Man

Het dagblad Trouw (misschien wel de beste krant van Nederland) meldt dat er een nieuwe man is opgestaan: de metroman....

Metroman.

In het kort komt de metroman hier op neer: hij lakt zijn nagels, hij draagt damesondergoed, hij houdt van winkelen en kent het verschil tussen Prada en Peek & Cloppenburg. Voor het slapen gaan leest hij nog even een stukje in het dagboek van Bridget Jones.

Tsja.

De nieuwe man duikt af en toe op, wat dat betreft is het een fenomeen. Ik kwam hem voor het eerst aan het eind van de jaren zeventig tegen. Hij was toen een rommelig, shagrokend type dat niet echt mee kon komen. Hij had een baard en droeg sandalen, ook 's winters, maar dan met sokken. Een keer in de week ging hij naar de mannenpraatgroep om met collega's over zijn emoties, zijn vader, zijn geslachtsdeel en zijn ingebakken seksisme te praten. Die bijeenkomsten duurden tot alle thee op was.

De metroman van nu is een heel andere klant. Hij is geen softie, geen watje, geen ei, geen zijden sok, geen homo, geen doetje, geen zuurpruim. Hij rookt ook geen shag, wat je vooruitgang kunt noemen, maar daar staat de sandaal weer tegenover - die draagt hij wel.

Hij staat zijn mannetje, de metroman, aldus de berichtgeving, maar hij geeft tegelijkertijd zijn vrouwelijke kanten ruim baan. Om te ontdekken hoe dat voelde, liep ik laatst een dag in mijn vrouws ondergoed - nou, dat loopt klote, kan ik melden. Hoe David Beckham het doet, is mij een raadsel.

Behalve de metroman is er ook de nieuwe vader. Hij is herkenbaar aan de draagzak op zijn borst waar een klein babyhoofdje uit steekt, de grote draagtas op de heup waarin de vers gekolfde melk van moeder zit en een onverklaarbaar blijmoedige blik in de ogen - alsof hij nog nooit zoiets moois heeft meegemaakt.

In tegenstelling tot de metroman is de nieuwe vader wél op grote schaal in het wild waar te nemen, maar dat zegt nog niets: hij kan best 's avonds in mama's laatste Aubade-setje Sex and the City zitten te kijken, nadat hij natuurlijk eerst de afwas heeft gedaan. Ook is de kans groot dat hij in zijn schaarse vrije tijd werkt aan een boek over zichzelf.

De nieuwe man.

Of: hoe nieuw ben ik zelf?

Ooit was ik zelf een jonge vader, dat was toen net zo nieuw als het is voor de jonge vaders van nu, maar dat terzijde. Inmiddels zijn mijn meiden op de leeftijd dat ze hun vader de les kunnen lezen. Nog een paar jaar en ze komen met een assertieve metroneger thuis, ja, je houdt je hart vast - wat het duidelijkste teken is van ouder worden.

Je kan daar wisselend over denken, heb ik trouwens ontdekt. Soms is het vervelend, en soms niet. Een nadeel is zondermeer dat je het geduld niet meer hebt voor Bridget Jones. Een voordeel schiet me zo snel niet te binnen, wat op zichzelf misschien wel een voordeel is: lekker zwijgen. Vanaf je veertigste kan dat zonder dat de omgeving zich zorgen over je gaat maken. En dat is eigenlijk waar het om gaat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden