Mary Go Wild ****

Los van alle detailkritiek is het gelukt om 25 jaar muziekgeschiedenis in een prachtig, belangwekkend boek te bundelen.

Boek


Mary Go Wild: 25 jaar dance in Nederland, op initiatief van Arne van Terphoven.


Maslow euro 25,-


Gek eigenlijk. Nederland speelt al een kwarteeuw een cruciale rol in de wereld van de dance, maar een boek dat de geschiedenis vanaf de eerste acidhousefeesten (in 1988) tot aan dubstep en Afrojack in kaart brengt, was er nog niet. Nu wel, en het oogt alleen al monumentaal. Mary Go Wild: 25 jaar dance in Nederland heeft het formaat van een telefoonboek en dan nog verontschuldigt de redactie zich dat het onmogelijk compleet kan zijn - dan had het boek een een 'tiendelige encyclopedie' moeten worden.


Toch heb je na zeshonderd pagina's tekst - verluchtigd met veel goed gekozen foto's en afbeeldingen van flyers, posters en platenhoezen - niet het idee iets gemist te hebben. Sterker nog, je wordt herinnerd aan genres en namen die je eigenlijk al weer vergeten was. Lounge? Eclectic? Niet de meest gelukkige toevoegingen in het boek. Redacteur Alfred Bos interviewt zichzelf om het genre te duiden, 'waarin onthaasten, kwaliteit van leven en smaakvol design centraal staan.' Wat er nu bijzonder is aan het draaien van een grote rockhit van The White Stripes wordt in het hoofdstuk Eclectic niet duidelijk, al wekt dj Wix de indruk ermee een revolutie te hebben ontketend.


Niet de enige revolutie overigens. Ze volgen elkaar in rap tempo op. Er slaat vanaf de eerste pagina's in danceminnend Nederland veel 'in als een bom.' Het is velen wellicht ontgaan, maar: 'Een van de heftigste interne revoluties vindt plaats met de komst van minimal en een nieuwe dance-underground, die van Duitsland overwaait naar ons land.' Hoofdzaak en bijzaak zijn niet altijd even goed gescheiden en wat soms niet meer dan een voetnoot hoeft te zijn, wordt uitvergroot tot iets heel belangrijks.


Maar dat laat onverlet dat Mary Go Wild, vernoemd naar een hit van Grooveyard (Jeroen Verheij) uit 1996, een belangwekkend boek mag heten. De eerste houseparty's, de Amsterdamse RoXY, de hardere Rotterdamse variant, de tegenstellingen tussen underground en commercie die in de jaren negentig opdoken: 2 Unlimited, gabber, Poing, big beat, drum 'n bass, trance. Al bladerend wordt steeds duidelijker dat de wereldwijde successen van Tiësto, Armin van Buuren en Afrojack (allen goed neergezet) niet uit het niets zijn ontstaan. Dan zijn er nog de feesten en festivals (Dance Valley, Awakenings, Sensations), hun organisatoren (ID&T) die terecht aandacht krijgen. De beeldredactie is voortreffelijk en wanneer het zicht op alle genre's en labels wat diffuus wordt, is er steeds Gert van Veen die het overzicht heeft en de lezer bij de hand neemt. Sommige hoofdstukken verdienen inmiddels een eigen boek. De geschiedenis van de RoXY is in 2008 al uitstekend geboekstaafd door Job de Wit (ook een van de auteurs van Mary Go Wild). Maar gabber en hardcore, in de jaren negentig immens populair, verdienen ook meer aandacht.


Dance kent zo veel facetten en spelers in wat een immense industrie mag heten, dat het haast onmogelijk is om alles in één boek te vatten, wat de redactie zelf al stelde. Toch is het met Mary Go Wild gelukt. Los van alle detailkritiek is het gelukt om 25 jaar muziekgeschiedenis in een prachtig boek te bundelen. Wat is het geestig om de reacties op het toen nog nieuwe fenomeen house een kwart eeuw later terug te lezen. Het zou nooit wat worden met deze muziek, die zich volgens Jip Golsteijn op een postzegel afspeelde. Het werd wel wat. En Nederland heeft tot op de dag van vandaag voorop gelopen.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden