Column

'Mannen klagen nooit over hun foto, alleen die verdomde wijven'

Genoeg materiaal voor haar eerste column, maar dan blijk je je alleen maar druk te maken over de foto, schrijft Lidy Nicolasen. En dan is dit nog niet eens een bordesfoto: 'met recht de foto der foto's, omdat hij een leven lang meegaat.'

De foto waar het allemaal om draaide deze week.Beeld Michael Schaap

De foto, daar draait het allemaal om.

Je registreert begin van de week dat de koningin met recht ongeduldig hupst in front van de nieuwe ministersploeg, je zet later in de week de wekker op 5 uur in de ochtend keurig op tijd voor de allesbeslissende swingstatespolka in de Verenigde Staten en je doet je stinkende best in al het gedoe over de regeringsverklaring te horen dat het kabinet de nieuwe zorgpremies opzout.

Waarmee ik maar zeggen wil: één week lang en meer dan voldoende materiaal voor zelfs een dozijn columns, dus zeker voor jouw eerste op de site van de Volkskrant. Blijkt de foto het enige te zijn waar je je druk over maakt. Pfff.

Het is met een foto als met je leeftijd: jij bent de enige die niet in de gaten heeft dat je al een eind weegs bent. Jij bent toevallig ook de enige die ziet dat deze portretfoto niks met jou te maken heeft. Jij kijkt naar jezelf als zie je een vreemde.

Huh, ben ik dat ? Hoezo? Dat dacht ik toch niet.

Geen klagen
De fotograaf is coulant genoeg, absoluut geen klagen over. Hij laat me kiezen uit een immens aantal shots, maar dat maakt het probleem er niet minder om. Ik zit er namelijk niet tussen. De fotograaf is zich van geen kwaad bewust. Als ik de kwestie voorleg aan mijn nieuwe verkering piept die verschrikt dat het toch niet de bedoeling kan zijn dat hij gaat figureren in mijn wekelijkse column. Op de redactie steunen ze zuchtend dat mannen nooit echt niet, die klagen nooit over de foto bij hun stukkie, alleen die verdomde wijven.

'Mooie kleur', sms ik Lilianne Ploumen meteen na de fotosessie begin deze week op de trappen van Huis ten Bosch over haar jurk. Ik krijg een smiley terug, want voordat ministers minister worden, zijn ze gewone mensen die zich druk maken over de jurk waarmee ze de eeuwigheid wensen in te gaan.

Dat de mannen vooral in stemmig grijs gingen en de vrouwen in Jomandablauw zegt meer iets over de bekeringsdrift van de nieuwe ministersvrouwen dan over de mode, ben ik bang.

We zijn gewaarschuwd: hoed u voor idealisten.

Vergeeld
De bordesfoto is met recht de foto der foto's, omdat hij een leven lang meegaat. Oma's, tantes, kinderen, nichten en neven, ze knippen de foto uit krant of tijdschrift of maken een printje op hagelwit fotopapier en prikken die vervolgens met aandoenlijke trots op de plaats waar het maar kan. Keuken, hal, slaapkamer. Maar als na verloop van tijd de koppen zijn vergeeld, Rutte driftig maar oh zo zorgvuldig is weggekrast, Asscher met ketchup is besmeurd en van Ploumen niet meer is te zien dan een beschimmelde fair-trade-koffieboon, zal de foto blijven opduiken. Op elk gewenst en elk ongewenst moment, jaar na jaar na jaar na jaar. Kijk nou toch, hoe beeldig dat blauw naast dat grijs. Zou dat toen in de mode zijn geweest?

Doe die dan maar, zeg ik berustend tegen de fotograaf. Over een tijdje kraait er geen haan meer naar, dat heb ik tenminste voor op de foto der foto's.

Lidy Nicolasen is redacteur bij de Volkskrant. Dit is haar eerste column voor Volkskrant.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden