Mathieu van der Poel (23) is vandaag in Limburg favoriet voor de wereldtitel veldrijden

Wie wordt vanmiddag in Limburg de nieuwe wereldkampioen veldrijden bij de mannen? De 23-jarige Nederlander Mathieu van der Poel maakt dit seizoen de dienst uit in het veld. Alleen Wout van Aert (23) uit België kan hem volgen. En dat is wel de titelhouder. Een sterkte-zwakteanalyse.

Mathieu van der Poel wint afgelopen zondag de Grote Prijs Adrie van der Poel, de laatste wereldbekerwedstrijd van het seizoen. Beeld anp
Mathieu van der Poel wint afgelopen zondag de Grote Prijs Adrie van der Poel, de laatste wereldbekerwedstrijd van het seizoen.Beeld anp

1. Hij is de sterkste

Tot beklijvende ontknopingen van de tweestrijd tussen veldrijders Mathieu van der Poel en Wout Van Aert kwam het dit seizoen bitter weinig. Waar de wedstrijden in de kille maanden van vorig seizoen geregeld uitmondden in nek-aan-nekgevechten, struikelpartijen, pech in de allerlaatste minuut, kamikaze-afdalingen heuvelaf en machtsvertoon heuvelop, reed Adrie's jongste zoon de afgelopen maanden bijna altijd onbedreigd naar de finish.

De tweevoudig wereldkampioen volgde op gepaste afstand, de rest bleef nog verder achter. Van der Poel kromde steevast de rug in de tweede of derde ronde - vorige week in Hoogerheide al in de eerste - en sneed alle concurrenten meteen de adem af. De teller staat nu op 26 overwinningen in 32 wedstrijden. Waar hij niet won, had hij pech of was hij ziekjes. Oud-wereldkampioen Sven Nys, ook vrijwel onklopbaar in zijn hoogtijdagen, stelde vast dat een despotisme in die gradaties in de blubber niet eerder is vertoond.

2. Hij beschikt over het meeste talent

Veldrijden mag een kleine sport zijn, de overmacht is niet onopgemerkt gebleven. De site cyclingtips bestempelde Van der Poel in een uitputtende longread onlangs tot 'the most talented bike racer on the planet'.

Neem die gedenkwaardige week in mei. Hij reed een wereldbekerwedstrijd in het mountainbiken in Nové Mesto na Morave, Tsjechië, en eindigde als achtste. Hij keerde terug om deel te nemen aan de Ronde van België en won de tweede etappe door in de sprint Belgisch kampioen Philippe Gilbert te kloppen.

Oud-wereldkampioen Sven Nys, ook vrijwel onklopbaar in zijn hoogtijdagen, stelde vast dat een despotisme in die gradaties in de blubber niet eerder is vertoond. Beeld anp
Oud-wereldkampioen Sven Nys, ook vrijwel onklopbaar in zijn hoogtijdagen, stelde vast dat een despotisme in die gradaties in de blubber niet eerder is vertoond.Beeld anp

Daarna verliet hij voortijdig de rittenkoers om in het aansluitende weekeinde in Albstadt op 26 seconden achterstand tweede te worden achter de regerend olympisch kampioen mountainbiken, Nino Schurter. De Zwitser bekende dat Van der Poel hem behoorlijk nerveus had gemaakt. Het zou niet eens zijn gepland. De jonge Kapellenaar doet wat in hem opkomt, zo valt binnen zijn ploeg Corendon-Circus te beluisteren.

Volgens zijn opa, oud-wielrenner Raymond Poulidor, kan hij op termijn meedoen voor het podium in de Tour de France. Zelf vindt hij dat hij zich nog lang niet kan meten met erkende ronderenners. Zijn lichaamsbouw zou te zwaar zijn. Meer kansen ziet hij in een klassieker als Parijs-Roubaix. Maar de overstap naar de weg is voor later. Buiten het veldrijden is zijn belangrijkste doel deelname op de mountainbike aan de Olympische Spelen in Tokio.

3. Hij heeft er het meeste plezier in

Waar Van Aert volledig in zichzelf gekeerd op de trappers duwt, diep voorovergebogen over het stuur, straalt zijn rivaal vooral wedstrijdvreugde uit. Als hij vertrekt, krijgt iedereen die maar een beetje gevoelig is voor de verlokkingen van het veld zin om het ook eens te proberen. Zo wil je ook een schuin talud durven afstuiven, plat de bocht door of een steile helling aanvallen.

Van der Poel trekt in een sprong zijn fiets dwars, wuift vrolijk naar de menigte of rijdt als Peter Sagan de laatste meters op één wiel. Een speelvogel, zeggen de Vlamingen. Vader Adrie kijkt met een mengeling van bezorgdheid en afgrijzen toe. Maar hij weet dat Mathieu doet wat in hem opkomt. Hij doet het niet zozeer voor het publiek. Hij vindt het gewoon leuk.

Mathieu van der Poel beklimt een trap tijdens een wereldbekerwedstrijd, twee weken geleden in Nommay, Frankrijk. Beeld belga
Mathieu van der Poel beklimt een trap tijdens een wereldbekerwedstrijd, twee weken geleden in Nommay, Frankrijk.Beeld belga

4. Hij is zijn tekortkomingen de baas

Het viel vooral aan het begin van het seizoen op: de bredere schouders. Ze lijken intussen weer wat smaller geworden. Het was het resultaat van extra krachttraining.

Op gedeelten in het parcours, waarop hij in Van Aert voorheen vaak de meerdere moest erkennen - stukken die langdurig veel vermogen vragen - rijdt de Belg de explosievere Nederlander er niet meer af. Ook in het lopen met de fiets op de schouders is er geen verschil meer. Denk terug aan de slotfase van de Scheldecross in december. Ze sprintten te voet om het hardst in het zand op de rivieroever - eindelijk weer een echt duel - maar beiden gaven geen krimp.

Van der Poel besliste de wedstrijd door in één vloeiende beweging op het zadel te springen en de trappers in beweging te zetten. In de container met de Vlaamse wielercommentatoren hapte analist en oud-wereldkampioen Paul Herygers naar adem.

5. Hij toont veerkracht

Het wilde tijdens de voorbije seizoenen wel eens terugkeren: als er geen zege meer in het vizier lag, begon hij als een toerist de ronden af te leggen. Laat maar, dan.

De afgelopen maanden liet Van der Poel zich in de enkele momenten van tegenslag zich niet meer uit het veld slaan. In Gavere lag hij ruim op kop, toen hij in de laatste ronde materiaalpech kreeg en bij een val een gapende kniewond opliep. De zege moest hij aan Van Aert laten, maar op doorzettingsvermogen haalde hij toch het podium.

In Namen moest hij zijn rivaal laten gaan - het was verkoudheid, had zijn vader gezegd, zelf wilde hij het niet als excuus gebruiken - maar na drie schuivers naderde hij nog bijna het wiel van de nummer twee, Toon Aerts. Het mooist was zijn onverstoorbaarheid in Nommay. In de materiaalpost reed hij bij een fietswissel pardoes zijn team voorbij. Op een drafje keerde hij terug. Op zijn schoongespoten rijwiel keerde hij binnen één ronde weer terug aan kop.

Wout van Aert is de grootste concurrent van Van der Poel. Zoals zo vaak dit seizoen eindigt hij in de wereldbekerwedstrijd in Nommay, Frankrijk als tweede achter Van der Poel. Beeld belga
Wout van Aert is de grootste concurrent van Van der Poel. Zoals zo vaak dit seizoen eindigt hij in de wereldbekerwedstrijd in Nommay, Frankrijk als tweede achter Van der Poel.Beeld belga

6. Hij heeft zowel Nederlandse als Vlaamse fans

Hij is geboren en opgegroeid in Vlaanderen, hij spreekt onversneden Vlaams. Het geeft hem krediet in het heiligdom van het veldrijden, waar ze het doorgaans niet zo op in het métier succesvolle Nederlanders hebben begrepen. Bij WK's steekt altijd meer chauvinisme de kop op, maar welke liefhebber misgunt hem na het tragisch mislopen van de titel vorig jaar en zo'n glorieus seizoen nog de regenboogtrui? Dat kan hooguit een dronkeman zijn.

1. Hij ziet de bui alweer hangen

Van der Poel is niet zeker van zijn zaak. Hij verwacht een razend spannend duel. 'Ik weet hoe Wout naar zo'n wedstrijd kan toeleven', zei hij vorige week. Het zit nog altijd in zijn hoofd, het verlies op de WK's in Zolder, België (2016) en Bieles, Luxemburg (2017). Het waren vier fantastische maanden tot dusver, maar winst in Valkenburg is het allerbelangrijkste. Als veldrijder bij de elite heeft hij één titel op zak. Dat hadden er gelet op zijn heerschappij al meer kunnen zijn.

De misgrepen in de voorgaande edities liggen hem zwaar op de maag. In Zolder kon hij het nog zichzelf aanrekenen. Na een val raakte zijn schoen verstrikt tussen de spaken van Van Aerts fiets. Waar de Vlaming vol overtuiging de jacht vervolgde op de ontsnapte Lars van der Haar, liet hij het hoofd hangen. Bieles was zijn grootste deceptie. Telkens moest hij gewonnen terrein prijsgeven na alweer een lekke band, terwijl zijn rivaal onbekommerd verder reed dankzij een meesterzet van zijn ploegleider, Niels Albert, die een extra set stokoud rubber had laten monteren.

De onrust over komende zondag komt ergens vandaan. Hij zal niet de eerste zijn voor wie WK's 'het zwarte beest' gaan vormen. Hij verwees er afgelopen zondag in Hoogerheide zelf naar: de vorige alleenheerser in de sport, Sven Nys, had er ook last van. Ondanks een eindeloze reeks overwinningen gedurende 15 jaar, pakte hij maar twee keer de titel.

Deze vraag zal hem bezighouden: is Van Aert, die in dit seizoen wat wedstrijden oversloeg om beter in conditie te komen, de kloof aan het overbruggen? Na Hoogerheide verklaarde de Belg dat hij 'korter' zit dan de voorbije weken. Hij had geen antwoord op de vroege aanval van Van der Poel, maar de latere rondetijden liepen niet ver uiteen. Het zal moed hebben gegeven dat hij, technisch minder vaardig, in de crossen in Namen en Diegem overeind bleef in lastige passages over schuin aflopende taluds, terwijl Van der Poel er weg gleed. Op de Cauberg zijn ze er ook, zulke taluds.

Albert pookte de psychologische oorlogsvoering begin deze week verder op. Hij heeft nog iets in petto, zei hij. Misschien een speciale tube, voor als het nat is.

Van der Poel reed vrijdagochtend pas voor het eerst op de Cauberg. Vier, vijf rondjes. Het is lastig. 'Iedereen gaat wel een keer vallen', constateert hij. Beeld anp
Van der Poel reed vrijdagochtend pas voor het eerst op de Cauberg. Vier, vijf rondjes. Het is lastig. 'Iedereen gaat wel een keer vallen', constateert hij.Beeld anp

2. Hij is niet in het voordeel op de Cauberg

Van Aert heeft met de Belgische selectie het parcours bij Valkenburg al vorige week uitgeprobeerd. Enkele aanpassingen aan het vertrouwde circuit op de hellingen van de Cauberg hebben volgens hem geleid tot minder explosieve stukken. De wereldkampioen zag nu veel lange stroken bergop. 'Het is meer op de kracht. Dat is zeker niet in mijn nadeel.' Mathieu van der Poel reed er vrijdagochtend pas voor het eerst. Vier, vijf rondjes. Het is lastig, ja. Glibberig. Hij maakte enkele fouten. 'Iedereen gaat wel een keer vallen.' Maar hij ziet geen reden voor extra verkenningen. Hij ziet het wel als het zover is. Zondag, dan is het zover.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden