Column

'Mario mag niet mee op vakantie'

De DS kan maar beter thuis blijven, vindt Renée Braams.

Een kind op de achterbank met een Nintendo. Het meisje komt niet voor in het artikel. Beeld ANP

'Ik wil eigenlijk niet dat de ds mee gaat op vakantie', opper ik voorzichtig tegen mijn man. (Voor niet-ouders: een DS is een Nintendo DS, een hand-grote spelletjescomputer, de opvolger van de gameboy, alle kinderen hebben er een.)
Hij kijkt bedenkelijk. 'Het is wel een heel lange treinreis ...'
'Maar vorig jaar had ze nog geen ds, en toen heeft ze zich toch met haar doe-boekjes vermaakt?'

Hij twijfelt. Ik twijfel ook. Is er veel op tegen als kinderen een groot deel van de vakantie in de ban van dat schermpje doorbrengen? Ik heb me met de gameboy verzoend toen mijn oudste kind als 12-jarige zei dat hij zijn indrukwekkende Engels opgepikt had van Pokemon op de gameboy. Maar toch ... ik wil dat mijn dochter straks van het Duitse landschap geniet en Mario en Daisy, haar favoriete DS-vrienden, thuis laat.

Ik zet me schrap voor grote bonje en zeg tegen haar: 'Ik wil de DS eigenlijk niet meenemen naar Zwitserland ...'
'Mij best', zegt ze. Maar later die week, als ik zeg dat ze die middag toch wel erg lang ds-t, barst ze los. 'Ik krijg steeds zo'n hóófdpijn van het ds-sen, en toch stop ik dan niet!'

De DS ligt nu, tijdens de lange zomerweken voor we weg gaan, boven in mijn klerenkast, op haar verzoek. Af en toe lijkt ze zich te vervelen, maar ze heeft ook een boek van Jan Terlouw uit de kast gepakt en uitgelezen, ze speelt liedjes van Adele en van Händel op de piano en schrijft romantische verhalen in haar nieuwe Hello-Kitty notebook.

Ik ben geschrokken van de zuigkracht die zo'n DS blijkt te hebben. Waarom raakt elk kind er direct aan verslaafd? Al het andere lijkt of te saai, of te inspannend, als de ds daar klaar ligt op je bed, concludeer ik.

Een tekening maken? Waarom zou je. Buiten spelen op die paar lamlendige klimtoestellen? Bèh. De brief voor de koning lezen? Onbegonnen werk. Een sonatine van Clementi spelen? Moet je eerst al die noten lezen...

Mijn oudste kind vult al z'n vrije tijd met muziek. Die heeft inmiddels ondervonden dat gamen lamlendig maakt en dat muziekstudie al je bronnen van vrolijkheid en levenslust aanboort.

Ouders, geef uw kind op voor muziekles! Muziek vult je dagen met licht en sprankeling, die je krijgt van gene zijde. Je moet er heel wat voor af ploeteren, maar je kind traint het allerbelangrijkste kunstje om levensgeluk te krijgen: uitstel van behoeftebevrediging.

Onze altblokfluiten gaan wél mee op vakantie. En een paar duetboeken. Lekker puh, Mario! Doei doei Daisy! Vermaak je maar lekker in die donkere kast.

Renée Braams is neerlandica, muziekdocent en columniste van vk.nl

 
De DS ligt nu, tijdens de lange zomerweken voor we weg gaan, boven in mijn klerenkast, op haar verzoek.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden