Master?

Tijdens de opening van het academisch jaar heeft de rector magnificus van de Universiteit van Groningen gepleit voor afschaffing van de titel doctorandus, omdat die in het buitenland veel verwarring veroorzaakt....

Nannette Ripmeester, doctorandus en adviseur in arbeidsmobiliteit: 'In het buitenland weet niemand wat 'drs' betekent. In Duitsland denken ze dat ik bezig ben te promoveren, in Engeland denken ze dat ik nog student ben, in Italië denken ze dat 'drs' de vrouwelijke vorm van 'doctor' is, in de Verenigde Staten kijken ze geweldig tegen me op omdat ze ervan uitgaan dat 'drs' het meervoud van 'dr' is, en dat ik dus in twee studies ben gepromoveerd. In Skandinavië leggen ze niet eens de link met studeren, misschien denken ze wel dat het een adellijke titel is. En uit België krijg ik brieven met de aanhef: Dear mrs. drs., dus ook daar hebben ze waarschijnlijk geen idee wat ze schrijven.'

Artikel 7.21 uit de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek (WHW): 'Degene die op grond van artikel 7.20, (...) gerechtigd is tot het voeren van de titel ingenieur (ir), meester (mr) of doctorandus (drs), is tevens gerechtigd in plaats daarvan de titel Master te voeren.'

Voormalig rector magnificus Folkert van der Woude van de Rijksuniversiteit Groningen: 'Ik weet wel wat er in de wet staat, maar dat is een wassen neus. Het gaat me eigenlijk niet zozeer om de titel, maar om wat erachter zit. De Nederlandse Masterstitel is in het buitenland niets waard, omdat de opleiding hier maar vier jaar duurt. Dus als u het mij vraagt lopen in Nederland ik-weet-niet-hoeveel-mensen met een titel die in het buitenland niets waard is.'

Mark Cuijpers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS): 'Het totaal aantal personen in Nederland met een academische titel bedraagt 642 duizend, althans, in 1997.'

Drs. P, schrijver: 'Ik ga mijn titel niet veranderen: het bewijst dat ik ooit spits ben geweest en het doctoraal examen met goed gevolg heb afgelegd. Ik keur de benaming Master af omdat men zou kunnen denken dat er een schip met een bepaald aantal masten mee wordt bedoeld. Tussen haakjes: kort na de oorlog was er een strominkje in Rotterdam dat pleitte voor 'magister'. Dat vond ik grotesk, omdat je dat associeert met een alchemist of een profeet. Waarom is het zo'n probleem om in het buitenland even uit te leggen waar je titel voor staat? Een Engelstalig voorvoegsel in onze Nederlandse taal doet mij aanstellerig aan.'

Andre Klukhuhn, directeur van Studium Generale van de Universiteit van Utrecht: 'Doctorandus is eigenlijk een ongelofelijk lullige titel, want op het moment dat je jezelf 'drs' mag noemen, heb je niet meer dan de theorie achter de rug. Dan moet je nog bewijzen dat je zelfstandig onderzoek kunt verrichten.

'Ach, doctorandus, doctor of professor, het maakt allemaal niet zoveel meer uit. Voor een paar centen kun je tegenwoordig een leerstoel kopen. Je stort wat geld op een rekening, zet iemand voor een halve dag achter een bureau en je hebt als bedrijf een hoop reclame voor weinig geld. Door de bezuinigingen worden universiteiten in de armen van het bedrijfsleven gedwongen. Tegen dat overheidsbeleid heb ik in 1993 met Piet Vroon geprotesteerd, door onze titel in te leveren. Maar daar blijkt helemaal geen loket voor te zijn. Daarom noemden we ons maar ''doctoraris''; hij die doctor was.'

G. Muller, stafmedewerker bij de Koninklijke Nederlandse Academie voor Wetenschappen: 'Mijn persoonlijke mening is dat het vervangen van 'drs' door meester of master verwarrend is. Iemand met een doctoraal rechten is immers meester. Die titel heeft in Nederland oudere rechten. En 'drs' is een traditie in het Nederlands taalgebied. Je maakt snel brokken als je daaraan gaat rommelen.'

W. van het Hof, woordvoerder van IBM-Nederland: 'We hebben hier geen titelcultuur. Op de visitekaartjes staan meestal voornaam, achternaam en functie, dus over titels kunnen helemaal geen misverstanden ontstaan. Iemands vooropleiding doet er minder toe dan de kennis en de vaardigheden die hij hier opbouwt, de skills. Je ontwikkeling maakt waar je terechtkomt, niet je opleiding. Nee, zelf heb ik geen titel, en ik ben hier toch een aardig eind gekomen.'

Wijlen Johan Huizinga, historicus, in een artikel in De Gids (1928): 'Wie met zulk een kaartje in het buitenland komt, wordt daar onvermijdelijk aangezien en aangesproken voor een doctor of quasi-doctor hetgeen pijnlijk is, en ons in opspraak zou kunnen brengen als blagueurs. (...) In de krant zal men lezen, dat Drs XX is ondertrouwd met Dra YY. Het is groote malligheid.

'Ach jonge landgenooten, spaart ons de Drssen en de Dra's. Beteugelt uw titelzucht, wij hebben derzelve genoeg.'

Harmen Bockma

Wil Thijssen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden