Marokkaansejongens

Burgemeester Cohen van Amsterdam hoort er eindelijk bij. Hij heeft gezegd dat het vaak Marokkaanse jochies zijn, die ambulancepersoneel belagen....

Cohen zei het nog heel voorzichtig: ‘Het zijn veel van onze Marokkaanse jongens die dit doen.’ Klonk toch nog een beetje als de jeugdherbergvader die verdrietig constateert dat het veel van onze Marokkaanse jongens zijn die zeepsop in de pruimenpap doen.

Maar goed, Cohen plakte er voor de eerste keer een etiket op. Geen ‘rotjochies’, geen ‘vervelende Amsterdammertjes’, geen ‘probleemjongeren die het geloof in de overheid hebben verloren’ of ‘tweede-generatie allochtone Nederlanders met een disciplineprobleem’, nee, nadat zijn partijgenoot Rob Oudkerk in besloten kring jaren geleden al de ‘kut-Marokkaantjes’ introduceerde, is nu ook Job Cohen door de bocht.

‘Zeg het maar Job, probeer het maar eens. Marok..., Marokkaan*’

‘Marok..., Marok*, Marokki’s? Marokkiootjes?’

‘Nog een keer Job. Zeg me maar na. Ma-rok-kaan-se jongens.’

‘Maro..., Marokkaansejochies!’

‘Jongens. Geen verkleinwoordjes Job. Dat doe je om het minder erg te laten lijken.’

‘Marokkaansejongens. Onzemarokkaansejongens! Onze mag toch wel?’

‘Goed, voor deze keer. Wíj zitten er tenslotte mee.’

In Het Parool stond dat Stadsdeelbestuurder Fouad Sidali ook blij was met Job Cohens woordkeuze. Zelfs GroenLinks-fractievoorzitter Sargentini snapte het wel.

Wij zijn een volk van het woord. Job Cohen dacht altijd dat hij ons een dienst bewees, door Marokkaans niet als bijvoeglijk naamwoord te gebruiken, behalve in ‘Marokkaanse hapjes’ en ‘Marokkaanse voetballertjes’.

Nu is iedereen blij dat hij het M-woord wel gebruikt, kennelijk in de verwachting dat dit aan een oplossing van het probleem zal bijdragen.

Dat lijkt me een illusie. Behalve Cohen noemde iedereen Marokkaanse jongens al gewoon Marokkaanse jongens, good or bad. Dat Cohen dat nu ook doet, maakt geen bal uit. Het is een tegemoetkoming aan politiek correct rechts, dat meer op woorden let dan op daden.

Ik vind het trouwens best; Javaanse jongens, onze jongens, toffe jongens, homojongens, zware jongens, boerenjongens, Marokkaanse jongens; bijvoeglijke naamwoorden zijn handig om ze uit elkaar te houden.

Maar we zijn pas echt waar we wezen moeten wanneer het niemand meer opvalt dat de burgemeester het over Marokkaanse jongens heeft, of over rotjongens, of over vuile tyfuslijers die moeten worden opgesloten tot er een beetje fatsoen in hun donder is geranseld.

De kramp zit net zo goed in de bewuste erkenning, als in de bewuste ontkenning.

Intussen vraag ik me af waarom iemand ambulancepersoneel aanvalt, een gewoonte die overigens niet alleen onder Marokkaanse jongens in zwang is.

Ik kijk uit naar de broeder die zijn belagers een paar botten breekt, ze liefdevol in zijn wagentje legt en ze plichtsgetrouw afvoert naar de Eerste Hulp.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden