Maker van middle of the road-rock in strak driedelig kostuum

Zanger Robert Palmer begon in jazzgroepen, maar zijn glorietijd waren de jaren tachtig...

Hoe machtig MTV is, en hoe groot de impact van een goede videoclip, is zelden zo treffend aangetoond als door Addicted To Love, de wereldhit van Robert Palmer uit 1986. De archetypische eighties-videoclip behoort tot het collectieve geheugen van de eerste MTV-generatie. Je ziet ze nog staan: de rij identiek opgemaakte en in strak zwart gehulde dames met gitaren om de schouders, ritmisch meedeinend op de achtergrond. Het beeld is eenvoudiger oproepbaar dan het gelaat van de zanger, die vrijdag-ochtend in Parijs onverwachts overleed aan een hartaanval. Hij was 54.

Addicted To Love zal voor altijd Palmers beroemdste meezinger blijven, maar het was niet overal zijn grootste hit. In Nederland bleef zelfs geen enkele van zijn hits zo laag steken: op 34. Hier was zijn grootste solosucces het door velen vergeten Looking For Clues (1981).

Robert Alan Palmer, geboren in de Engelse provincie Yorkshire, zal onthouden worden als de steevast in strak driedelig kostuum gestoken maker van toegankelijke middle of the road-rock, van het type dat halverwege de jaren tachtig de hitlijsten domineerde. Artiesten als Huey Lewis & The News en Robert Cray waren in die jaren stijlgenoten.

In de beginjaren van zijn 35 jaar omspannende carrière probeerde Palmer het met minder licht verteerbaar repertoire. Hij was grafisch ontwerper toen hij in 1968 toetrad tot de jazzgroep van trompettist Alan Bown. In 1970 stapte hij over naar Dada, een experimenteel, veelkoppig jazzrockcollectief. Vanaf 1971 nam hij drie platen op met de groep Vinegar Joe, waarin ook zangeres Elkie Brooks actief was.

Ook in de eerste jaren van zijn solocarrière, die in 1974 van start ging met het album Sneakin' Sally Through The Alley, koos Palmer niet de makkelijkste weg: funk en R & B waren de hoofdbestanddelen, maar hij experimenteerde met strijkarrangementen, Afrikaanse percussie en afwijkende ritmen.

De ommekeer volgde in 1978, toen Palmer zich met de discoplaat Double Fun nadrukkelijk richtte op commercieel succes. Dat kwam er ook: de hits Best Of Both Worlds en Bad Case Of Loving You luidden zijn glorietijd in, die zijn piek bereikte met het album Riptide (1985), waarvan Addicted To Love afkomstig is. Hij won er een Grammy Award mee.

In de jaren negentig bleek Palmer commercieel en artistiek op zijn retour. Sinds 1999 leek hij geheel van het toneel te zijn verdwenen, tot begin dit jaar plotseling zijn vijftiende studioalbum verscheen: Drive. Voor het eerst in jaren ging hij weer op tournee door Europa. Hij vertrok deze week dan ook naar Parijs om, met zijn geliefde Mary Ambrose, een weekendje tot rust te komen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden