Maas en mensen zoekt columnisten op het tijdschriftengala

Annemarie Oster, genomineerd voor haar columns in HP/De Tijd, schijnt er wel te zijn. Hugo Brandt Corstius, als Piet Grijs genomineerd voor zijn columns in Vrij Nederland, is er niet....

Robert ten Brink, genomineerd voor zijn columns in Vriendin, is er wél. In het Broadway Theater van het Event Centre te Aalsmeer speelt zich een surrealistisch tafereel af. Brandt Corstius, in het juryrapport geroemd vanwege zijn 'gezonde dosis humor', wint de Aldipress Mercur voor de beste tijdschriftencolumnist van het jaar. Weekbladpers-directeur Pieter de Jong daalt de trappen af om de prijs in ontvangst te nemen. De zaal, vol adverteerders en sponsors, slaat hem belangstellend gade - weten zij veel hoe de VN-columnist eruitziet. De Jong krijgt een fles champagne in zijn handen gedrukt. Er wordt opeens veel minder hard geapplaudisseerd dan voor de vertegenwoordigers van de glossy's. Robert ten Brink fluistert in mijn oor: 'Het leek me té flauw om niet te komen. Toch? Ik vind het al heel wat dat ik columnist word genoemd.'

Mijn finest hour: het wekelijkse bezoek, op woensdagmiddag, in woensdagmiddag-outfit, aan de kiosk om de hoek. Daar blader ik in verse opinieweekbladen. Pik ik en passant de roddel- en omroepbladen mee. Paul Witteman filosofeert in VARA TV-Magazine over talent. 'Het zit in het karakter van een mens dat is gevormd door een combinatie van duizenden, misschien wel honderdduizenden erfelijke zaken, een sausje opvoeding en een beetje mazzel.'

Bij het glamoureuze TijdschriftenGala 2001 passen zulke woorden niet. De 'markt' maakt er in gesprekken de dienst uit, evenals 'segmenten' en 'innovaties', tegen een decor van de replica van de Trevi Fontein en levensgrote kerstballen. Journalisten zijn er amper. Dolblij zijn de redacteuren en art-directors van de bekroonde glossy's en feature-bladen. Ik hoor handjeklap, schouderklop en ballenpraat. Vergeten is het commentaar van de als beste hoofdredacteur gekozen Johan Derksen, die via zijn uitgever liet weten dat hij niet is gekomen omdat hij die hele - door onduidelijke criteria gedomineerde - verkiezing maar onzinnig vindt. Vergeten zijn de beledigingen van de geestige spreekstalmeester Harm Edens. Tegen de hoofdredactrice van de website van Fancy, die met zes medewerkers op het podium verscheen: 'Oh, ze heeft al haar abonnees meegenomen.'

Ik hoor Feliz Navidad. In de discotheek treden vader en dochter Dulfer op. Vlotte meiden en vlotte jongens, heel wat eleganter gekleed dan de bezoekers van het doorsnee televisiegala, wagen zich op de dansvloer. Jury-secretaris Harriët Schrier meldt nog even dat het Nederlands Uitgeversverbond niet langer koninklijk mag worden genoemd, omdat het NUV (voorheen: KNUV) ook de belangen behartigt van roddelbladen. Koren op de molen, ongetwijfeld, van Paul Witteman. Jury-voorzitter Henk Vonhoff taait af.

Annemarie Oster zegt dat ze blij is dat de jury voor Hugo Brandt Corstius gekozen heeft. 'Die heeft toch de grootste staat van dienst.' Paul Witteman is definitief niet komen opdagen. Hij geeft niks om gala's en bijeenkomsten die met journalistiek niks van doen hebben - maar draait intussen zijn hand niet om voor zo'n schnabbel eerder deze week, waarbij hij in opdracht van ABN Amro de centrale presentator was van een show voor gedemotiveerde medewerkers.

Robert ten Brink wil nog wel één drankje. Zijn vrouw aarzelt even, want manlief moet die nacht alweer om drie uur op, voor een opname van de kerstaflevering van All you need is love. De SBS-host loopt, omgeven door sponsors en marketingjongens, naar de Piano Bar. En zegt: 'Toch leuk dat je af en toe in een wereld komt waar je niks te zoeken hebt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden