Magisch

Mijn dochter werd 3 en deze overgang markeerde ze door van de ene dag op de andere in volzinnen te spreken en zindelijk te worden. Van die twee nieuwe verworvenheden was ze zelf ook onder de indruk. Overal waar ze kwam, stelde ze zich voor met de zin: 'IK HEB EEN ONDERBROEK AAN.'

Ze heeft een lage basstem, dat moet ik erbij zeggen.

Zoals het ouders van mijn generatie betaamt, leek het ons het beste haar de cadeaus te geven die wij zelf als kind hadden willen hebben, jarenzeventigrommel waarop geen weldenkende peuter van nu zit te wachten. Mijn vriend had altijd verlangd naar de Magische Speelboom, dus die bestelden we. Ik had achttien jaar kwijlend naar de MonChiChi van mijn zus geloerd; die kocht ik ook.

In een moment van inzicht besloot ik de speelboom - een poppenhuis in de vorm van een boomhut - de avond voor mijn dochters verjaardag in elkaar te zetten. Ik heb nu vier jaar kinderen en heb eindelijk begrepen dat op het moment van de cadeau-overhandiging er niets meer tussen het cadeau en het kind mag komen. Er mag zelfs geen batterij meer worden ingestopt: alle wegen moeten vrij zijn om er wat aan te sjorren en het dan achteloos weg te smijten.

Op de doos ontwaarde ik een sticker. 'Fabriqué en Haute-Savoie, France', stond erop. Dit leek me geen goed teken. Ik heb het liefst speelgoed dat in China is gemaakt; daar hebben ze jarenlange ervaring met deze materie. De Haute-Savoie leek me geen speelgoedmekka.

Dat klopte. De boom bleek opgetrokken uit vele buigzame stukjes plastic, die je zelf diende te monteren. Op een bijgeleverd document dat Frans-bureaucratisch de titel Arbre des Klorofil, réf. 230200 Instructions de montage d'escalier et du toboggan droeg, stond hoe je de wiebelige trap en dito glijbaan aan de boom moest bevestigen.

Zenuwachtig las ik teksten als 'Om de trap vast te zetten als op foto 2 dient u deze naar achteren en tegelijkertijd naar boven te duwen' en: 'Deze klik betekent dat de trap correct bevestigd is'. Trillend duwde ik stukken plastic naar achteren en tegelijkertijd naar boven, en hoorde ik geluiden, vooral van brekend speelgoed.

De volwassenen die de volgende dag op Rifka's partijtje waren, waren onder de indruk van de speelboom. 'Hij is nog steeds magisch', zeiden we tegen elkaar. Zelf stond ik een groot deel van het feestje op Marktplaats te kijken of de originele speelbomen uit de jaren zeventig die daar werden aangeboden er degelijker uitzagen. Op de wazige foto's dacht ik te zien dat dat zo was. De speelboom was verloederd, vast en zeker.

's Avonds vroeg ik Rifka wat ze haar mooiste cadeau vond. 'DAT BORD', baste ze, en wees naar een schoteltje van een centimeter doorsnede dat hoorde bij een blikken theeservies.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden