Maas en mensen

Al een jaar geleden zaten Maartje van Weegen en Paul Witteman klaar om het oranje huwelijkspaar te interviewen. Dat ging op het laatste moment niet door, omdat op de dag van de verlovingsaankondiging ook het rapport-Baud werd gepresenteerd, minister-president Kok daarover een persconferentie wilde geven, en Van Weegen en Witteman...

Cornald Maas

Na 30 maart bleek er nauwelijks nog een imagoprobleem te zijn, integendeel - en dus zag de kroonprins liever helemaal van het gesprek af. Naar verluidt oefenden Maartje van Weegen en NOS-baas Andersson vervolgens druk op hem uit. Ook Wim Kok liet weten een inhoudelijk gesprek alsnog op prijs te stellen. Uiteindelijk zei Willem-Alexander: 'Ja, ik wil.'

Bijna niks roerender dan een trouwfoto. Ruim baan voor het jonge paar dat zielsgelukkig in de camera blikt, niet gehinderd door enig besef van latere zorgen, nog niet beroofd van illusies.

Met enige regelmaat bekijk ik de ooit stiekem meegeratste trouwfoto van mijn toen net 22-jarige moeder. Hoopvol en een beetje schuchter kijkt ze naar de fotograaf, lelies in de handen, een tweede boeket gedrapeerd op de sleep van haar jurk. Die was van satijn, en werd later vermaakt tot stof die het gietijzeren geraamte van mijn wieg sierde.

Dit zijn de weken van Mary Borsato, krampachtig jeugdig, platinablond. Ze heeft een bruidsmodezaak, is moeder van Marco die Willem-Alexander en Máxima zal toezingen, en dus draaft ze om de haverklap op. In tv-programma's en glossy's becommentarieert ze bruidsjurken. Ze kunnen haar niet glamourous genoeg zijn.

Zo'n vierhonderd mensen trotseren, in een lange rij op de Dam in Amsterdam, regen en kou. Ze komen voor de tentoonstelling Ja, ik wil, Koninklijke Huwelijken (1791-2002) die nog tot en met morgen in de Nieuwe Kerk te zien is. Vooral beschaafde vrouwen van middelbare leeftijd zie ik, keurig gekapt, mooi gelippenstift, mantel en Bijenkorf-boodschappentas zorgvuldig onder de paraplu. Twee Zwolse dames kijken argwanend als ik vraag wat hun verwachtingen zijn. 'Waarom wilt u dat weten? Wij vinden het mooi om die japonnen te bekijken.'

Wie ik ook aanspreek: men komt voor de jurken. 'De Gouden Koets kennen we al.' Vrouwen vergapen zich aan de bruidsjapon van koningin Emma. Ze lezen begeleidende teksten hardop voor aan elkaar. Speculeren vast over de bruidsjurk van Máxima. Of kibbelen over juwelen. 'Volgens mij is die broche niet echt.' Hun echtgenoten - verreweg de meeste vrouwen namen geen echtgenoten mee - staan er een beetje hulpeloos bij. 'Nou, ik ga weg, ik heb het wel gezien', zegt een man tegen zijn vrouw. Maar zij hoort hem niet omdat ze volledig in beslag is genomen door de sobere bruidsjapon van Beatrix. 'Het is eigenlijk meer een avondjurk. Had ik ook, toen ik trouwde. De stof is daarna gebruikt voor doopjurken van mijn kinderen.'

Dames uit heel Nederland staan minutenlang voor de vitrines. De koninginnepraal straalt voor even op hen af, zo lijkt het. Ook halen ze herinneringen op. Zo'n mooie vorstinnenjurk hebben ze dan wel nooit gedragen, maar dankzij deze tentoonstelling dromen ze weer even over de dag dat ze zelf schitterden in maagdelijk wit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden