Maas en mensen

Weg van Harry Potter, vér weg. Terug naar de jaren dat ik argeloos en zonder besef van tijd in pyjama voor de televisie zat....

Ik was een jaar of 10, en alle Hamelenkinderen van toen zijn nu dertigers, en wandelen, net als ik, door het Haagse Letterkundig Museum waar een Hamelendag wordt georganiseerd. Hamelenkinderen dragen, zo blijkt, soms rokken met holly hobby-dessin of flower power-motieven, en - in een heel enkel geval - prinsessenjurken. Verder houden ze niet van opsmuk. Ze fotograferen Hamelenfoto's, verheugen zich op de Hamelenruilbeurs, en vergapen zich aan de aanwezige Hamelen-acteurs: Martin Brozius (Aernout Koffij), Margreet Heemskerk (prinses Madeleine), Will van Selst (prins Tor van Sombrië), en Barendje van het kinderkoor - Barend nu, en met zijn zoontje op schoot. Twee maanden geleden al was deze Hamelendag uitverkocht, en dus wanen de aanwezigen zich uitverkorenen. Ze zoeken herkenning en melancholie, en ze zijn er ook om het Hamelen cultuurgoed door te geven aan hun kinderen. Eén meisje is door haar moeder uitgedost als toverfee met toverstok. Een bewonderaarster: 'Harry Potter háált het niet bij Hamelen.'

De serie stopte in 1975, na 45 afleveringen. Van de ene op de andere dag, ondanks drie miljoen kijkers, vertelde schrijver Harrie Geelen mij toen ik hem een paar jaar terug voor deze krant interviewde. 'Ik had nog willen doorgaan met Hamelen. Ik was nog lang niet uitgeschreven. Ze hebben me nooit meer ergens voor gevraagd.' Alsof er zoveel goede kinderseries zijn. Alsof er geen behoefte is aan een nieuwe Hamelen of een nieuwe Q en Q - ook voortgekomen uit het brein van Geelen, de schrijver die niet van trendy formuleringen houdt. Maar liever een ongebruikelijk accent op taal legt, in de wetenschap dat kinderen veel aankunnen. Hersenbreker voor prins Tor: 'Hoe zal ik de woorden schudden zodat ze vallen in één enkele zin?'

In het Letterkundig Museum kijken Hamelenfans naar een compilatie van de eerste afleveringen, en lachen om de dubbele bodems die ze als kind niet begrepen. Ze genieten van de anekdotes van regisseur Tineke Nolten-Roeffen, die gedetailleerd verslag doet van het kunst- en vliegwerk waarmee visuele effecten werden gerealiseerd. Hamelen-onthulling: Ko van Dijk weigerde een rol omdat het honorarium niet vorstelijk genoeg was. Fans sissen verontwaardigd. Acteurs verklaren dat de Hamelenploeg één grote familie was. Componist Joop Stokkermans, terwijl hij de zaal inkijkt: 'We willen graag jong blijven bij jullie.'

Geen starry setting daar, geen tv-camera's, slechts één rinkelende gsm, en Martin Brozius eet gewoon een krentenbol. Van de Hamelenziekte kun je niet genezen, weten alle aanwezigen. Terwijl de Pottergekte over 25 jaar vast is overgewaaid.

Dan komt Harrie Geelen opeens met echte onthullingen. Dat hij zojuist de laatste hand heeft gelegd aan een nieuwe kinderserie voor de VPRO. En - belangrijker nog - dat hem gevraagd is een vervolg op Hamelen te schrijven, voor het toneel. Dat hij zelfs een speelfilm mogelijk acht. Dat er een Hamelenboek in de maak is. En dat hij graag een cd zou zien verschijnen met alle Hamelenliedjes. 'Maar de KRO ligt dwars.'

Fans roepen dat ze een petitie zullen tekenen. Tijdens deze Hamelendag wordt de betovering niet verbroken. Hamelen, de re-make, straks ook op televisie? Zou goed kunnen, zegt Harrie Geelen, en hij kijkt vergenoegd naar de dertigers die vandaag glunderende Hamelenjongens en Hamelenmeisjes zijn. 'Ik denk dat kinderen niet veranderen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden