Maas en mensen vangt zweet op van Bon Jovi

Bon Jovi was in het land. En zeg nou zelf - dat was u vast ontgaan, want de internationale kwaliteitspers neemt de band niet al te serieus....

Alle ex-teenagers waren er wél, in de Amsterdamse Arena, groter gegroeid, net als Bon Jovi zelf. De bakvissen van weleer, die in 1986 jubelden toen het debuutalbum Slippery when wet verscheen, en in extase raakten van leadzanger John Bongiovi, zijn nu wat bedaarder, misschien. En beschaafd zijn ze ook wel, ondanks soms opzichtig geverfde coupes. Maar ze krijsen er niet minder om. Meegetroonde concertattributen: verjaardagsslingers, Marilyn Monroe-tasjes, shirts van de Tour '93. 'Hé gozer, ga je vanavond met me mee?', wordt mij vriendelijk doch dwingend gevraagd.

Eerst nog even Krezip, de Brabantse band die het voorprogramma verzorgt, en voor het eerst in de Arena staat. 'We moeten nog een beetje wennen aan al die galm', zegt zangeres Jacqueline Govaerts. Het publiek deint mee op de mega-hit I would stay. Govaerts roemt ten slotte de herrie. 'Daar zal Bon Jovi ook wel van genieten.'

En dan zwelt de storm aan, en komen de hormonen op scherp te staan. De mannen van de Amerikaanse band betreden het podium. Hun fans juichen. Zoete stelletjes zijn daarbij, en veel dertigers, en vrijwel uitsluitend blanke bewonderaars. Nauwelijks uit de kluiten gewassen bierdrinkers, in elk geval. Bon Jovi is, ruige ballads en hitsige rock ten spijt, misschien wel nooit een band voor Echte Kerels geweest. Krijgen vrouwelijke fans nu al een handje?

Ze krijgen in elk geval waar voor hun geld. Evergreens als You give love a bad name en Livin' on a prayer passeren in rap tempo de revue. Bon Jovi verkocht sinds '86 wereldwijd zo'n honderd miljoen albums. De extravagante kapsels verdwenen, net als de eyeliner en het al te opzichtige borsthaar van de zanger. Op recente albums zijn al te scherpe rafelrandjes sowieso verdwenen.

In de Arena is de bijval groot. Pal voor het podium kregen genodigden een plekje, en die mogen ook, volgens duidelijke richtlijnen, als gewone stervelingen in groepjes het podium op om, op amper twee meter afstand, de verrichtingen van de band gade te slaan. En misschien nog wat zweet op te vangen. Gordon is er ook bij, en hij is niet onder de indruk van het vrouwelijk schoon in het publiek. Marijke Bongaarts, uitvoerend producent bij RTL Boulevard, is wel onder de indruk van het mannelijk schoon. Ze doelt - vanzelfsprekend - op John Bongiovi. 'Hoe ouder, hoe lekkerder!'

De zanger applaudisseert voor zijn publiek. 'Amsterdam, how are you! It's good to be back here!' Is dit de man die eigenlijk zo graag acteren wil? Hij speelde in een paar films, maar werd steeds getypecast als de timmerman of schilder die het huis van een eenzame dame een opknapbeurt komt geven, en meteen maar zijn shirt uitdoet om eens fijn te loodgieteren. Nu heft hij, tegen een decor van Amerikaanse vlaggen, als een bezwete Messias de armen. En hij kreunt vol overgave als hij de ballad Dead or alive zingt. 'Dat kóntje!', gilt een fan.

Jacqueline Govaerts slaat hem vanaf een afstandje gade, ontdaan nu van podiumallure, en eigenlijk weer de girl next door. Een flauwe glimlach speelt om haar lippen. De reacties van de fans lijken haar te verbazen. Misschien is ze een beetje vermoeid. Misschien denkt ze wel dat ze zo'n sterrenstatus nou ook weer niet ambieert. Dan gooit ze toch haar armen in de lucht. Is hier sprake van Pinkpop-voorpret?

Een Bon Jovi-gezin in Bon Jovi-T-shirts heeft het enorm naar de zin. 'Wij hebben onze kinders erin opgevoed', zegt moeder, die duidelijk de leiding heeft. 'Jaja, zo is 't maar net', beaamt vader. 'Vet cool Bon Jovi!', roept het kroost gehoorzaam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden