Man heeft last van 'glazen wand'

Ik kan er niet bij. Wat een rare conclusie van Liesbeth Wytzes: vrouwen verlaten massaal hun bedrijf, dus het glazen plafond bestaat niet meer (Forum, 17 mei)....

Een vrouw gaat lekker in haar carrière, maar ineens bij (top)management stoot ze haar hoofd: glazen plafond. Ze probeert een aantal keer er doorheen te breken, maar het plafond geeft niet mee. In plaats van dat ze bij dat bedrijf ongelukkig gaat zitten wezen in de hoop ooit nog door het plafond te komen, nemen de meeste vrouwen ontslag en gaan iets leuks doen (tutten met de kinderen of naar een bedrijf zonder plafond).

Voor mannen bestaat het glazen plafond veel minder. Zij hebben daarentegen last van een 'glazen wand', een onzichtbare, door de maatschappij ingestelde begrenzing aan de loopbaan (levensinvulling), waardoor mannen niet kunnen uitstromen uit een bedrijf om te gaan tutten met de kinderen.

Als deze glazen wand wordt doorbroken, dan zal het glazen plafond ook wel verdwijnen. Voor vrouwen is er minder reden om thuis te gaan zitten met de kinderen (de man zit er al) en er zijn minder mannen bezig het glazen plafond in stand te houden.

ENSCHEDE Pauline Fransen

Tijdmachine

In haar volgende stuk breekt Liesbeth Wytzes waarschijnlijk een lans voor het standpunt dat vrouwen nee zeggen als ze eigenlijk ja bedoelen. Van mij mag ze met een teletijdmachine terug naar de tijd waar ze vandaan komt: de prehistorie.

AMERSFOORT I. van Sprang

Opvoeden

Ik (hoogopgeleide vrouw in een bevoorrechte sociale klasse met een man die wel geld in het laatje brengt) voldoe aan het beeld dat Liesbeth Wytzes schetst. En ofschoon ikzelf niet tot de groep 'klaagsters' behoor (mijn werkgever biedt mij gelukkig de mogelijkheid tot een parttime managementfunctie), stoor ik mij bijzonder aan de denigrerende toon van het (creatief parttime?) geschreven stukje. Alsof je je, wanneer je parttime werkt, niet voor honderd procent inzet of je voor het bedrijf uit de naad werkt! En waarom is een parttime functie opeens een 'baantje'?

Een carrière buitenshuis (al dan niet parttime) behoort voor de hoogopgeleide vrouwen over wie Wytzes het heeft juist tot de leuke dingen. Het is geen straf waar je onderuit probeert te komen door thuis wat te gaan 'tutten met de kinderen'.

Zolang we overigens het opvoeden van kinderen als iets van een dergelijk ondergeschikt belang blijven benaderen, kunnen we wel ophouden met discussies over de rol van het onderwijs in dezen en eventuele effecten van een tekortschietende opvoeding op de normen en waarden (criminaliteit, zinloos geweld) van onze kinderen en daarmee onze maatschappij van morgen.

's-GRAVENHAGE Yvette van Klingeren

Oplichterij

Perplex was ik na het lezen van het artikel: klagen over gevolgen van een eigen keuze. Ik ben werkelijk razend benieuwd wat de mening van Cisca Dresselhuijs zal zijn na het lezen van dit artikel. Een hoogopgeleide vrouw met verantwoordelijke, zware baan wordt van oplichterij beschuldigd door Liesbeth Wytzes.

En dat is nog lang niet alles: onwil om te werken, ongeloofwaardige drang naar participatie, en maar klagen. Het is jammer dat menig hoogopgeleide vrouw zich niet als zodanig kan profileren om de doodeenvoudige reden dat die mogelijkheid bij lange na niet altijd te verwezenlijken is.

ZAANDAM Els Oosterhuis-Rijkhoff

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden