Man vermist

Het einde komt, goddank, in zicht. Sue Grafton is inmiddels bij de 'P', die staat voor Pijngrens (De Boekerij, fl 35,81)....

Helaas, zover is het nog niet. In Pijngrens stapt ze nog onverdroten door het leven. Alle ingrediënten uit de reeks zijn weer aanwezig: het joggen, de appeltaarten van de bejaarde buurman, en de maaltijden in Rosie's restaurant. Ook zijn daar de VW en de mislukte liefdes. De ene lezer zal het langzamerhand allemaal voor gezien houden, de andere vindt die herkenbaarheid waarschijnlijk aantrekkelijk.

Het begin is een cliché. Een man wordt vermist, het politieonderzoek raakt in het slop, de familie schakelt een privé-detective in. Het gaat in Pijngrens om een ziekenhuisdirecteur, Dowan Purcell, die onder duistere omstandigheden is verdwenen. Zijn ex-vrouw neemt contact op met Millhone. De speurneus gaat op pad, legt met haar Volkswagen bezoekjes af bij familieleden en vrienden. Ondertussen huurt ze ook nog even nieuwe kantoorruimte van twee jongemannen die bij nader inzien niet helemaal kosjer blijken te zijn.

Zo huppelt het verhaal netjes voort, zelden wordt het echt spannend, de appeltaarten van buurman Henry smaken nog steeds goed, het rondje joggen gaat nog altijd in een behoorlijk tempo. Nieuw is dat de oude Henry in tijden van nood ook vervaarlijk met een honkbalknuppel blijkt te kunnen zwaaien.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden