Mavo is goed genoeg

Als Jannie Regnerus (1971) in haar romandebuut De ent schrijft dat haar hoofdpersoon een feestje wil geven, een schuurfeest nog wel, heeft ze je aandacht. Totdat duidelijk wordt dat Regnerus op de locatie doelt. Niet op de activiteit. Het was ook al nauwelijks voor te stellen. In De ent beschrijft zij het platteland en hoe vruchteloos eentonig het daar is.


Beeldend kunstenaar Regnerus schreef eerder twee reisverhalen, waaronder Het geluid van vallende sneeuw (2007, Bob den Uyl-prijs). In dit verslag is te lezen hoe Regnerus als kunstenaar een jaar doorbrengt in een saaie Japanse provinciestad.


In De ent volgen we Rixt, studente aan de kunstacademie. Ze heeft de opdracht gekregen een werkstuk te maken over haar geboortegrond. Iets met bicpennen moet het worden, die als plantjes uit de grond steken. Ook haar vader wil ze in het project betrekken, maar 'sinds ze aan de kunstacademie studeert, lijken de verkavelde akkers en koeien verder weg dan ooit'. De aanblik van een 'boer op zijn rubberlaarzen brengt een hele wereld terug', het startsein voor het grote herinneren.


In beklemmende scènes toont de schrijfster ons de tienerjaren van Rixt. We zien 'een lint van fietsers op de dijk' op weg naar de meest nabij gelegen mavo. 'Iedereen gaat naar de mavo, de mavo is toch zeker goed genoeg', krijgt Rixt te horen, die voor zichzelf iets anders in gedachten heeft. Ook zou ze graag viool willen leren spelen. Maar 'als ze zo nodig een muziekinstrument wilde leren bespelen moest ze maar bij de fanfare'. Tragisch toch.


In blozende scènes beschrijft Regnerus hoe de afstand tussen de studente en haar boerse familie groeit, wat eigenlijk goed is ook. Ontwortelen is soms noodzakelijk om kunst tot bloei te laten komen. Wat dat betreft zit De ent hecht in elkaar. Op sommige momenten zo hecht, dat deze roman bijna massief wordt.


Jannie Regnerus: De ent.


Contact; 187 pagina's; € 16,95.


ISBN 978 90 2543 515 8.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden