Maas en mensen vangt licht voor nobele vrouwen

Monic Hendrickx (36), net voor aanvang van de feestelijke première van de telefilm De Vanger: 'Ik zeg niet dat Nederland te klein voor me is.' Soms werkt ze in stilte aan een scenario....

Cornald Maas

Ze draagt laarzen van krokodillenleer. Ze heeft de looks van een filmster met zigeunerinnenbloed, en lijkt - uiterlijk - amper op de vrouwen die ze in films speelt. Vrouwen met stormen in hun hoofden, die ingehouden explosief zijn, en drijven op grote dromen en nog grotere passies. Zoals de zwijgzame Poolse uit De Poolse Bruid, of de idealistische schrijfster Nynke van Hichtum uit Nynke, die groots en meeslepend wilde leven maar geplaagd werd door depressies. 'Nobele vrouwen zijn het.' Maar goed dat ze dan nu in De Vanger - komende dinsdag bij de VPRO op Nederland 3 - een vrouw speelt die, zegt ze zelf, ook over gemene kantjes beschikt.

In een zaal van het Amsterdamse Hotel Arena doven de lichten, en nemen we kennis van een macaber beeldverhaal, ontsproten aan de geest van Manon Uphoff - toch al geen schrijfster van lichtvoetig vrouwenproza. Het samen met regisseur Johan Timmers ingediende scenario werd aanvankelijk afgekeurd door het Stimuleringsfonds. Vervolgens bewerkte Uphoff het tot een novelle en pas daarna opnieuw tot een scenario. Met subsidieresultaat. En zo werd Monic Hendrickx de duistere jonge vrouw die met kat-en-muis-spel een timmerman verleidt, van hem zwanger wordt en, na de gelukzalige geboorte, geconfronteerd wordt met een noodlottige gebeurtenis. Geméén is ze alleen niet. 'Manipulatief, bedoelde ik eigenlijk', zegt Hendrickx na afloop. Maar ze is ook slachtoffer van de omstandigheden. 'Dat zijn we toch allemaal?'

Ze laaft zich aan het gezelschap van Pieter Verhoeff, die haar in Nynke regisseerde. En vertelt desgevraagd over toekomstplannen. Op dit moment zijn er opnamen voor de speelfilm Het Zuiden, waarin ze een vrouw speelt die los komt te staan van de realiteit en voornamelijk in haar fantasie leeft. 'Alweer, ja.' Daarna zal ze in de verfilming van Kees de jongen de moeder van de Amsterdamse dromer zijn, met Theo Maassen als echtgenoot. 'Die ik nog ken uit de tijd dat we in dezelfde klas zaten van de toneelopleiding in Eindhoven. Erg leuk dus.'

Zo'n feestje voor een telefilm - met actrice Anneke Blok, componist Theo Nijland en schrijfster Wanda Reisel als meest prominente prominenten - is vooral een reünie voor de crew van De Vanger en RIBA Filmproductions, en krijgt alras het karakter van een bedrijfsfeestje. Voor de nodige grandeur zorgt, desnoods tegen de klippen op, literair agent Paul Sebes wel, die van de kleinste happening nog een publiciteitsstunt weet te maken, en nu heen en weer drentelt met een dienblaadje champagneglazen. Hij werkt liever niet thuis, zegt hij. 'Ik wil 's ochtends om negen uur met het volk op de fiets!'

En Monic Hendrickx? Die wilde ooit stewardess worden, of wereldwateronderzoekster bij Jacques Cousteau, en ze houdt wel van toneel, maar de film is haar dierbaarder. Daar heeft ze overigens ook een heel prozaïsch argument voor. 'Je verdient meer in minder tijd - heel efficiënt dus, als je zoals ik een dochtertje van anderhalf hebt.' En als er onverhoopt geen werk meer zou zijn? 'Dan heb je altijd nog je dierbaren om je heen.'

Deze bezitster van twee Gouden Kalveren hoeft zich voorlopig geen zorgen te maken. 'Monic wil nog meer champagne!', roept Pieter Verhoeff, en ze ontkurkt zelf behendig een fles. Onlangs was ze nog in Amerika, omdat Zus & Zo genomineerd was voor een Oscar. Voor haar telt de magie van film - en die telt ook voor de doorsnee bioscoopbezoeker. 'Het licht gaat uit, en je bent in een andere wereld.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden