Marianne Vos 'baalt gruwelijk' van zilver op WK veldrijden

Gedesillusioneerd hangt ze hijgend over een hek, zo'n honderd meter na de finish. Het gelaat blijft verborgen voor de omstanders. Ordehandhavers van de organisatie vormen even een respectvolle barrière, voordat ze met mededogen gebaren of Marianne Vos, zevenvoudig wereldkampioen veldrijden, zich toch maar verderop naar de tent voor de renners wil begeven.

Marianne Vos. Beeld epa

De vrouw van staal blijkt in de slagschaduw van het complex van Arcelor Mittal in het zuidwesten van Luxemburg dan toch te kunnen knakken. Het gebeurt in het laatste rechte stuk, waar ze kort achter de Belgische Sanne Cant was opgereden. De energie voor een titelsprint in de ultieme meters was na twee slopende aanvallen eerder in de race op. Het wordt zilver. Cant is de nieuwe wereldkampioen.

'Natuurlijk baal ik hier gruwelijk van', zegt ze later. 'Zo'n kans wil je meteen weer grijpen.' Ze was immers gestart als de te kloppen vrouw. Na 687 dagen afwezigheid als gevolg van overbelasting en blessureleed, keerde ze half december terug in het circuit. In zeven van de negen wedstrijden was ze meteen als winnaar het podium opgestapt. Ze voelde zich goed, zei ze vooraf, de vorm was er. Het idee dat je de hele wedstrijd gas kan blijven geven, het lichaam dat zich snel herstelt.

Maar de achtste regenboogtrui in het veldrijden hangt niet om haar schouders. Cant draagt haar eerste. Zij volgt Thalita de Jong op - de uittredende Nederlandse wereldkampioene ontbrak wegens een blessure na een val vorige week in Hoogerheide. Drie keer was er eremetaal voor de Vlaamse op een WK, maar het bleef bij één keer zilver en twee keer brons. Ze kon het niet geloven, zei ze zaterdag na de race. Moest ze misschien nog een rondje? Was er misschien iemand die de meet al was gepasseerd?

Spektakelstuk

Het WK voor de elitevrouwen was een spektakelstuk op een veeleisend, technisch zwaar en hier en daar verraderlijk glad parcours. Het traject, waarop de sneeuw aan het wegdooien was, vroeg uiterste concentratie. Vos zette snel aan, maar zag anderen, onder wie Cant en landgenote Lucinda Brand - die later als vierde zou eindigen - toch weer aanhaken. Een tweede versnelling leverde wel de beoogde voorsprong op, ook al omdat Cant in een afdaling met haarspeldbochtjes onderuit ging.

Vos waande zich op dat moment nog geen kampioen. 'Ik was er niet helemaal zeker van. Ik wist dat ze achter me niet stil zaten. Ik wist ook dat ze niet zomaar meer konden aansluiten.' Kort daarop schoot ze in een niet al te lastige passage uit haar klikpedaal en in een poging zich weer op gang te trekken, liep de ketting van haar fiets vast. Ze zag Kant voorbij komen, maar was op tijd mobiel om meteen aan te pikken. 'Ik raakte niet in paniek. De kans was nog niet verkeken, ik wist wel dat het moeilijk zou worden.'

Het was tot op het laatste stuivertje wisselen. Vos kreeg wel voor elkaar wat ze wilde: als eerste het gevaarlijk schuine talud af, op zo'n driehonderd meter voor de finish. Maar Cant ontwikkelde een veel hogere snelheid en schoot haar beneden voorbij. Dat bleek de beslissing. Vos: 'Ze had een snellere lijn en trok meteen door. Dat was heel knap.'

Sanne Cant en Marianne Vos Beeld epa

Aanvallen

Bondscoach Gerben de Knegt was er wel van overtuigd dat Vos zonder pech naar het goud was gefietst. 'Cant was op dat moment mentaal gebroken. Ze komt gratis terug in de koers.'

Had Vos niet te veel energie verspeeld met die twee aanvallen? Aanvallen hoort bij het crossen, antwoordde ze. 'En je weet dat het de anderen ook kracht kost om je terug te halen.'

Voor wereldkampioen Cant uit Lille telde zeker mee dat ze icoon Vos had verslagen. Het is de renner waar ze altijd tegenop keek. 'Ik was blij dat ze er was. Nu kan niemand zeggen dat ik kampioen ben geworden omdat zij ontbrak.' Ze plukte even op de persconferentie aan het mouwtje van de regenboogtrui. 'Misschien moet hier nog een speciaal Marianne-streepje bij.' Vos, naast haar, kon weer een beetje glimlachen, een uurtje na de verwerking van de nederlaag, gedurende die eenzame seconden bij het hek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden