Maria Martin-Boeke was beschermvrouwe muzikaal erfgoed

Het eeuwige leven: Maria Martin-Boeke (1915-2017)

Ze deed er na de dood van haar man alles aan zijn muzikale nalatenschap veilig te stellen. Maria Martin-Boeke is op 102-jarige leeftijd overleden.

Maria Martin-Boeke.

Mensen wilden niet altíjd over componist Frank Martin en zijn werk praten. Zijn weduwe Maria Martin-Boeke wel. 'Ik leef geheel in dienst van zijn herinnering', zei ze. Sinds het overlijden van haar echtgenoot in 1974 stelde ze de muzikale nalatenschap van mogelijk de bekendste componist van Zwitserland veilig.

In 1979 richtte ze in Lausanne de Société Frank Martin op met als eerste voorzitter violist Yehudi Menuhin. Een paar maanden later ging ze in Nederland van start met de Frank Martin Stichting. Dirigenten als Bernard Haitink en Karl Böhm maakten deel uit van het comité van aanbeveling.

Martin-Boeke schreef drie boeken over haar man. Het woonhuis aan de Bollelaan in Naarden, waar zij vanaf 1956 hadden gewoond, is nu het Frank Martin Huis, een studie- en documentatiecentrum van het werk, het gedachtegoed en het leven van Frank Martin. Zelf gaf ze daar rondleidingen. 'Het enige wat ik veranderd heb, is dat ik de asbakjes heb leeggehaald. Mijn man was een stevige roker', zei ze vijf jaar geleden in een interview met Het Parool.

De weduwe overleed 6 juli op de leeftijd van 102 jaar. 'Ze had wel wat geheugenverlies, maar is eigenlijk tot haar dood gezond en helder gebleven', vertelt haar dochter Teresa Martin. Ze beschikte over een ongekende wilskracht. 'Tot ver in de 90 reed ze in haar groene Peugeotje altijd iets te hard over de autobahn heen en weer tussen Nederland en Zwitserland, om haar zelf gestelde taken voor de muziek van Frank Martin te vervullen. Ze schreef jaarlijks ongeveer alle artikelen van het Zwitserse én het Nederlands Bulletin, organiseerde vergaderingen, concerten, symposia, tentoonstellingen...', aldus Ferry Jongbloed, bewoner en beheerder van het Frank Martin Huis.

Technicum Moderne

Martin-Boeke werd in 1915 geboren in Frankfurt, waar haar Nederlandse vader werkte als hoogleraar. Na zijn overlijden keerde het gezin - Maria had drie broers - terug naar Nederland, waar ze in Utrecht gingen wonen. Na haar eindexamen gymnasium B mocht ze - na lang aandringen - van haar moeder Frans studeren op een buitenlandse school.

In 1934 ging ze naar Genève. Maria Boeke was mooi, jong en zeer talentvol. Het geld dat ze voor noodgevallen meekreeg, gebruikte ze om een dwarsfluit te kopen. Op het Technicum Moderne de Musique, een school voor muziek en toneel, leerde ze Frank Martin kennen, die daar zowel de directeur als leraar compositie, harmonie en contrapunt was.

In 1939 overleed Martins tweede vrouw na een korte ziekte en liet hem achter met een zoon uit zijn eerste en drie dochters uit zijn tweede huwelijk. Maria Boeke trad met hem op en raakte op slag verliefd, hoewel hij 24 jaar ouder was. In 1940 trouwden ze.

Oorlog

In de oorlog was contact met Nederland onmogelijk. Ze bewoonden, zeer romantisch, een grote zolder met een poes, waar Frank zijn Petite symphonie concertante creëerde, een tripelconcert voor harp, klavecimbel en piano. Later zou dat worden uitgevoerd door het Concertgebouw en het Berliner Philharmoniker.

In 1946 besloot het echtpaar naar Nederland te verhuizen. Ze vonden een woning aan de Prinsengracht in Amsterdam en een vakantiehuisje in Bergen aan Zee. Ze kregen twee kinderen: Jan Frank en Teresa.

In 1956 verhuisde het stel naar Naarden. Frank Martin maakte hier veel composities die internationaal werden uitgevoerd. Na zijn overlijden bleef Maria Martin-Boeke tot 1996 in Naarden wonen, tot ze verhuisde naar wat ze een 'serviceflat zonder service' noemde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.