Maas en mensen

Je hebt wel mensen die de honderd halen en minder nog die daar ook blij mee zijn...

Cornald Maas

Maar meestal is het eerder afgelopen en valt er verder weinig meer te hopen dan dat het snel zal gaan en zonder pijn.

Prachtige zinnen van Jan Boerstoel, prachtig gezongen door Frans Halsema, naar wie ik dezer dagen steeds opnieuw luister. 'Frans hield van zingen én hij hield van het leven', zegt Marijn Halsema, zoon van de in 1984 overleden zanger. Ruim een jaar nadat Halsema Doodgaan voor de radio had gezongen overleed hij aan keelkanker. 'Dat hij niet meer zou genezen was een grote schok. Frans had er heel veel moeite mee. Hij had grote angst voor de dood. Ook al heeft hij er geregeld over gezongen.'

De onlangs verschenen dubbel-cd Portret, Frans Halsema, tot stand gekomen in nauwe samenwerking met Marijn Halsema, bevat louter niet eerder op cd verschenen opnamen. Daartoe behoort ook een aantal unieke versies van Halsema-klassiekers als Voor haar en Zondagmiddag Buitenveldert. Vaak zijn het nummers die werden opgenomen voor radio of tv - door Halsema steeds glashelder, en met de nodige melancholie, gezongen. Zoon Marijn, manager van een schoonmaakbedrijf op Schiphol, was aangenaam verrast toen hij het door Hilde Scholten bijeengesprokkelde materiaal hoorde. Toen hij een jaar of 15 was, was hij geen uitgesproken bewonderaar van de liedjes van zijn vader. 'Een beetje moderner kon het wel, vond ik.' Maar nu zingt hij in zijn auto de nummers luidkeels mee. 'Ik hoop dat Frans alsnog een heel groot publiek zal bereiken. Dat er ook erkenning komt buiten de kring die hem al kende. Want dat verdient-ie.' Portret beschouwt hij als een postuum eerbetoon. 'Ik denk dat Frans voor honderd procent achter deze cd staat. En dat-ie 't hartstikke mooi vindt.'

Ik denk aan mijn tante Dymphie, de enige zuster van mijn moeder, en niet zomaar een tante, want met haar deel ik een lange, liefdevolle geschiedenis. Ze is pas 55, maar deze week werd haar plotseling door artsen de wacht aangezegd. Ooit lokte zij mij uit Brabant naar Den Haag, waar zij toen woonde, voorportaal van het gedroomde latere leven in de Randstad. Ze nam me mee naar het museum en de bioscoop. Leidde me rond op het Binnenhof en in Madurodam. Terwijl zij naar Wimbledon-tennis keek, tikte ik, op een oude typemachine, reportages en hitparades. Bij haar ontdekte ik - in de boekenkast van mijn oom - Alice in Wonderland, en later nog een hoop andere literatuur. Zij was de eerste volwassene met wie ik als kind ellenlange gesprekken voerde tijdens logeersessies die mij niet lang genoeg konden duren - eerst in Den Haag, later in Zevenhuizen, vlakbij Gouda. Toen ik 7 was schreef ze mij een brief waarin ze me voorspelde dat ik na een universitaire studie ongetwijfeld zou gaan schrijven voor een krant.

Ik zoek haar op, in haar woonplaats Tilburg. Ze zit in kleermakerszit op de bank, haar benen verstopt onder een plaid. 'Ik ga niet zielig doen, het feit lígt er', zegt ze, kranig en realistisch als altijd. Ze maakt een grapje over de pijnstillers die ze slikken moet. Vertelt dat ze dagelijks sms-contact heeft met haar zoon die in Barcelona woont. Smeert dan boterhammen. Ik hoor Frits Spits op de radio. We praten over het gemak van de gsm. We maken omtrekkende bewegingen. Dan praten we toch nog even over mijn zieke, bijna 92-jarige oma, die haar misschien nog overleven zal. Mijn tante kijkt naar mijn oom die even niet terugkijkt. En ze zegt dat ze geen zin heeft in een treurige kerst. 'Ik wil er nog het beste van maken.'

Terug thuis luister ik weer naar de breekbare stem van Frans Halsema.

Wat zegt het, mensen die de honderd halen in dit bestaan dat door de jaren heen steeds inniger met doodgaan raakt verweven als steeds meer mensen die je van je leven niet missen wilt toch doodgaan één voor één.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden