blige. Naast hun eigen repertoire doen de sterren samen nieuwe songs. Prachtig allemaal, maar toch, zéven jaar?

Hij legt schuldbewust zijn hoofd in zijn handen: 'Ik weet het, ik weet het. Er is een deel van me dat sterk de behoefte heeft te vluchten van dat hele celebritygedoe. Ik moet er dan voor langere tijd uit.' De man op de hotelbank doet in weinig denken aan de don juan die zijn luisteraars in een driedelig pak verleidt in slow motion en soft focus. In die blauwe trui en witte sneakers kan hij zo wegzakken in de anonimiteit, maar op het podium is Maxwell (43) de halfgod van de hoofse liefde. De erfgenaam van Marvin Gaye en Al Green die met net zo een zacht smekende falset zijn verlangen naar spiritueel-fysieke samensmelting uitdrukt. Gefluisterde hartekreten willen live dan weleens beantwoord worden met een lingerieregen van vrouwelijke fans. Hij had zich in eerdere interviews al eens beklaagd dat in het beroemdhedencircus van hem werd verwacht dat hij samenviel met zijn imago.

Tekst gaat verder onder de afbeelding

CV

Gerald Maxwell Rivera werd op 23 mei 1973 in Brooklyn geboren en zong als kind in een kerkkoor. Hij trad vanaf 1991 op in de New Yorkse clubs. In 1996 kwam zijn debuut Maxwell's Urban Hang Suite uit. Critici waren laaiend enthousiast. Na zijn derde album Now trok de zanger zich zeven jaar terug. In 2009 kwam BLACKsummers'night uit, het eerste album van wat een trilogie moet worden. Het werd een commerciële en artistieke hit. Maxwell won twee Grammy's. De zanger verdween vervolgens wederom voor zeven jaar van de radar om eerder dit jaar terug te keren met het tweede album in zijn trilogie: blackSUMMERS' night.

Beeld Els Zweerink

'En dat aspect van de romantische verleider zit zeker in mijn persoonlijkheid, maar er is ook een deel van me dat dol is op whisky drinken, een jointje roken en binge-watching op Netflix. Geloof me, dan ben ik totaal niet sophisticated.'

Niet dat hij alleen maar heeft stilgezeten. In zijn zevenjarige sabbatical heeft hij zich onder andere op liefdadigheidswerk gestort. De half-Haïtiaanse, half- Puerto Ricaanse in Brooklyn geboren zanger zet zich in voor Artists For Peace and Justice, dat een school in Haïti heeft gebouwd en voor Unitas, een organisatie die strijdt tegen mensenhandel. Hij heeft de wereld buiten de muziek ontdekt.

'Vanaf mijn 23ste, toen mijn eerste album uitkwam, heb ik me heel monomaan gestort op alleen maar muziek. Daarbij had ik de houding van de lijdende kunstenaar; ik maakte mezelf wijs dat ik diepe zielepijn moest ondergaan om iets goeds te maken. Maar ik deed mezelf te kort door me af te sluiten voor al het andere dat het leven te bieden heeft. Ik heb mezelf bijvoorbeeld nooit echt opengesteld voor een relatie.'

Nu bekijkt hij in het bluesy nummer Lost van blackSUMMERS'night een ex-geliefde van een afstand, ziet hoe haar kinderen opgroeien en voelt zich lost, verdwaald. De eeuwige vrijgezel is er klaar voor. 'I just want a Michelle Obama-lady to hold me down when the world's crazy' klinkt het in het nummer III. Dus na nog eens zeven jaar is er een mrs. Maxwell? 'Ik hoop het. Maar ze is dan zo geweldig en zelfstandig dat ze gewoon haar eigen naam wil houden.'

1. Boek: De Bijbel

Een geweldige inspiratiebron voor zoveel boeken die er na kwamen. In Shakespeares drama's bijvoorbeeld komt het motief van de verloren zoon vaak terug. En zelfs in superheldencomics laat het zijn invloed gelden. Superman, Batman, het zijn net als Christus uitverkorenen die uit een andere wereld komen om de mensheid te redden.

'Ik was op een jonge leeftijd al geïnteresseerd in de Bijbel. Mijn vader overleed toen ik 3 was. Dan komt automatisch de vraag: 'Waar is hij naartoe?' De hemel was het antwoord. En ik weer: 'Waar is dat dan?' Ik moest de bijbel er maar op naslaan. Op 6-jarige leeftijd ben ik erin gaan lezen, wat met al dat thou en thee en forsaketh nog een hele kluif was. Maar uiteindelijk heeft het wel mijn begrip van filosofie gescherpt. Ik noem mezelf een christen, maar voel mezelf meer een spiritueel dan een religieus persoon die aan een kerkelijke stroming is verbonden.'

2. Restaurant: Cipriani

'Een Italiaanse restaurantketen die simpel maar heerlijk eten serveert. De oprichter, Giuseppe Cipriani, heeft zich omhooggewerkt van barman in een Venetiaans hotel tot de patriarch van een familiebedrijf met vestigingen in New York en Dubai. Ken je Harry's Bar, de legendarische kroeg in Venetië die stamgasten als Humphrey Bogart en Ernest Hemingway had? Die heeft hij opgericht. Er wordt beweerd dat de Bellini-cocktail en de carpaccio daar zijn ontstaan. Cipriani hecht aan een simpele vorm van luxe. Het personeel heeft de opdracht de gasten net zo te bedienen als zijzelf bediend zouden willen worden. De kip à la Cipriani met geroosterde paprika en uien is geweldig. Maar je kunt er net zo goed een pasta bolognese krijgen.'

Beeld Imageselect

3. Drank: Yamazaki whisky

'Het geheim van Yamazaki, wat het onderscheidt van andere whisky's, is dat er geen suiker aan is toegevoegd. Mijn ervaring is dat alcohol slechter valt naarmate er meer suiker in zit. Daarom ben ik ook niet zo dol op cocktails of champagne. En hoewel alcohol in het algemeen niet goed is voor een zanger, omdat het je stembanden schuurt, heb ik bij Yamazaki nergens last van. Mijn stem blijft goed en ik heb er nog nooit een kater van gekregen. De volgende dag word je fris wakker en besef je niet eens dat je hem de vorige dag goed hebt geraakt. Die Japanners weten wel wat ze doen.'

Yamazaki whiskey. Beeld .

4. TV serie: The Night Of

'Die is ontzettend goed. Omdat het overtuigend toont hoe een onschuldige aanwezige bij een misdaad wegzakt in het drijfzand van ongeloof en in de rol van crimineel wordt gedrukt. De hoofdpersoon Naz, is een jonge naïeve Pakistaan die wordt verdacht van de moord op een rijk, blank meisje.

'Dat is al niet zo'n rooskleurig uitgangspunt voor een moslim in het New York na 9/11. Daarnaast doet Naz zo'n beetje alles fout op de avond dat hij het slachtoffer ontmoet. Hij leent de taxi van zijn vader om naar een feestje te gaan, maar vergeet het lichtje uit te doen. Daarmee wekt hij indruk een dienst te draaien en het latere slachtoffer houdt hem dan ook aan voor een ritje. Zij is supersexy en hij laat haar instappen. In het proces dat volgt, roept hij met zo'n stomme fout het beeld op van een seksueel roofdier dat de taxi gebruikte om een prooi te vinden. Er zijn drugs in het spel, er is seks en de volgende ochtend is er een lijk. Wat ik fascinerend vind, is dat je de verwikkelingen goeddeels door de ogen van een Arabische moslim ziet. Het dwingt je te sympathiseren met hem of op zijn minst je eigen standpunt te heroverwegen.

'In het dagelijkse leven in Amerika is dat nog maar heel weinig het geval. Zo veel van mijn Arabische vrienden worden veel vaker gecheckt op vliegvelden en zijn het slachtoffer van racisme of vooroordelen. Daar halen anderen dan weer schouders over op. Maar The Night Of laat je daar niet mee wegkomen. Het dwingt je tot dieper nadenken over de ander. 'Wat vind ik van hem en waarom?'

Beeld .

5. Schoenen: Yves Saint Laurent

'Schoenen van Saint Laurent zijn simpel, ingetogen en toch ambachtelijk gemaakt. Ze zitten altijd comfortabel en zien er superscherp uit. Het zijn mijn podiumschoenen. Ik bewaar altijd twee paar die de kast niet uitkomen, omdat ik een beetje bang ben dat ze straks niet meer gemaakt worden. De schoenen die ik al heb ingelopen, soms zelfs afgedragen, draag ik tijdens de show. Maar ik zorg er goed voor dat ze er niet te fucked-up uitzien. En je wilt ze ook niet té nieuw dragen. De zolen moet je eerst goed opruwen, anders ga je zo onderuit tijdens het zingen. Nu heb ik minder met mode dan vroeger. Al moet ik toegeven dat ik elk pak dat ik ooit heb gedragen, heb bewaard. Alleen gebruik ik mode niet meer om mijn persoonlijkheid mee uit te drukken zoals aan het begin van mijn carrière. Het weelderige haar van toen, de bakkebaarden, de hele look... Dat doe je als je jong bent en opzien wil baren. Als je ouder wordt, wil je toch dat je intellect meer uitdraagt wie je bent.'

Beeld Els Zweerink

6. Film: The Color Purple

'Ik ben dol op de underdog die zijn weg omhoog vecht; verhalen van de nerd of het dikke joch op school dat uiteindelijk de eigenaar wordt van de grootste multinational in de wereld. Een beter underdogverhaal dan The Color Purple bestaat er niet.

Aan het begin van de 20ste eeuw, in het Amerikaanse Zuiden wordt Celie, gespeeld door Whoopi Goldberg, een groot deel van haar leven, gekoeioneerd en onderdrukt. Ze is het slachtoffer van racisme, seksisme en huiselijk geweld. Ze wordt verkracht, haar kinderen worden van haar afgepakt en toch triomfeert ze uiteindelijk als geen ander.

Beeld HH

Er is iets spectaculairs aan de ontembare menselijke ziel die boven alle tegenslag uitstijgt. Misschien is het zelfs zo dat je zonder veel tegenslag nooit de hoogste toppen bereikt. Je ziet het bij al mijn voorbeelden in de muziek.

Prince was met zijn muziek aan het overcompenseren voor het feit dat hij zo klein van stuk was en daarom niet serieus werd genomen. Michael Jackson had familie issues, waarbij hij werd gedrild door zijn vader en natuurlijk was er ook de competitie met zijn broers. Met zijn solocarrière vocht hij zich daarvan los. Ik heb me eraan gespiegeld. Op school was ik verlegen en sociaal onaangepast. Ik werd vaak gepest. Man, ik kon niet eens een date voor het schoolbal krijgen. Toen ik me helemaal op muziek had gestort en daarmee succes kreeg, had ik zoiets van: 'Wat is hier gebeurd?' En toen kreeg ik een te groot ego. Maar dat is een heel ander verhaal, hahaha.'

7. Rolmodel: Harry Belafonte

'Die man wasemt klasse uit al zijn poriën. Hij is met zijn 89 jaar nog steeds de personificatie van Afro-Amerikaanse chic. Een toonbeeld van kalme waardigheid vanaf de jaren vijftig, toen er nog segregatie bestond in Amerika. Hij was actief in de burgerrechtenbeweging, streed tegen apartheid en was een vertrouweling van Martin Luther King. Weet je dat hij lange tijd de familie van King onderhield, omdat die van zijn predikantensalaris niet kon rondkomen?

En met al dat activisme, al die zware verantwoordelijkheden zag hij er altijd uit als om door een ringetje te halen. Enorm getalenteerd ook, als zanger en acteur in prachtige films als Carmen Jones en Black Orpheus.

Beeld Getty

Ik ken hem persoonlijk en ja, hij weet dat ik hem aanbid. Iedereen weet dat. Ik heb hem pas nog gezien. Een maand voordat Prince overleed, gaf hij een feestje en Harry was er ook. Nadat Prince had opgetreden, ben ik naar huis gegaan. Krijg ik 's nachts opeens een telefoontje. Het was Harry. (Maxwell imiteert de raspende stem van Belafonte) 'Hallo Maxwell. Prince en ik waren even aan het kletsen en vroegen ons af: waar blijft je muziek nou?'

Nou, als Harry Belafonte van de berg komt en vraagt wanneer nou eindelijk je album uitkomt, luister je er natuurlijk naar, hahaha. Dus eigenlijk is het aan Harry te danken dat die plaat niet nog later is verschenen.'

Maxwell: blackSUMMERS'night (Sony Columbia)

Maxwell treedt 25 oktober met Mary J. Blige op in de Ziggo Dome in Amsterdam.

Visagie: Shukeel Murtaza

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden