Mama tandoori ***

De dialogen zijn soms gekunsteld, maar de acteurs weten hun rollen uit te diepen.

Daar hebben we er weer een. Zaterdag ging in het Oude Luxor in Rotterdam de zoveelste theaterbewerking van een Nederlandse succesroman in première. Dit keer was het semi-autobiografische Mama tandoori van Ernest van der Kwast aan de beurt. Maar er is een verschil met bewerkingen als Het diner en De eetclub.


De makers van de familievriendelijke komedie Mama tandoori lijken nu eens niet blind te varen op de bekendheid van een boektitel.


Die makers zijn producent Ivo Niehe, die de rechten opkocht en een kleine cameo op video kreeg, regisseur Daniël Samkalden en Ernest van der Kwast zelf, die samen met Samkalden zijn eigen boek bewerkte en nieuwe scènes schreef.


Er is werk gemaakt van een goede vertaling van de roman naar toneel. Het begint er mee dat Ernest, gespeeld door Tibor Lukács, opkomt, zijn Indiase moeder voorstelt en aankondigt dat hij een boek over haar wil schrijven. Hij vergelijkt zijn moeder vervolgens met dictators als Kadhafi en Bashar al-Assad.


Haar levensmotto is 'gratis is goed' en daar moet het hele gezin Van der Kwast onder lijden. Vooral de sukkelige, Hollandse vader (Bob Fosko), die zich het liefst uren op de wc verschuilt, maar ook de verstandelijk gehandicapte broer Ashirwad en Ernest zelf, die schrijver wil worden, maar door zijn moeder gedwongen wordt economie te studeren.


De hardvochtige mama Tandoori, gespeeld door een donker geschminkte Jacqueline Blom, staat klaar om al Ernests beweringen te ontkrachten. Daarbij doorbreekt ze veelvuldig de theatrale werkelijkheid.


Bijvoorbeeld door te wijzen op de verschillen tussen Bob Fosko en haar echte man. Of door te roepen dat ze naar huis wil en ostentatief het huiskamerdecor uit te lopen. Als Ernest trots met zijn roman thuiskomt, steekt zijn moeder het boek in de fik.


Zo zijn er genoeg theatrale grapjes, videoprojecties en Indiase muziekjes die de voorstelling spannend houden, en die handig verhullen dat het verhaal al met al weinig voorstelt.


Er is geen structuur en de personages maken hoegenaamd geen ontwikkeling door. Daarbij is Samkalden geen goede tekstregisseur, waardoor dialogen soms levenloos, gekunsteld of zelfs onverstaanbaar zijn.


In de roman diepte Van der Kwast zijn personages uit door middel van vele anekdotes. Hier doen de acteurs het. Lukács speelt een transparante, jolige Ernest, met veel knipogen naar het publiek. Abdelkarim el Baz maakt van de gehandicapte Ashirwad heel knap geen typetje of cliché.


Maar vooral Blom steelt de show als de dominante, exotische, excentrieke moeder. Ondanks haar accent, haar vlugge loopje en haar blackface is ze gek genoeg niet tot een ridicuul clownsfiguur verworden. Tussen al haar deegrollergrollen door is wel degelijk het beeld zichtbaar van een getergde vrouw die haar thuisland is kwijtgeraakt, maar niet haar hoop op een beter leven. Ooit.


Van Ernest van der Kwast door Niehe Media, regie Daniël Samkalden. Oude Luxor Theater, Rotterdam, 3/2 Tournee t/m 31/5. mamatandoori.nl


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden