Maas en mensen

Altijd al iets tegen smokings gehad. Dresscode: black tie, is de mededeling op de uitnodiging voor elk gala dat zichzelf serieus wil nemen....

Ook het door NOCNSF en NOS georganiseerde Sportgala 2001 deed afgelopen woensdag mee. Er werd gevraagd om smokings, en die wáren er, zelfs meer dan ooit tevoren, zoals een NOS-functionaris mij verzekerde. Ik zie, in de Amsterdamse RAI, ook nog satijnen witte smokingshawls en honderden strikken - blauw, bordeauxrood, goud, oranje. Pim Fortuyn-paladijn Jan Nagel draagt een smoking (met dat klassieke bollende buikje), en bobo zus, en bobo zo, en niet te vergeten de sporters zelf: Pieter van den Hoogenband (kan er zeker mee door), Ruud Gullit (lukt ook nog, is toch al ster onder de sterren), Arnold Vanderlijde (lukt al veel minder, is - met voortdurend rinkelende gsm - net een lijfwacht), judoka Mark Huizinga (geen gezicht, vanwege exploderende borstkas broertje van Jerommeke). Sporters hebben, als ze nog sporten, meestal prachtige lijven. Die zijn bijvoorbeeld gebaat bij trendy P.C.Hooft-outfits, zoals voetballers geregeld laten zien. Sporters zouden zich moeten bevrijden van apenpakken.

In de zaal zit, op rij vijf, Louis van Gaal, niet in smoking, wél met stippenstrik. Hij zit stokstijf stil, nauwelijks expressie op zijn gezicht. Hij glimlacht heel even als Rintje Ritsma een verwijzing maakt naar sporters die de bloemetjes buiten zetten, en zijn vingers wippen als de Poema's optreden. Maar meestal wringt hij in zijn handen. Geen enkel contact is er met Ruud Gullit die pal achter hem zit. Als hij even later de Sportman van het Jaar bekendmaakt kapittelt Van Gaal, begeleid door luid applaus, als vanouds Jack van Gelder. 'Achteraf is makkelijk praten, en dat doe jij meestal Jack.' Later blijkt dat dat moment er in de tv-registratie van deze net-niet live-opname is uitgeknipt.

Direct na afloop loopt Van Gaal naar verliezer Pieter van den Hoogenband, en geeft hem een tikje op de wang. Hij staat in een hoekje, uit de buurt van het feestgedruis, dat wordt gedomineerd door lounge-muziek en jonge veelverdieners die meer belangstelling hebben voor het immense buffet dan voor de gelauwerde sporters. Geen oranje-roes of café-holadiejee in de ontvangsthal van de RAI. Van Gaal maalt er niet om. Geen zin heeft hij in de pers die van het NOCNSF überhaupt geen vragen mag stellen tijdens het slotfeest. Alleen Sportjournaal-presentatrice Dione de Graaff geeft hem een paar stevige kussen en onderhoudt zich langdurig met hem.

Dan komen de meisjes van het Nederlands turnteam op hem af, zojuist bekroond als Sportploeg van het Jaar. Ze hebben zelf een camera meegenomen en willen graag met Van Gaal op de foto. De ex-bondscoach gaat met plezier op hun verzoek in. En nog een keer. En nóg eens. Als de geïmproviseerde fotosessie voorbij is bedanken ze hem hartelijk voor zijn tijd, en Van Gaal prevelt voor zich uit: 'Ik gun ze die prijs enorm.' Hij draait zich om, en zegt opeens tegen mij, zonder acht te slaan op pers en smokings, met oog alleen voor de sport - én met rode konen: 'Dit is passie. Zij zijn een grote belofte voor de toekomst, en een voorbeeld voor jonge sporters. Dat is toch mooi?' En hij verlaat het gala, geflankeerd door zijn vrouw. Sponsors wijken uiteen, alsof ze hem alsnog een erehaag willen bezorgen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.